WEBVTT 00:04.976 --> 00:06.076 ‫آنچه گذشت... 00:06.100 --> 00:07.060 چی فکرت رو مشغول کرده؟ 00:07.520 --> 00:09.430 ‫یه کتابی که پدربزرگم نوشته 00:11.680 --> 00:13.020 ‫مادرم، تمام عمرش 00:13.100 --> 00:14.890 ‫فکر می‌کرد اون یه مردِ شگفت‌انگیزه 00:15.140 --> 00:16.730 ‫معلوم میشه اینطور نیست 00:19.480 --> 00:20.730 ‫فکر می‌کنی تو مثلِ اونی؟ 00:20.930 --> 00:22.970 ‫پدربزرگت به برادرش خیانت کرد 00:23.060 --> 00:25.020 ‫- نه! نه! ‫- دارید بهش صدمه می‌زنید 00:25.310 --> 00:26.350 ‫اون نفرین شده، 00:26.430 --> 00:27.770 ‫همه‌مون نفرین شدیم 00:28.480 --> 00:29.930 ‫این پسر بچه رو لوس نکن 00:30.680 --> 00:32.180 ‫پدرِ واقعیم زنده‌ست؟ 00:34.850 --> 00:36.770 ‫وقتی دزدکی می‌رفت تو اتاق برادرت ‫مچش رو گرفتم 00:37.270 --> 00:39.770 ‫می‌خوام تا آخر هفته برادرم ‫از اونجا بیاد بیرون 00:40.930 --> 00:43.100 ‫همه فکر می‌کنن رفتنش با تو اشتباهه 00:43.640 --> 00:45.140 ‫من برادرم رو ول نمی‌کنم 00:52.976 --> 01:02.976 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 01:21.060 --> 01:22.970 ‫هی، می‌دونی چیه؟ چند ماه دیگه برمی‌گردیم 01:23.060 --> 01:26.140 ‫و میریم بالای تپه تمشک می‌چینیم. یادته؟ 01:27.270 --> 01:29.520 ‫برگ‌های درخت تمشک سمّی هستن 01:30.310 --> 01:33.390 ‫وقتی تو بیمارستان بودم آسیابش می‌کردن ‫و می‌ریختنش تو چاییم 01:33.480 --> 01:35.140 ‫اونجا سعی داشتن من رو بکشن 01:36.850 --> 01:38.930 ‫اونا سمّی نیستن، رفیق 01:50.640 --> 01:51.930 ‫وای 01:52.480 --> 01:54.930 ‫تمام این شاه‌بلوط‌های کوتوله 01:56.140 --> 01:58.180 ‫نگاهشون کن، توماس 01:59.180 --> 02:01.680 ‫درست مثل وقتی هستن که بچه بودیم، درسته؟ 02:01.770 --> 02:03.600 ‫انگار همیشه غول‌پیکر بودن، 02:03.680 --> 02:05.310 ‫حتی وقتی بچه بودیم 02:14.140 --> 02:15.520 ‫اون رو یادته؟ 02:17.520 --> 02:19.350 ‫پنی آن درینکواتر 02:25.770 --> 02:27.520 ‫هی، تو... 02:27.970 --> 02:30.480 ‫وقتی اونجا بودی برادرش رو زیاد می‌دیدی؟ 02:32.100 --> 02:33.850 ‫کجا؟ 02:33.930 --> 02:36.350 ‫تو هَچ. نظافت‌چی 02:37.520 --> 02:39.520 ‫رالف درینکواتر 02:46.890 --> 02:48.890 ‫یادته، گفتی یه بار اون رو دیدی؟ 03:04.890 --> 03:06.520 ‫می‌خوای فالز رو ببینی؟ 03:34.430 --> 03:36.430 ‫یه مکانِ مقدس 03:37.770 --> 03:39.310 ‫چی؟ 03:39.600 --> 03:41.430 ‫گفتم اینجا یه مکانِ مقدسه 03:47.430 --> 03:49.100 ‫به خدا اعتقاد داری؟ 03:52.480 --> 03:53.930 ‫ای کاش داشتم، مرد 03:58.350 --> 04:01.560 ‫عیسی مسیح ناجیِ توئه، دومنیک 04:02.970 --> 04:05.640 ‫اون دوستت داره، تو رو می‌بخشه 04:07.100 --> 04:08.600 ‫می‌دونم 04:20.140 --> 04:24.640 ‫می‌دونی، یه بار یه نفر بهم گفت ‫که این... این رود زندگیه 04:28.480 --> 04:32.430 ‫و تنها کاری که می‌کنه جاری شدن ‫از گذشته به آینده‌ست 04:35.480 --> 04:40.430 ‫و در حالی که جریان داره ‫از کنارمون عبور می‌کنه 05:12.140 --> 05:13.850 ‫بیا بریم تو آب 05:16.100 --> 05:18.850 ‫نه، نه، زیادی سرده. یالا، بیا بریم 05:18.930 --> 05:21.020 ‫وقتی گرم شد برت می‌گردونم 05:21.100 --> 05:24.350 ‫تو بهار، وقتی برگِ بوها شکوفه می‌زنن 05:24.850 --> 05:27.560 ‫قدم می‌زنیم. یالا، گرسنته؟ 05:27.640 --> 05:30.220 ‫من گرسنمه. بیا بریم یکم غذا بخوریم 05:58.550 --> 06:01.950 ‫« شرح حال دومنیکو اونافریو تمپستا، ‫بزرگ مردی از طبقه‌ی فرودست » 06:04.520 --> 06:06.390 ‫کونِ لقت، بابابزرگ 06:11.220 --> 06:12.890 ‫خیلی خب. عالیه 06:15.390 --> 06:17.600 ‫حاضری، رفیق؟ بیا ببریمت... 06:18.060 --> 06:20.220 ‫یه پیژامه تنت کنیم، باشه؟ 06:21.850 --> 06:23.520 ‫دستات رو ببر بالا 06:28.770 --> 06:31.770 ‫خیلی خب، پسر. یه دستی بهم بده 06:32.270 --> 06:34.350 ‫قصد بازی با کلمات ندارم 06:37.930 --> 06:39.270 ‫خیلی خب 06:39.810 --> 06:40.680 ‫ممنون 06:40.770 --> 06:42.930 ‫ممنون که ازم مراقبت می‌کنی 06:44.890 --> 06:46.140 ‫آره 06:46.220 --> 06:47.520 ‫ممنون 06:51.640 --> 06:53.310 ‫دراز بکش، رفیق 07:04.480 --> 07:06.480 ‫بگیر تخت بخواب 07:09.270 --> 07:10.640 ‫چیزی لازم داری؟ 07:12.220 --> 07:14.850 ‫- آب ‫- یکم آب؟ 07:15.270 --> 07:16.640 ‫باشه 07:37.560 --> 07:38.850 ‫هی، رفیق 07:40.350 --> 07:42.020 ‫رفیق، برات آب آوردم 08:42.810 --> 08:44.060 ‫توماس؟ 08:48.390 --> 08:49.600 ‫هی، توماس؟ 09:00.930 --> 09:02.100 ‫هی، توماس؟ 09:07.770 --> 09:10.220 ‫توماس؟ 09:17.220 --> 09:18.390 ‫توماس؟ 09:22.350 --> 09:23.810 ‫توماس؟ 09:31.810 --> 09:33.100 ‫توماس؟ 09:34.060 --> 09:35.350 ‫لعنتی 09:35.430 --> 09:36.560 ‫توماس 09:40.480 --> 09:42.100 ‫توماس 09:44.970 --> 09:46.140 ‫توماس! 09:51.220 --> 09:52.480 ‫توماس! 09:59.640 --> 10:01.100 ‫توماس! 10:06.970 --> 10:08.600 ‫در مورد یه فرد گمشده تماس گرفته بودید 10:08.680 --> 10:10.730 ‫- بله، برادرم ‫- اومدیم کمک کنیم 10:10.810 --> 10:12.020 ‫ایشون کیه؟ برادرتونه؟ 10:12.100 --> 10:15.430 ‫- نه، نه، اون پدرمه. ناپدریمه ‫- اون کدوم گوریه؟ کجاست؟ 10:15.520 --> 10:17.270 ‫اون گمشده، ولی ما پیداش می‌کنیم 10:17.350 --> 10:18.770 ‫ما میریم اون بیرون و دنبالش می‌گردیم 10:18.850 --> 10:20.310 ‫- کِی قراره این کارو بکنید؟ ‫- ما پیداش می‌کنیم 10:20.390 --> 10:23.180 ‫جای خاصی هست که دوست داره بره 10:25.770 --> 10:27.100 ‫آره، آبشارِ فالز 10:36.140 --> 10:39.520 ‫خدایا. خدای من 10:47.100 --> 10:48.480 ‫توماس! 10:51.270 --> 10:52.390 ‫توماس! 10:55.020 --> 10:56.350 ‫تامی! 10:57.930 --> 10:59.480 ‫توماس! 11:00.350 --> 11:02.060 ‫توماس! 11:03.430 --> 11:04.850 ‫بیا بیرون! 11:05.560 --> 11:08.890 ‫تامی! تامی! 11:11.140 --> 11:12.390 ‫تامی! 11:34.712 --> 11:43.654 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 11:46.074 --> 11:52.074 دانلود زیرنویس از کانال تلگرام .: T.me/SubSin :. 13:07.970 --> 13:10.100 ‫تو آبِ عمیق، 13:10.180 --> 13:12.730 ‫تو چالابِ عمیق آبشار، 13:14.480 --> 13:16.390 ‫پیداش کردن 13:16.480 --> 13:21.560 ‫گفتن ساعت‌ها زیرِ نیروی ‫جریان آب گیر افتاده بود 13:23.060 --> 13:26.350 ‫سنگ‌ها بدجوری درب و داغونش کرده بودن 13:26.430 --> 13:30.640 ‫رِی بهم گفت سراسر صورتش ‫پر از زخم و خراش بود 13:30.730 --> 13:33.730 ‫اون کسی بود که رفت جسد رو شناسایی کرد 13:33.810 --> 13:35.180 ‫یه چیزی پیدا کردم 13:35.270 --> 13:37.560 ‫علتِ مرگش رو حادثه اعلام کردن 13:45.220 --> 13:47.430 ‫قبل از این که مقدماتِ ‫خاکسپاری رو شروع کنم، 13:47.520 --> 13:50.310 ‫می‌خوام اطلاعاتی برای گواهیِ فوت جمع کنم 13:50.390 --> 13:52.850 ‫پس اسمش رو توماس بردزی می‌نویسم 13:54.060 --> 13:55.730 ‫تاریخ تولدش؟ 13:56.180 --> 13:58.520 ‫‏31 دسامبر، 1949 13:58.600 --> 14:01.390 ‫سابقه‌ی خدمت تو نیروهای مسلح داشت؟ 14:01.480 --> 14:03.180 ‫- نه ‫- بسیار خب 14:05.350 --> 14:07.390 ‫بالاترین سطح تحصیلات 14:08.180 --> 14:10.600 ‫کلاس دوازدهم. یه سال هم دانشگاه رفته بود 14:10.680 --> 14:12.600 ‫باشه، پس کمی تحصیلاتِ دانشگاهی 14:14.390 --> 14:16.100 ‫و وضعیتِ تأهلش؟ 14:16.180 --> 14:18.600 ‫هیچی. مجرد بود 14:18.680 --> 14:21.520 ‫مجرد بود. هرگز ازدواج نکرد. باشه 14:21.600 --> 14:23.970 ‫خب، شغلِ توماس چی بود؟ 14:24.060 --> 14:26.810 ‫- اون کار نمی‌کرد ‫- خب، اون یه شغلی داشت 14:26.890 --> 14:30.480 ‫یه شغل کوچولو داشت. ‫ولی هر از گاهی می‌رفت و میومد 14:30.560 --> 14:32.890 ‫هر از گاهی تو بیمارستان‌های ‫دولتی بستری می‌شد، 14:34.100 --> 14:36.680 ‫بیمارستان‌های روانی، ولی یه... 14:36.770 --> 14:38.520 ‫یه دکه‌ی قهوه فروشی داشت 14:38.600 --> 14:41.350 ‫باشه، پس چطوره بنویسم "از کار افتاده" 14:41.430 --> 14:44.140 ‫- بله، اشکالی نداره ‫- واقعاً؟ باشه 14:44.850 --> 14:49.390 ‫حله، و اسم کوچیکِ پدرش رو می‌خوام 14:49.890 --> 14:51.480 ‫این رو نمی‌دونیم 14:52.430 --> 14:55.600 ‫- آره، ما نمی‌دونیم پدرش کیه ‫- می‌نویسم گمنام 14:55.680 --> 14:57.310 ‫- اوهوم ‫- باشه 15:03.480 --> 15:05.270 ‫شما با رالف درینکواتر تماس گرفتید، 15:05.350 --> 15:07.680 ‫فلوت‌زن آیینیِ قبیله‌ی وکوئاناک 15:08.890 --> 15:12.270 ‫سلام رالف، دومنیک بردزی هستم 15:12.560 --> 15:14.310 ‫فقط زنگ زدم... 15:16.020 --> 15:18.220 ‫بهت خبر بدم این هفته مجلسِ ختم برادرمه 15:18.310 --> 15:23.640 ‫پنجشنه، ساعت 11 تو گورستان خیابانِ بازول 15:24.180 --> 15:27.810 ‫قراره یه نیایش 20 دقیقه‌ای باشه 15:28.810 --> 15:30.770 ‫اگه نمی‌رسی بیای هم خیلی مهم نیست 15:32.480 --> 15:33.970 ‫ممنون، رالف 15:46.640 --> 15:48.680 ‫الو؟ 15:50.480 --> 15:52.100 ‫دس؟ 15:54.640 --> 15:56.180 ‫اوه، دومنیک 15:56.930 --> 15:59.520 ‫خدای من. خیلی متأسفم 16:00.520 --> 16:01.970 ‫خوبی؟ 16:02.890 --> 16:06.060 ‫آره، فقط می‌خواستم تو رو به... 16:06.680 --> 16:08.140 ‫ختمش دعوت کنم 16:09.020 --> 16:12.730 ‫من... خواهرم قبلاً بهم گفت 16:12.810 --> 16:15.270 ‫البته به هر حال می‌خواستم... 16:15.350 --> 16:17.020 ‫برای مجلسش بیام 16:18.390 --> 16:19.520 ‫مرسی 16:21.480 --> 16:24.310 ‫- دومنیک؟ ‫- بله؟ 16:29.930 --> 16:30.970 ‫می‌دونم... 16:32.680 --> 16:36.140 ‫که تو کل عمرت رو صرفِ ‫تلاش برای نجات دادنش کردی 16:36.680 --> 16:38.220 ‫و شکست خوردم 16:41.020 --> 16:42.890 ‫تقصیرِ تو نبود، دومنیک 16:42.970 --> 16:44.480 ‫آره، تقصیرِ کی بود؟ 16:44.560 --> 16:47.390 ‫هیچکس. تو نمی‌تونستی نجاتش بدی 16:49.220 --> 16:50.560 ‫هیچکس نمی‌تونست 16:52.100 --> 16:54.390 ‫تو برادرِ شگفت انگیزی براش بود 16:55.560 --> 16:59.100 ‫اون می‌دونه چقدر دوستش داری 16:59.770 --> 17:01.270 ‫باشه، مرسی 17:02.520 --> 17:03.890 ‫دومنیک 17:04.890 --> 17:08.180 ‫لطفاً به خودت سخت نگیر، باشه؟ 17:08.270 --> 17:09.890 ‫باشه 17:09.970 --> 17:11.970 ‫تو مراسم می‌بینمت 17:12.060 --> 17:13.350 ‫باشه، خدافظ 17:20.100 --> 17:24.890 ‫"تا خداوند شُبانِ من است. ‫چیزِ دیگری نمی‌خواهم. 17:24.970 --> 17:27.640 ‫او مرا وادار می‌کند در مراتع ‫سبز استراحت کنم. 17:28.770 --> 17:31.270 ‫مرا از کنارِ آب‌های آرام هدایت می‌کند. 17:32.270 --> 17:34.850 ‫او روحم را احیا می‌کند. 17:34.930 --> 17:39.970 ‫او مرا در سایه‌ی نامش در مسیرِ ‫درست هدایت می‌کند. 17:40.060 --> 17:42.730 ‫گرچه از دره‌ی سایه‌ی مرگ عبور کنم. 17:42.810 --> 17:47.560 ‫از هیچ شیطانی نمی‌ترسم، ‫چون تو با من هستی. 17:47.640 --> 17:50.100 ‫چوب و عصایت موجبِ آرامش من هستند. 17:51.350 --> 17:55.850 ‫در حضور دشمنانم خوراکی برایم آماده می‌کنی. 17:55.930 --> 18:00.100 ‫سرم را با روغن مسح می‌کنی، ‫و جامم لبریز می‌شود. 18:01.060 --> 18:04.730 ‫حتماً خیر و رحمت در تمام روزهای ‫عمرم همراهم خواهند بود." 18:04.810 --> 18:05.890 ‫دسا میاد؟ 18:05.970 --> 18:07.560 ‫آره، باهاش حرف زدم 18:07.640 --> 18:09.100 ‫فکر کنم فقط دیر کرده 18:10.020 --> 18:13.140 ‫- ...تا ابد. آمین ‫- آمین 18:14.600 --> 18:17.390 ‫من شانسِ این رو نداشتم ‫که توماس رو بشناسم 18:17.810 --> 18:21.930 ‫ولی خیلی از شما خاطراتِ خودتون ‫از توماس رو باهام در میون گذاشتید 18:22.430 --> 18:25.140 ‫اون زندگی خیلی از افرادی 18:25.640 --> 18:30.350 ‫که امروز اینجا هستن رو به طرقِ ‫مختلفی تحتِ تأثیر قرار داد 18:31.810 --> 18:34.600 ‫از دومنیک، برادرش، 18:35.970 --> 18:37.430 ‫دوقلوش 18:37.970 --> 18:42.560 ‫خب، حتماً تو و توماس به بهترین نحوی که 18:44.100 --> 18:49.520 ‫دو نفر می‌تونن هم رو بشناسن، ‫همدیگه رو می‌شناختید 18:50.810 --> 18:54.180 ‫می‌دونم که در طول تمام رنج‌ها و مشکلاتش، 18:55.180 --> 18:56.520 ‫تو سنگِ صبورش بودی 18:58.220 --> 19:01.180 ‫تو مدافعش بودی، مگه نه؟ 19:02.140 --> 19:03.390 ‫برعکسِ قابیل 19:04.310 --> 19:06.390 ‫اون برادرش هابیل رو کشت 19:06.810 --> 19:08.520 ‫تو از برادرت دفاع کردی 19:09.430 --> 19:13.480 ‫و به عنوانِ متولی برادرت در یادها می‌مونی 19:15.180 --> 19:16.970 ‫ناپدریت، ری، 19:17.770 --> 19:22.180 ‫اولین بار وقتی توماس و برادرش ‫دومنیک رو دید که پسربچه بودن 19:22.810 --> 19:25.060 ‫و ری به این بچه‌ها نگاه کرد، 19:26.270 --> 19:28.430 ‫و بعدش به مادرِ مجردی نگاه کرد 19:28.520 --> 19:30.180 ‫که داشت بزرگشون می‌کرد، 19:30.270 --> 19:33.850 ‫و حتماً رِی با خودش گفته، ‫"خدای من، چطور قراره از پسش بربیام؟" 19:36.600 --> 19:39.430 ‫و بعدش خدا صداش رو شنید، ‫و جوابش رو داد 19:40.060 --> 19:44.850 ‫و گفت "رِی، این چالش رو قبول کن ‫و نهایتِ تلاشت رو بکن" 19:46.930 --> 19:50.060 ‫و با این اتفاق، رِی، تو مسئولیتِ 19:50.140 --> 19:54.770 ‫بزرگ کردنِ اون دو پسربچه رو قبول کردی، 19:55.390 --> 19:57.890 ‫و در یک لحظه، پدرشون شدی 19:58.850 --> 20:02.680 ‫به مدت 41 سال، رِی پدرِ توماس بود 20:04.890 --> 20:06.770 ‫و بیاید فراموش نکنیم 20:07.520 --> 20:10.140 ‫مادرِ توماس، کانستینا 20:10.220 --> 20:13.430 ‫دوستاش به اسمِ کانی می‌شناختنش، ‫ولی توماس، 20:13.520 --> 20:16.180 ‫فقط "مامان" صداش می‌کرد 20:16.270 --> 20:17.890 ‫یالا، توماس 20:17.970 --> 20:22.520 ‫اوه، آقا خرگوشه. وقتشه 20:22.600 --> 20:24.480 ‫- توماس و مامان... ‫- جستان و خیزان، جستان و خیزان 20:24.560 --> 20:26.140 ‫بیشتر از یه مادر و پسر بودن 20:26.220 --> 20:28.600 ‫اونا ارتباط خیلی خاصی داشتن 20:28.680 --> 20:30.310 ‫یالا، بیا بریم 20:30.890 --> 20:34.390 ‫به اون ژله دست نزن، هان؟ ‫اون برای بعد از شامه 20:35.310 --> 20:37.220 ‫اگه بابات اومد خونه بهم خبر بده، باشه؟ 20:37.310 --> 20:39.390 ‫بیا بریم، آقا خرگوشه 20:39.480 --> 20:42.220 ‫و مردم می‌گفتن اونا مثلِ سیبی بودن ‫که از وسط نصف شده 20:42.310 --> 20:43.680 ‫واقعاً بهترین دوستِ هم بودن 20:43.770 --> 20:46.060 ‫مگه نه؟ دومنیک؟ 20:47.810 --> 20:49.270 ‫رِی؟ 20:50.310 --> 20:54.140 ‫مطمئنم که همه می‌تونیم کمی به آرامش برسیم 20:54.930 --> 20:57.350 ‫با دونستن این که توماس و مامانش 20:57.810 --> 21:04.680 ‫حالا تو یه جای خیلی خیلی ‫ویژه دوباره به هم رسیدن 21:05.560 --> 21:09.480 ‫اونا الان تو بهشت چیکار می‌کنن؟ 21:11.140 --> 21:13.310 ‫شاید دارن یه بازی خاص می‌کنن 21:13.810 --> 21:15.640 ‫اونا دوست دارن باهم بازی کنن 21:25.890 --> 21:29.970 ‫می‌ذارم این حرف رو در نظر بگیرید ‫و بهش فکر کنید 21:30.270 --> 21:38.390 ‫وقتی که پسرمون... برادرمون ‫و دوست‌مون رو به یاد میاریم 21:40.640 --> 21:41.810 ‫توماس 21:45.600 --> 21:47.930 ‫پروردگارا به او آرامشِ ابدی عطا فرما 21:48.020 --> 21:51.560 ‫و به امید این که نورِ همیشگی به او بتابد 21:51.640 --> 21:56.430 ‫به امید این که روحِ او و تمام ‫ارواح مؤمنان فوت شده 21:56.520 --> 22:00.430 ‫در سایه‌ی رحمت الهی، ‫قرینِ آرامش شوند 22:00.520 --> 22:01.480 ‫آمین 22:13.220 --> 22:15.390 ‫تصادفی بود 22:16.270 --> 22:18.020 ‫تمیزش می‌کنم 22:18.100 --> 22:20.390 ‫- مادرت کجاست؟ ‫- طبقه‌ی بالاست 22:20.480 --> 22:22.730 ‫دوباره دارن بازیِ احمقانه‌شون رو می‌کنن 22:24.480 --> 22:26.890 ‫ممنون، آقا خرگوشه 22:36.970 --> 22:39.310 ‫باز اون تو چه خبره؟ 22:39.390 --> 22:41.890 ‫در مورد مهمونیِ چایی گرفتن چی گفته بودم؟ 22:41.970 --> 22:44.480 ‫- بیا اینجا، بیا اینجا! ‫- بهش صدمه نزن! 22:44.560 --> 22:46.850 ‫ولم کن! 22:46.930 --> 22:48.140 ‫همونجایی که هستی بمون! 22:48.220 --> 22:49.810 ‫سرِ جات وایسا، لعنتی! 22:49.890 --> 22:52.180 ‫بیا اینجا! این چیزهایی که دستته چین، هان؟ 22:52.270 --> 22:54.390 ‫هان؟ اونا رو دخترها می‌پوشن 22:54.480 --> 22:56.640 ‫مگه تو چی هستی، یه دختر کوچولویِ لعنتی؟! 22:56.730 --> 23:00.100 ‫اینا رو بده به من. اونا رو از ‫دست‌های کوفتیت در بیار 23:00.180 --> 23:04.390 ‫این چیزیه که می‌خوای باشی؟ ‫یه دختر کوچولوی لعنتی؟ 23:05.430 --> 23:09.100 ‫برو اون تو، برو اون تو. و اونجا بمون 23:09.850 --> 23:11.480 ‫بذار بیام بیرون 23:15.770 --> 23:16.970 ‫خواهش می‌کنم 23:17.810 --> 23:19.430 ‫رِی! 23:19.520 --> 23:22.430 ‫- بذار بیام بیرون ‫- تو رو خدا نکن! به من دست نزن! 23:23.100 --> 23:24.310 ‫مامان؟ 23:25.100 --> 23:26.350 ‫چیزی نیست 23:26.430 --> 23:28.100 ‫به من دست نزن! 23:31.140 --> 23:34.310 ‫چیزی نیست، عزیزم. چیزیم نمیشه 23:49.310 --> 23:51.560 ‫این زمین رو تمیز کن. این ‫گندی رو که زدی تمیز کن 23:51.640 --> 23:54.850 ‫و حق نداری بذاری از اون در ‫بیاد بیرون، حالیت شد؟ 24:29.560 --> 24:32.060 ‫دومنیک؟ 24:33.100 --> 24:34.680 ‫بذار بیام بیرون! 24:36.100 --> 24:38.640 ‫خواهش می‌کنم. بذار بیام بیرون 24:45.520 --> 24:47.850 ‫دومنیک؟ تو رو خدا! 25:16.270 --> 25:18.060 ‫می‌تونی درو باز بذاری 25:51.600 --> 25:53.140 ‫دومنیک؟ 25:53.220 --> 25:56.020 ‫بذار بیام بیرون 25:57.180 --> 25:58.480 ‫تو رو خدا! 25:58.560 --> 25:59.890 ‫- بذار بیام بیرون ‫- دومنیک کجاست؟ 25:59.970 --> 26:01.020 ‫تو آشپزخونه‌ست 26:10.430 --> 26:12.560 ‫سلام، بیا تو. حالت چطوره؟ 26:13.390 --> 26:14.930 ‫هی، چطوری؟ 26:15.020 --> 26:17.060 ‫خیلی ممنون... 26:18.680 --> 26:20.600 ‫یالا، از اونجا بیا بیرون 26:25.640 --> 26:27.890 ‫کجا، می‌خوای اینا رو کجا بذارم؟ 26:27.970 --> 26:29.270 ‫هان؟ 26:29.350 --> 26:31.970 ‫هرجایی اون تو خوبه، مرسی 26:34.140 --> 26:35.770 ‫بشینید، بشینید 26:36.770 --> 26:39.600 ‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم 26:40.310 --> 26:42.640 ‫- لئو ‫- بفرما 26:42.730 --> 26:45.180 ‫هی، بابا تو خونه مشروب نداره؟ 26:45.270 --> 26:47.730 ‫مطمئنم چندتا از این پیری‌ها مشروب می‌خوان 26:47.810 --> 26:48.970 ‫هی! 26:49.390 --> 26:50.810 ‫- خیلی از دیدنت خوشحالم ‫- آره 26:50.890 --> 26:52.220 ‫فراموشش کن 26:52.560 --> 26:54.480 ‫یالا، من خوبم، من خوبم 26:54.560 --> 26:56.730 ‫- وین، چطوری رفیق؟ ‫- خوبم 27:01.220 --> 27:02.810 ‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم 27:02.890 --> 27:04.520 ‫باید تا الان میومد اینجا 27:05.140 --> 27:06.430 ‫باید یه زنگی بهش بزنی 27:06.520 --> 27:08.100 ‫خوش اومدید. بیاید تو، سلام 27:08.180 --> 27:10.060 ‫من... من رِی بردزی هستم 27:10.140 --> 27:13.020 ‫من ناپدریِ توماس هستم 27:13.100 --> 27:14.640 ‫- از آشنایی باهات خوش‌وقتم ‫- همچنین 27:14.730 --> 27:17.680 ‫بابتِ تمام کارهایی که برای ‫دومنیک کردید هم ممنونم 27:17.770 --> 27:21.060 ‫اون الان به کمکِ شما نیاز پیدا می‌کنه ‫چون داره خودش رو شکنجه می‌کنه 27:21.140 --> 27:23.970 ‫- فقط حواستون بهش باشه... ‫- از هردوتون خیلی ممنونم 27:24.060 --> 27:27.020 ‫نمی‌دونم کجاست، ولی آنجی براش پیغام می‌ذاره 27:27.100 --> 27:28.270 ‫زندگیِ خودشه، مرد 27:28.350 --> 27:30.640 ‫- اگه گرسنتونه... ‫- اون میاد 27:30.730 --> 27:32.890 ‫نوشیدنی میل دارید؟ 27:32.970 --> 27:34.180 ‫پیداش میشه 27:34.600 --> 27:36.930 ‫- کمک لازم دارید؟ ‫- نه، نه، نه 27:37.020 --> 27:38.520 ‫نمی‌دونم، جواب نمیده 27:41.020 --> 27:42.480 ‫یکم ویسکی میل دارید؟ 27:43.020 --> 27:45.890 ‫خب، وقتی ویسکی برسه براتون ویسکی میاریم 28:32.560 --> 28:34.350 ‫آنجی 28:37.350 --> 28:39.100 ‫ببخشید 28:45.140 --> 28:46.350 ‫خدای من، حالش خوبه؟ 28:46.430 --> 28:49.350 ‫خوبه. مجبور شدم برم اورژانس و اون... 28:49.430 --> 28:52.270 ‫می‌خواستم زنگ بزنم. داشتم میومدم مراسم ‫و این رو یادم رفت 28:56.930 --> 28:59.020 ‫پدرم بدجوری زمین خورده بود 28:59.100 --> 29:01.270 ‫مجبور شدم ببرمش اورژانس 29:02.680 --> 29:05.220 ‫صفِ انتظار خیلی طولانی بود و بعدش... 29:06.100 --> 29:07.560 ‫- خیلی متأسفم ‫- هی 29:07.640 --> 29:09.560 ‫بیخیال، سخت نگیر، سخت نگیر 29:09.640 --> 29:10.640 ‫الان رسیدی اینجا 29:10.730 --> 29:13.480 ‫- رِی، من... ‫- دختر کوچولوی من چطوره؟ 29:14.770 --> 29:17.100 ‫خیلی متأسفم که اینجا نبودم 29:20.810 --> 29:23.100 ‫- رِی؟ ‫- خیلی دلم براش تنگ میشه 29:23.180 --> 29:24.970 ‫می‌دونم 29:41.480 --> 29:43.100 ‫خیلی متأسفم 29:45.810 --> 29:48.310 ‫به خاطرِ احساسِ گناهشه که گریه می‌کنه 29:51.520 --> 29:54.730 ‫آره، رِی؟ تو تا سر حد مرگ بهش زورگویی کردی 29:55.310 --> 29:58.310 ‫هردومون این کارو کردیم، مگه نه؟ ‫من و تو 29:58.640 --> 30:00.600 ‫یادته، رِی؟ باید قوی‌ترش می‌کردیم 30:00.680 --> 30:03.520 ‫- تا مثلِ مامان ترسو نشه ‫- چیکار می‌کنی؟ 30:03.850 --> 30:06.640 ‫تو ناجیِ زندگیش بودی، رِی، یادته؟ 30:06.730 --> 30:08.810 ‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- خدای من. دومنیک 30:08.890 --> 30:10.850 ‫می‌دونید وقتی تو هَچ بود 30:10.930 --> 30:13.270 ‫- چند بار به ملاقاتش رفت؟ ‫- رفیق، رفیق، رفیق 30:13.350 --> 30:15.560 ‫چند دفعه رفتی، رِی؟ ‫می‌خوای بهش بگی؟ 30:15.640 --> 30:19.180 ‫چند دفعه به ملاقاتِ پسرت تو بیمارستان رفتی؟ 30:19.270 --> 30:20.350 ‫خودت رو خجالت نده 30:20.430 --> 30:22.390 ‫من خودم رو خجالت نمیدم 30:22.480 --> 30:25.060 ‫یا اینم برای قوی‌تر کردنش بود، هان؟ 30:25.350 --> 30:26.600 ‫- هی ‫- من می‌رفتم اونجا، 30:26.680 --> 30:29.600 ‫از تمام اون تدابیر امنیتی مزخرف رد می‌شدم 30:29.680 --> 30:31.850 ‫و اون میومد، رِی، اونا میاوردنش تو 30:31.930 --> 30:36.140 ‫و بعدش می‌نشست، هر اتفاقی که اون ‫روز براش افتاده بود رو برام تعریف می‌کرد 30:36.220 --> 30:37.930 ‫واسه ناهار چی خورده بود 30:38.020 --> 30:40.970 ‫بعد از ظهرِ اون روز کی سعی داشت ترورش کنه 30:41.060 --> 30:43.930 ‫و پنج دقیقه از ملاقات نگذشته بود، 30:44.020 --> 30:45.850 ‫که می‌گفت "رِی چطوره؟ 30:46.350 --> 30:48.520 ‫چرا رِی به دیدنم نمیاد؟ 30:49.640 --> 30:51.600 ‫رِی از دستم عصبانیه؟" 30:52.600 --> 30:55.430 ‫من تمامِ بهانه‌هایی رو که می‌تونستم ‫برات آوردم، رفیق 30:55.520 --> 31:00.640 ‫آخه، یه نفر فقط تا یه حدی می‌تونه پیش بره ‫و جورِ هم تیمیش رو بکشه 31:00.730 --> 31:04.020 ‫تو هفت ماه رِی، حتی یه بارم نرفتی 31:04.100 --> 31:07.020 ‫پسرِ خودت رو ببینی که گفتی دوستش داشتی 31:07.100 --> 31:09.480 ‫حتی واسه کریسمس هم نرفتی؟ 31:09.560 --> 31:10.480 ‫بیا بریم بیرون، مرد 31:10.560 --> 31:12.520 ‫و منم معصوم نیستم. اعتراف می‌کنم 31:12.600 --> 31:15.270 ‫منم مثلِ تو بودم. هر وقت که تونستم 31:15.350 --> 31:18.430 ‫زندگیش رو خراب کردم، درست ‫همونطور که تو می‌خواستی، رِی 31:19.060 --> 31:21.270 ‫و اون تحملش می‌کرد، رِی. ‫اون تحملش کرد. 31:21.350 --> 31:23.520 ‫اون خیلی مهربون بود، درست مثلِ مامان 31:23.600 --> 31:25.850 ‫تنها چیزی که آدمایی مثل من و تو ازش متنفریم 31:25.930 --> 31:28.480 ‫- اونا آدم خوب‌ها بودن رِی، ولی ما لهشون می‌کردیم ‫- بس کن، بس کن 31:28.560 --> 31:30.480 ‫مغزش نبود که باعث شد دیوونه شه 31:30.560 --> 31:32.770 ‫ما بودیم. ما اون بلا رو سرش آوردیم 31:32.850 --> 31:34.520 ‫- ما این کارو با هردوشون کردیم، رفیق ‫- هی 31:34.600 --> 31:36.890 ‫کارِ ما بود. ما لهشون کردیم 31:36.970 --> 31:39.310 ‫- ما قهرمانیم، رِی ‫- ببین 31:39.390 --> 31:41.220 ‫من تمام تلاشم رو برای اون بچه کردم 31:41.310 --> 31:42.810 ‫من تمام تلاشم رو برای تو کردم 31:42.890 --> 31:44.600 ‫و وجدانم راحته، حالیت میشه؟ 31:44.680 --> 31:47.730 ‫- واقعاً، وجدانت راحته. واقعاً؟ ‫- آره 31:47.810 --> 31:49.180 ‫وجدانت راحته؟ 31:49.270 --> 31:51.100 ‫می‌دونی قاضی انحصار وراثت چی بهم گفت 31:51.180 --> 31:53.390 ‫- روزی که شما دوتا رو به فرزندی گرفتم؟ ‫- چی؟ بهم بگو 31:53.730 --> 31:56.020 ‫گفت من مردِ خوبیم، این رو گرفت 31:56.100 --> 31:58.100 ‫- وای ‫- اون گفت که یه مرد 31:58.180 --> 32:00.100 ‫از بین هزاران مرد این مسئولیت رو قبول می‌کنه 32:00.180 --> 32:02.520 ‫- اوه، نه بابا ‫- نه یکی، بلکه دوتا 32:02.600 --> 32:03.810 ‫دوتاتون 32:03.890 --> 32:06.560 ‫حالا ببین، من نمیگم اشتباه نکردم 32:06.640 --> 32:08.520 ‫که نمی‌تونستم یه جور دیگه رفتار کنم 32:08.600 --> 32:11.810 ‫- وای، تو شگفت انگیزی ‫- ولی می‌تونی بری تو اون دادگاه کوفتی 32:11.890 --> 32:13.970 ‫و اگه می‌خوای اون گزارش رو بخونی، رفیق 32:14.060 --> 32:15.730 ‫تو یه قهرمانی، مگه نه؟ 32:15.810 --> 32:18.220 ‫- نوزدهم مارس 1955 ‫- تو یه قهرمانِ واقعی هستی 32:18.310 --> 32:20.890 ‫- باید به خاطرش بهت مدال بدن، رِی. وای! ‫- دادگاه انحصار وراثتِ تری ریورز 32:20.970 --> 32:23.560 ‫- عجب مردی! عجب مرد بامرامی هستی! ‫- چون قاضی هارلد تی آدامز... 32:23.640 --> 32:28.770 ‫اون به منشیش گفت که تو اون گزارشِ لعنتی ‫بنویسه که من مردِ خوبی هستم! 32:28.850 --> 32:32.350 ‫هارلد تی آدامز می‌دونست که ‫دستِ مادرم رو شکستی؟ 32:34.140 --> 32:36.770 ‫شرمنده. اوه، از زیرِ زبونم در رفت، آره؟ 32:36.850 --> 32:38.930 ‫اون قرار بود بینِ خودمون بمونه، یادم رفت 32:39.020 --> 32:42.430 ‫اوه نه، می‌دونی چیه، کلِ این آت و ‫آشغال‌ها رو از اینجا تمیز می‌کنیم 32:42.520 --> 32:45.770 ‫کل این آشغال‌های کهنه ‫امروز از این خونه میرن بیرون 32:45.850 --> 32:47.770 ‫- اون یه حادثه بود ‫- آره 32:47.850 --> 32:50.970 ‫یه حادثه. این چیزیه که میگیم 32:52.140 --> 32:53.890 ‫اصلاً برو به جهنم! 32:54.680 --> 32:56.810 ‫البته رِی. اونجا می‌بینمت 32:57.520 --> 32:58.890 ‫حادثه بود 33:04.520 --> 33:06.270 ‫آره، خیلی خب 33:06.930 --> 33:09.770 ‫اون رو از سرِ راه برداشتیم. ‫کسی قهوه میل نداره، هان؟ 33:09.850 --> 33:11.020 ‫یکم دسر؟ 33:11.600 --> 33:13.520 ‫یه نوشیدنیِ دیگه، آنجی؟ 33:14.020 --> 33:15.730 ‫- کالباسِ گوشت چی؟ ‫- آروم باش 33:15.810 --> 33:17.270 ‫می‌تونم یه ساندویچ براتون درست کنم؟ 33:17.350 --> 33:20.020 ‫بذار یه چیزی براتون درست کنم. ‫ساندویچ می‌خواید؟ 33:20.100 --> 33:22.560 ‫بفرمایید، بفرمایید اینم ساندویچ 33:23.930 --> 33:29.100 ‫کجا دارید میرید؟ فکر می‌کردم داریم زندگیِ ‫فلک‌زده‌ی توماس بردزی رو جشن می‌گیریم 33:30.020 --> 33:31.680 ‫ممنون بابتِ طاس کباب هایی که آوردید 33:32.560 --> 33:34.020 ‫چند روز دیگه بهت زنگ می‌زنم 33:34.100 --> 33:36.560 ‫- صبر کن، کجا میری لئو؟ ‫- بیا بریم 33:36.640 --> 33:39.680 ‫شماها هفت ماه گذشته رو کدوم گوری بودید؟ 33:41.060 --> 33:42.560 ‫چی می‌خوای، دکتر؟ 33:42.640 --> 33:44.850 ‫حالا حرفی برای گفتن داری، هان؟ 33:45.730 --> 33:47.180 ‫مرسی که اومدید 33:47.680 --> 33:48.930 ‫دومنیک 33:49.020 --> 33:51.390 ‫- خیلی بهت تسلیت میگم ‫- ممنون 33:52.390 --> 33:54.480 ‫ولی به خودت سخت نگیر، باشه؟ 33:54.560 --> 33:56.390 ‫دومنیک 33:57.060 --> 33:58.430 ‫و به بقیه 33:59.640 --> 34:00.930 ‫باشه 34:01.770 --> 34:03.600 ‫هفته‌ی بعد می‌بینمت؟ 34:04.350 --> 34:06.730 ‫نمی‌دونم. نمی‌دونم 34:07.180 --> 34:11.890 ‫دومنیک. سعی کن بیای، خواهش می‌کنم 34:18.430 --> 34:22.488 ‫هی، راست می‌گفتی. بالأخره ‫غرورم برادرم رو به کشتن داد 34:22.670 --> 34:23.670 ‫نه 34:24.890 --> 34:26.390 ‫نه، دومنیک 34:30.270 --> 34:31.480 ‫متأسفم 34:33.730 --> 34:35.480 ‫متأسفم 34:38.350 --> 34:39.640 ‫معذرت می‌خوام 34:44.310 --> 34:45.810 ‫تقصیرِ تو نیست 35:00.930 --> 35:02.310 ‫خب اینم از این 35:07.310 --> 35:09.770 ‫قطعاً بلدی چطوری یه اتاق رو خالی کنی 35:24.100 --> 35:26.890 ‫می‌دونی به نظرم بدترین گناهش همیشه چی بوده؟ 35:27.600 --> 35:29.890 ‫اینه که پدرِ واقعیت نبود 35:33.520 --> 35:36.680 ‫این با فاصله‌ی زیاد بدترین گناهش نبود، عزیزم 35:36.770 --> 35:38.140 ‫واقعاً؟ 35:41.220 --> 35:43.930 ‫ببین، به نظرم اون رو واسه ‫تمام اشتباهاتش می‌بخشیدی 35:44.020 --> 35:45.770 ‫قبل از این که واسه این ببخشیش 35:45.850 --> 35:47.640 ‫من هرگز نمی‌بخشمش 35:53.430 --> 35:55.430 ‫فقط نمی‌دونم چرا این کارو می‌کنی 35:55.520 --> 35:57.060 ‫چرا چیکار می‌کنم؟ 35:57.140 --> 35:59.310 ‫آخه، همه رو از خودت می‌رونی 36:00.020 --> 36:02.180 ‫چرا آدما رو از خودت می‌رونی؟ 36:02.270 --> 36:04.060 ‫یالا، ما رو ببین 36:06.350 --> 36:07.890 ‫ما نفرین شدیم، دس 36:09.730 --> 36:11.020 ‫این دیگه چه مزخرفیه! 36:11.100 --> 36:13.350 ‫کلِ خانواده‌ی من نفرین شده 36:16.680 --> 36:18.390 ‫بیا قبولش کنیم 36:20.930 --> 36:22.560 ‫می‌دونی، من این رو تموم می‌کنم 36:43.060 --> 36:44.730 ‫آخرش مثلِ اون میشی 36:47.730 --> 36:49.060 ‫مثلِ کی؟ 36:55.730 --> 36:56.930 ‫مثلِ کی؟ 36:58.850 --> 37:00.100 ‫مثلِ کی؟ 37:03.270 --> 37:04.770 ‫مثلِ کی؟ 37:58.380 --> 38:00.865 ‫"وقتی کانستینا داشت بزرگ می‌شد 38:00.866 --> 38:03.703 ‫بهترین بخشِ روزهای طولانیم 38:03.704 --> 38:07.733 ‫برگشتن به خونه و خوابوندنِ عزیز دلم بود 38:12.790 --> 38:16.389 ‫خرگوش کوچولوی من مثلِ یه گُل رشد می‌کرد، 38:16.390 --> 38:20.120 ‫و عشق منم بهش به همین ترتیب بیشتر می‌شد 38:21.680 --> 38:25.453 ‫ولی بازم، اون پراسپرینه‌ی ساحره رو داشتم، 38:25.454 --> 38:26.961 ‫که خونه‌ام رو اداره می‌کرد 38:30.430 --> 38:34.279 ‫اون لایقِ زندگی کردن زیرِ سقف ‫خونه‌ی یه سرکارگر نبود 38:34.280 --> 38:37.429 ‫جایگاهی که از طریق سخت‌کوشی ‫و تعهد به دست آورده بودم 38:39.760 --> 38:45.269 ‫درست مثلِ خونه‌ام تو کارخونه ‫هم یه آدمِ بد حضور داشت 38:45.270 --> 38:50.370 ‫و بنابراین دشمن‌هام من رو محاصره کرده بودن 38:54.970 --> 39:00.470 ‫ساحره به دخترم وظایفِ زنونه‌اش ‫تو خونه رو یاد داده بود 39:03.190 --> 39:07.710 ‫و به زودی، کانستینای عزیزم 39:07.720 --> 39:11.749 ‫به سنی می‌رسید که تمام نیازهام رو برطرف کنه 39:44.070 --> 39:45.247 ‫پراسپرینه! 39:47.070 --> 39:48.440 ‫پراسپرینه! 39:54.490 --> 39:55.870 ‫این چیه؟ 40:02.170 --> 40:04.210 ‫به نظرم شبیه یه سنگ ریزه میاد 40:04.710 --> 40:07.170 ‫- پیش میاد ‫- یه سنگ؟ 40:08.010 --> 40:09.530 ‫بدش به من. میندازمش دور 40:09.550 --> 40:11.732 ‫به نظرِ من که شبیه شیشه‌ست 40:14.390 --> 40:16.350 ‫شانس آوردی که دندونت رو نشکستی 40:16.720 --> 40:19.520 ‫خدا رو شکر کن که دماغت رو نمی‌شکنم 40:48.590 --> 40:50.710 ‫اون ضعیفه داشت چه توطئه‌ای ‫برای من می‌چید؟ 40:54.840 --> 40:57.140 ‫و چند وقت بود؟ 40:58.260 --> 41:00.560 ‫دوست نداشتم زودتر محلِ کارم رو ترک کنم 41:02.140 --> 41:04.810 ‫ولی اگه اون زنیکه‌ی خائن... 41:05.060 --> 41:07.360 ‫سعی داشت من رو مسموم کنه، 41:07.520 --> 41:09.440 ‫باید سریع اقدام می‌کردم 41:10.990 --> 41:12.740 ‫مچش رو می‌گرفتم 41:15.450 --> 41:20.330 ‫چیزی که کشف کردم بدتر از ‫اونی بود که تصور می‌کردم... 41:25.080 --> 41:30.840 ‫خونه‌ی من، که با رویاها و عرقِ ‫برادر مُرده‌ام ساخته بودم، 41:31.300 --> 41:34.340 ‫داشت به یه آفتِ جدید دچار می‌شد 41:42.770 --> 41:45.350 ‫- اسمت چیه؟ ‫- هنری 41:45.360 --> 41:48.090 ‫- هنری؟ ‫- درینکواتر 41:51.220 --> 41:52.625 ‫برو! 41:52.990 --> 41:57.030 ‫بهش گفتم دیگه هرگز نزدیکِ دختر ‫موطلاییِ سیسیلیِ من نشه 41:59.950 --> 42:01.280 ‫مشکوک شده بودم... 42:01.700 --> 42:05.000 ‫که پراسپرینه با اون سرخ‌پوست همکاری می‌کنه ‫تو خونه‌ی من فتنه راه بندازه 42:09.000 --> 42:12.460 ‫حالا که من شرایط رو واضح‌تر می‌دیدم 42:12.710 --> 42:15.090 ‫توطئه‌شون بیشتر دوام نمیاورد 42:16.590 --> 42:20.444 ‫من تو صورتِ هرکی که یه تمپستا ‫رو تهدید کنه تُف می‌کنم 42:22.020 --> 42:24.109 ‫اون سرخ‌پوست رو اخراج کردم 42:27.350 --> 42:30.100 ‫باید قاطعانه به دشمن‌هام غلبه می‌کردم 42:31.610 --> 42:37.740 ‫پلیس که هنوز از حادثه‌ی مرگِ ‫برادرم احساس گناه می‌کرد، 42:37.910 --> 42:39.370 ‫خیلی مشتاق شنیدنِ حرفام بود 42:39.380 --> 42:40.829 ‫بله 42:40.830 --> 42:43.660 ‫توضیح دادم که اگه چند روزی تو زندان بمونه، 42:43.950 --> 42:45.790 ‫مشکل فقط برای چند روز حل میشه... 42:45.830 --> 42:48.330 ‫ولی اگه تو یه تیمارستان بستری بشه... 42:48.370 --> 42:49.640 ‫جایی که بهش تعلق داره، 42:50.290 --> 42:54.379 ‫بعدش من و بچه‌ی بیچاره‌ام می‌تونیم ‫در آرامش زندگی کنیم 42:56.800 --> 43:03.560 ‫بذارید برم، ولم کنید! ‫خدا لعنت‌تون کنه. 43:12.860 --> 43:14.940 ‫دیگه هرگز اون ساحره رو ندیدم 43:16.990 --> 43:20.990 ‫تا جایی که می‌دونم، اون هنوز ‫تو دیوونه خونه بستریه 43:22.620 --> 43:24.700 ‫هنوز می‌خوره و نفس می‌کشه، 43:26.290 --> 43:29.410 ‫و تقاصِ سرشاخ شدن با تمپستا رو پس میده 44:27.970 --> 44:29.590 ‫بفرما! 44:31.850 --> 44:33.260 ‫دوستش داری؟ 44:40.590 --> 44:43.930 ‫این رو... 44:43.940 --> 44:45.630 ‫همم؟ 44:46.674 --> 44:47.840 ‫این 45:20.280 --> 45:23.320 ‫و حالا که بالأخره شرِ ‫ساحره کم شده بود... 45:23.570 --> 45:26.160 ‫جا برای نزدیک‌تر شدنِ رابطه‌ی ‫من و دخترم باز شده بود 45:27.620 --> 45:31.999 ‫بالأخره ما تنها خانواده‌ی هم بودیم 45:33.290 --> 45:36.210 ‫اون دخترِ لب شکریِ بیچاره... 45:36.220 --> 45:37.740 ‫...دختر لب شکریِ بیچاره... 45:38.000 --> 45:40.709 ‫که هیچ مرد دیگه‌ای نمی‌خواستش 45:40.710 --> 45:42.646 ‫...که هیچ مرد دیگه‌ای نمی‌خواستش 45:43.630 --> 45:46.680 ‫اون آشپزی می‌کنه، نظافت می‌کنه، ساکته 45:47.510 --> 45:50.310 ‫سکوتش پدرش رو سربلند می‌کنه 45:52.250 --> 45:56.170 ‫کانستینا خونِ سیسیلی در رگ‌هاش داره 45:57.190 --> 45:59.590 ‫اون بلده چطور رازهاش رو مخفی نگه داره 46:05.044 --> 46:06.865 ‫این آخرشه 46:06.866 --> 46:09.430 ‫همینجا تمومش می‌کنه، همینه 46:13.350 --> 46:15.785 ‫من نمیگم غیرممکنه 46:15.786 --> 46:17.973 ‫میگم خیلی بعیده 46:17.974 --> 46:21.149 ‫آخه، بیخیال دکتر. تو جمله‌ی آخرش میگه 46:21.150 --> 46:22.629 ‫"اون بلده چطور رازهاش رو نگه داره" 46:22.630 --> 46:26.749 ‫خونِ سیسیلی. تمام این قوانینِ رازداری مافیا 46:26.750 --> 46:28.269 ‫رازها... می‌تونه هر معنایی بده 46:28.270 --> 46:30.119 ‫معنیش می‌تونه این باشه که ‫پراسپرینه رازهایی داره 46:30.120 --> 46:31.529 ‫می‌تونه به معنی دستورپخت‌های سرّی باشه 46:31.530 --> 46:33.189 ‫آخه، هرچیزی 46:33.190 --> 46:36.349 ‫با توجه به چیزهایی که بهم گفتی ‫آره، پدربزرگت، اون... 46:36.350 --> 46:39.309 ‫اون مرد منحرف و به شدت ناجوری بود 46:39.310 --> 46:42.169 ‫بی‌رحم، خودخواه، شایدم کج‌خیال بود 46:42.170 --> 46:45.109 ‫ولی هیچی، هیچکدوم از حرفایی که بهم زدی 46:45.110 --> 46:47.629 ‫لزوماً به این معنی نیست ‫که به دخترش تجاوز کرده 46:47.630 --> 46:49.463 ‫و پدرِ تو و برادرته 46:50.300 --> 46:53.189 ‫باشه، پس درست برگشتم همونجایی ‫که شروع کردم، قبل از این که... 46:53.190 --> 46:55.510 ‫قبل از این که حتی شروع ‫به خوندنِ این کتابِ کوفتی کنم 46:55.520 --> 46:58.590 ‫- آره، و اون کجاست؟ ‫- من درب و داغون و بی‌پدرم 46:58.600 --> 47:01.029 ‫باشه، فقط بیا یه لحظه فکر کنیم، باشه؟ 47:01.030 --> 47:04.309 ‫بیا به این دست نوشته به عنوانِ یه معما 47:04.310 --> 47:06.699 ‫با پایانی آزاردهنده و بی‌نتیجه نگاه نکنیم 47:06.700 --> 47:09.829 ‫بیا بهش به عنوان یه حکایت نگاه کنیم 47:09.830 --> 47:12.413 ‫آره؟ حکایات آموزنده هستن 47:12.414 --> 47:13.819 ‫یه نفر به پایانِ یه تمثیل می‌رسه 47:13.820 --> 47:16.149 ‫و با درسی که داره روبرو میشه 47:16.150 --> 47:18.779 ‫پس ازت می‌پرسم، 47:18.780 --> 47:22.270 ‫داستانِ پدربزرگت چی بهت یاد میده؟ 47:22.280 --> 47:24.579 ‫که ما محکوم به فناییم 47:24.580 --> 47:27.029 ‫آخه، بیخیال 47:27.030 --> 47:28.610 ‫تو چندتا خانواده می‌شناسی 47:28.620 --> 47:31.130 ‫که انقدر اتفاقاتِ ناجور براشون افتاده؟ 47:32.970 --> 47:34.999 ‫جدی میگم 47:35.000 --> 47:37.629 ‫من همه چی رو از دست دادم 47:37.630 --> 47:40.410 ‫من بچه‌ام رو از دست دادم 47:40.420 --> 47:43.319 ‫زنم رو از دست دادم. مادرم رو از دست دادم 47:43.320 --> 47:45.410 ‫برادرم رو از دست دادم 47:46.300 --> 47:50.169 ‫و فکر می‌کنی مرگِ برادرت به خاطرِ یه نفرینه 47:50.170 --> 47:51.800 ‫آره 47:54.280 --> 47:55.439 ‫آره 47:55.440 --> 47:57.449 ‫چرا که نه؟ 47:57.450 --> 48:01.285 ‫دومنیک به نظر من... 48:01.286 --> 48:02.869 ‫تو سعی کردی از برادرت محافظت کنی 48:02.870 --> 48:05.410 ‫و یه حادثه‌ی وحشتناک اتفاق افتاد 48:05.420 --> 48:07.029 ‫یه حادثه 48:07.030 --> 48:08.849 ‫آره دومنیک، یه حادثه 48:08.850 --> 48:10.989 ‫یه حادثه که کاملاً از کنترلت خارج بود 48:10.990 --> 48:12.449 ‫از کنترلم خارج نبود 48:12.450 --> 48:14.890 ‫از کنترلت خارج بود. تو اصلاً اونجا نبودی 48:14.900 --> 48:18.802 ‫چرا انقدر برات سخته که ‫مفهومِ این رو درک کنی؟ 48:18.803 --> 48:22.569 ‫پسر تاوانِ گناهان پدرش رو میده 48:22.570 --> 48:25.229 ‫به سرنوشت اعتقاد داری، آره؟ 48:25.230 --> 48:27.265 ‫- به سرنوشت اعتقاد داری؟ ‫- اوهوم 48:27.266 --> 48:30.590 ‫خب چرا این با مفهوم سرنوشت فرق داره؟ 48:30.600 --> 48:32.369 ‫- چون، دومنیک... ‫- نمی‌فهمم چرا تو... 48:32.370 --> 48:34.599 ‫- ...نمی‌تونی این رو درک کنی ‫- چون گاهی اوقات، 48:34.600 --> 48:37.149 ‫خیلی آسون‌تره که بیرون از خودمون 48:37.150 --> 48:39.740 ‫دنبالِ توضیحاتی برای دردمون بگردیم 48:39.746 --> 48:41.533 ‫ناکامی‌های خودمون، ناامیدی‌های خودمون، 48:41.534 --> 48:43.859 ‫به جای این که درونِ خودمون رو بگردیم 48:43.860 --> 48:46.989 ‫و مسئولیتِ کارهامون رو قبول کنیم 48:46.990 --> 48:49.035 ‫- بیخیال ‫- آخه، اینجوری 48:49.036 --> 48:50.489 ‫اینجوری خیلی آسون‌تر می‌شد، مگه نه، 48:50.490 --> 48:56.170 ‫اگه شانس یا خدا یا ژنتیک ‫یا یه گناه غیرقابل تصور 48:56.173 --> 48:59.075 ‫یا یه وِرد جادویی ما رو تبدیل به ‫کسی کرده باشه که هستیم 48:59.076 --> 49:00.449 ‫آسون‌تر می‌شد، مگه نه؟ 49:00.450 --> 49:01.929 ‫آسون‌تر از چی؟ 49:01.930 --> 49:04.689 ‫این که خودمون بفهمیم کی هستیم 49:04.690 --> 49:07.609 ‫و این که در واقع می‌تونیم چیزهای زیادی باشیم 49:07.610 --> 49:11.329 ‫خشمگین و مهربون. قوی و ضعیف 49:11.330 --> 49:13.469 ‫وحشت‌زده و غمگین 49:13.470 --> 49:15.995 ‫ماتم‌زده ولی... 49:15.996 --> 49:18.550 ‫بدونِ ترس از ادامه دادن 49:19.550 --> 49:20.949 ‫حالا از قصد یا نه، 49:20.950 --> 49:25.449 ‫پدربزرگت هدیه‌ی خیلی ارزشمندی ‫بهت داده، دومنیک 49:25.450 --> 49:30.069 ‫حکایتی از ناکامیِ خودش، ناکامیِ شخصیتش 49:30.070 --> 49:34.130 ‫ناکامیِ انتخاب‌هاش چون اون ‫انتخاب‌هایی داشت، دومنیک 49:36.260 --> 49:41.869 ‫تو اعتقاد داری که یه آدم ‫اختیار داره دیگه، آره؟ 49:41.870 --> 49:43.970 ‫- خب، اعتقاد داری؟ ‫- بیخیال 49:43.971 --> 49:46.844 ‫- به این اعتقاد داری؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟ 49:46.845 --> 49:51.019 ‫پس باید این هدیه رو بگیری ‫و باید ازش استفاده کنی 49:51.020 --> 49:53.669 ‫باید ازش یاد بگیری 49:53.670 --> 49:57.510 ‫یکم پیش گفتی که حس می‌کنی ‫درب و داغون و بی‌پدری 49:57.520 --> 49:59.649 ‫آره، درسته 49:59.650 --> 50:02.309 ‫- اینطوره؟ ‫- آره 50:02.310 --> 50:05.109 ‫من محترمانه مخالفم 50:05.110 --> 50:08.930 ‫اولاً، تو قطعاً بی‌پدر نیستی، دومنیک 50:08.940 --> 50:12.429 ‫به شرط این که مایل باشی ‫فراتر از تُخم و اسپرم فکر کنی 50:12.430 --> 50:16.309 ‫بله، شاید هرگز هویت ‫پدرِ واقعیت رو پیدا نکنی 50:16.310 --> 50:21.510 ‫ولی اگه یکی پدرش رو به عنوان ‫مرد بزرگتری در نظر بگیره، 50:21.520 --> 50:26.569 ‫که از بچگی تا بزرگسالی کنارِشه، 50:26.570 --> 50:29.058 ‫اون موقع پدرت خیلی هم زنده‌ست، مگه نه؟ 50:31.130 --> 50:35.099 ‫هر نقصی که رِی تو پدری کردن داشته، 50:35.100 --> 50:39.235 ‫حضورش تو زندگیت مداوم بوده 50:40.180 --> 50:42.890 ‫بعد از مجلسِ ختم باهاش حرف زدی؟ 50:46.670 --> 50:48.479 ‫نه 50:48.480 --> 50:51.180 ‫فکر کنم یه سری کار داری که باید انجام بدی 51:13.507 --> 51:14.812 ‫رِی؟ 51:19.180 --> 51:21.300 ‫ری 51:30.050 --> 51:31.340 ‫هی، ری 51:47.261 --> 51:48.680 ‫هی، ری؟ 51:51.015 --> 51:52.550 ‫ری؟ 51:57.880 --> 51:59.050 ‫ری؟ 53:01.680 --> 53:02.990 ‫تو کی هستی؟ 53:04.830 --> 53:08.130 ‫سلام بابا، منم دومنیک 53:09.690 --> 53:11.770 ‫حالت چطوره؟ 53:14.110 --> 53:16.289 ‫کی؟ 53:16.290 --> 53:19.049 ‫دومنیک هستم 53:19.050 --> 53:21.856 ‫پسرِ کانی. یکی از دوقلوها 53:23.670 --> 53:27.130 ‫اوه، اوه 53:30.150 --> 53:32.380 ‫بازی ساعت چند شروع میشه؟ 53:33.826 --> 53:35.369 ‫کدوم بازی؟ 53:36.650 --> 53:38.050 ‫فوتبال 53:39.840 --> 53:41.609 ‫فوتبال پخش نمیشه، ری 53:41.610 --> 53:45.169 ‫الان بهاره. فصلِ بیسباله 53:45.170 --> 53:47.010 ‫بازی‌های پلی‌آفِ بسکتبال 53:49.340 --> 53:51.342 ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، بابا، 53:51.343 --> 53:53.325 ‫بابا، باید دراز بکشی 53:53.326 --> 53:54.880 ‫چی؟ 53:59.664 --> 54:03.300 ‫- دومنیک ‫- آره، من اینجام بابا. من اینجام 54:05.930 --> 54:08.880 ‫تو خوب میشی، بابا. من پیشتم 54:11.030 --> 54:12.930 ‫تو پسرِ خوبی هستی 54:15.930 --> 54:17.609 ‫تو پسرِ خوبی هستی 54:20.550 --> 54:23.203 ‫تو پسرِ خوبی هستی، دام 54:26.879 --> 54:30.257 ‫تو... پسرِ منی 54:48.260 --> 54:50.390 ‫خب، پدرتون شبِ خیلی بدی داشت 54:52.340 --> 54:54.204 ‫سکته‌ی قلبیِ شدیدی کرده 54:54.205 --> 54:56.039 ‫تمام رگ‌های خونی 54:56.040 --> 54:57.659 ‫که قلبش رو تغذیه می‌کنن مسدود شده بودن 54:57.660 --> 55:01.245 ‫مجبور شدیم پنج تا از سرخرگ‌ها رو دور بزنیم 55:01.246 --> 55:03.969 ‫تا یه ذره اکسیژن به عضله‌ی قلبش برسه 55:03.970 --> 55:07.950 ‫می‌دونی، سکته‌ی قلبی خیلی بزرگی بود 55:09.090 --> 55:10.569 ‫خب، سرت رو بلند می‌کنم 55:10.570 --> 55:12.680 ‫و بالش‌ها رو عوض می‌کنم 55:12.681 --> 55:15.009 ‫کارت خوب بود، یادت نره نفس بکشی 55:15.010 --> 55:17.634 ‫در حال حاضر، این تنها چیزیه که براش مونده 55:17.635 --> 55:19.890 ‫تنها راه برای نجاتِ جونش 55:19.900 --> 55:22.204 ‫این بود که این جراحی بای‌پسِ ‫سرخرگ رو انجام بدیم 55:22.205 --> 55:24.129 ‫هنوز به پسرم زنگ نزدید؟ 55:24.130 --> 55:25.519 ‫وقتی حموم کردنتون تموم شه، 55:25.520 --> 55:27.790 ‫با پسرتون تماس می‌گیریم، باشه، آقای بردزی؟ 55:27.800 --> 55:30.064 ‫اون چند روز دیگه تو آی‌سی‌یو می‌مونه 55:30.065 --> 55:33.069 ‫شاید سه روز، و بعدش چند ‫روزی تو بخش بستری میشه 55:33.070 --> 55:36.615 ‫و بعدش باید به یه مرکزِ ‫توانبخشی نیمه حاد بره 55:36.616 --> 55:38.200 ‫که یه آسایشگاه سالمندانه 55:39.220 --> 55:41.743 ‫خیلی خب؟ احتمالاً هشت ‫تا دوازده هفته اونجا بمونه 55:41.744 --> 55:45.189 ‫فقط یه ذره بیاید به سمتِ گوشه‌ی تخت، لطفاً 55:45.190 --> 55:47.123 ‫اون این رو قبول نمی‌کنه، مرد 55:47.124 --> 55:49.949 ‫آره، مجبوره. مجبوره قبول کنه 55:49.950 --> 55:52.729 ‫اصلاً امکان نداره که بتونه ‫به زندگیِ قبلیش برگرده 55:52.730 --> 55:54.163 ‫می‌دونی، جوری که قبلاً بود 55:54.164 --> 55:58.529 ‫با شماره سه بلند می‌شیم. یک، دو، سه 55:59.640 --> 56:01.283 ‫خیلی خب؟ اون شانس آورد 56:01.284 --> 56:04.849 ‫افراد زیادی از چنین سکته‌ای ‫جون به در نمی‌برن 56:04.850 --> 56:06.351 ‫- آره، خوش شانسه ‫- آره؟ 56:06.353 --> 56:07.949 ‫اون تنها زندگی می‌کنه؟ 56:07.950 --> 56:11.449 ‫آره. تو خونه پله‌های زیادی داره؟ 56:11.450 --> 56:13.129 ‫آره خونه پله داره 56:13.130 --> 56:14.737 ‫آره، این سخت‌ترش می‌کنه 56:14.738 --> 56:17.089 ‫این خیلی سخت‌ترش می‌کنه 56:17.090 --> 56:18.529 ‫کارِ طاقت‌فرساییه، 56:18.530 --> 56:20.325 ‫شکی توش نیست 56:20.326 --> 56:22.840 ‫خودشم باید یکم برای این کار تلاش کنه 56:23.930 --> 56:26.539 ‫چیزیت نیست 56:26.540 --> 56:28.995 ‫می‌دونی، واقعاً به حمایتِ خانوادش نیاز داره 56:28.996 --> 56:30.380 ‫تا این وضعیت رو پشتِ سر بذاره 56:32.300 --> 56:34.569 ‫خیلی خب؟ 56:34.570 --> 56:35.830 ‫باشه 56:44.370 --> 56:46.490 ‫- سلام ‫- سلام 56:46.496 --> 56:49.495 ‫اینجا چیکار می‌کنی؟ کسی مریضه؟ 56:49.496 --> 56:51.785 ‫مادرت؟ جین؟ 56:51.786 --> 56:54.399 ‫نه، من اینجا کار می‌کنم 56:54.400 --> 56:55.589 ‫یادته بهت گفتم 56:55.590 --> 56:59.729 ‫- تو بخش کودکان کار می‌کنم ‫- ببخشید، یادم رفته بود 56:59.730 --> 57:02.149 ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ 57:08.510 --> 57:10.535 ‫خب اون قراره، قراره تقریباً 57:10.536 --> 57:13.209 ‫یه هفته دیگه اینجا باشه... 57:13.210 --> 57:15.590 ‫تا بره مرکز توانبخشی 57:17.010 --> 57:19.430 ‫خدای من، اون عاشقش میشه 57:21.804 --> 57:24.453 ‫- می‌تونی تصور کنی؟ ‫- نه، نمی‌تونم تصور کنم 57:24.454 --> 57:27.220 ‫- اوه، اون بیچاره‌ها ‫- می‌دونم 57:28.936 --> 57:33.049 ‫خوبه که اومدی اینجا. ‫منظور، اینم یه قدمیه. 57:33.050 --> 57:34.710 ‫- آره ‫- درسته؟ 57:34.720 --> 57:39.410 ‫آره، آره 57:39.420 --> 57:41.590 ‫من... 57:42.630 --> 57:43.951 ‫من واقعاً... 57:46.970 --> 57:51.189 ‫در مورد روز... 57:51.190 --> 57:53.960 ‫مجلس ختم معذرت می‌خوام 57:53.961 --> 57:57.050 ‫می‌دونی، فهمیدم که من... 57:59.500 --> 58:02.490 ‫هیچوقت واقعاً یاد نگرفتم ‫بابتِ کاری معذرت خواهی کنم 58:06.830 --> 58:11.909 ‫پس... می‌خوام ازت معذرت خواهی کنم 58:11.910 --> 58:14.648 ‫من... 58:15.590 --> 58:18.369 ‫بابتِ اتفاقی که... 58:18.370 --> 58:20.329 ‫برای آنجلا افتاد متأسفم 58:20.330 --> 58:22.749 ‫معذرت می‌خوام که... 58:22.750 --> 58:27.429 ‫پیشت نبودم. فقط پیشت نبودم 58:27.430 --> 58:31.300 ‫و معذرت می‌خوام که برای سوگواری کردن ‫براش کنارت نبودم 58:33.300 --> 58:37.470 ‫معذرت می‌خوام که شانسِ... 58:39.770 --> 58:41.550 ‫بچه‌دار شدنِ دوباره رو از خودمون گرفتم 58:42.800 --> 58:44.329 ‫اصلاً نیتِ بدی نداشتم 58:44.330 --> 58:47.390 ‫فقط این بود که نمی‌دونستم ‫چطور یه جور دیگه انجامش بدم 58:49.550 --> 58:53.830 ‫و این حرف رو برای این نمی‌زنم ‫که انتظاری ازت دارم 58:57.650 --> 58:59.169 ‫ولی نمی‌دونستم چطور انجامش بدم 58:59.170 --> 59:01.220 ‫می‌دونی، فقط نمی‌دونستم چطوری انجامش بدم 59:04.610 --> 59:06.630 ‫و نمی‌دونستم چطور گوش بدم 59:12.550 --> 59:15.220 ‫و می‌دونم که بابتِ رفتن ملامتت کردم 59:17.230 --> 59:20.110 ‫ولی تقصیرِ من بود 59:20.120 --> 59:21.715 ‫همش تقصیرِ من بود 59:23.340 --> 59:26.849 ‫و بی‌انصافی بود که تقصیر رو انداختم گردنت 59:26.850 --> 59:28.844 ‫و کاری کردم به خاطرش عذاب وجدان بگیری 59:28.845 --> 59:31.149 ‫چون کارِ دیگه‌ای نبود که ‫بتونی انجام بدی، و من... 59:31.150 --> 59:32.535 ‫بتونی انجام بدی، و من کاملاً... 59:32.536 --> 59:35.840 ‫کاملاً متوجهم و درکش می‌کنم 59:38.610 --> 59:40.340 ‫به هر حال... 59:54.510 --> 59:55.930 ‫هی 59:57.590 --> 59:58.720 ‫ممنون 59:59.730 --> 01:00:01.720 ‫دوستت دارم، دس 01:00:18.250 --> 01:00:19.325 ‫ری 01:00:19.326 --> 01:00:21.575 ‫ملاقاتی دارید، آقای بردزی 01:00:21.576 --> 01:00:23.495 ‫ری 01:00:23.496 --> 01:00:25.844 ‫برات مهمون آوردم 01:00:25.845 --> 01:00:29.090 ‫- سلام، دام ‫- سلام، این بچه رو یادته؟ 01:00:31.470 --> 01:00:33.189 ‫میمی ون دورن؟ 01:00:35.390 --> 01:00:38.454 ‫می‌ذارم مهمون‌تون رو ملاقات کنید 01:00:38.455 --> 01:00:40.949 ‫باشه 01:00:40.950 --> 01:00:42.189 ‫سلام 01:00:42.190 --> 01:00:45.489 ‫میمی ون دورن کیه؟ 01:00:45.490 --> 01:00:48.590 ‫- ممنون ‫- اون رو یادت نمیاد؟ 01:00:49.890 --> 01:00:53.180 ‫اون خوشگل‌ترین سینه‌ها رو داشت 01:00:53.182 --> 01:00:55.529 ‫اوه! 01:00:55.530 --> 01:00:57.890 ‫درسته 01:00:57.900 --> 01:01:00.163 ‫سلام عزیزم. دختر کوچولوی من 01:01:00.164 --> 01:01:02.590 ‫خفه شو 01:01:05.090 --> 01:01:08.270 ‫چه بلایی سرت اومده؟ 01:01:08.280 --> 01:01:10.245 ‫نمی‌دونم، من... 01:01:10.246 --> 01:01:12.449 ‫گمونم یهویی دامنم رو گرفت 01:01:12.450 --> 01:01:15.869 ‫خبر نداشتم بستری شدی، ‫بعدش به اون برخوردم 01:01:15.870 --> 01:01:17.510 ‫- آره؟ ‫- آره 01:01:17.520 --> 01:01:19.089 ‫کجا بهش برخوردی؟ 01:01:19.090 --> 01:01:22.449 ‫- تو آسانسور ‫- اون اینجا کار می‌کنه 01:01:22.450 --> 01:01:25.949 ‫تو... اینجا کار می‌کنی؟ 01:01:25.950 --> 01:01:29.535 ‫فقط داوطلبانه کار می‌کنم. ‫تو بخش کودکان کار می‌کنم. 01:01:29.536 --> 01:01:32.615 ‫- خب، میام و بهت سر می‌زنم ‫- تو از جات تکون نخور 01:01:32.616 --> 01:01:34.499 ‫- نباید حرکت کنی ‫- نه، باید... 01:01:34.500 --> 01:01:37.285 ‫اجازه نداری از این اتاق بری بیرون 01:01:37.286 --> 01:01:41.669 ‫باید پاشم و... حرکت کنم 01:01:41.670 --> 01:01:43.560 ‫اون ویلچرم رو می‌رونه 01:01:43.566 --> 01:01:45.234 ‫خدای من! 01:02:27.326 --> 01:02:29.220 ‫میشه من رو ببری تو اتاقم؟ 01:02:35.130 --> 01:02:37.495 ‫خیلی خب، قدم‌های بلند بردار، رِی 01:02:38.880 --> 01:02:40.909 ‫اگه اسب بودم، بهم شلیک می‌کردن 01:02:40.910 --> 01:02:42.710 ‫داری خوب پیش میری 01:02:42.720 --> 01:02:44.609 ‫از پسش برمیای، به حرکت ادامه بده 01:03:16.630 --> 01:03:21.229 ‫مادرت همیشه به بهترین شکل ریشم رو می‌زد 01:03:21.230 --> 01:03:24.329 ‫من که هیچوقت ندیدم این کارو بکنه 01:03:24.330 --> 01:03:26.590 ‫چیه، فکر می‌کنی همه چی ‫رو در موردمون می‌دونستی؟ 01:03:26.600 --> 01:03:28.649 ‫نه، فقط... 01:03:28.650 --> 01:03:31.019 ‫فقط نمی‌دونستم از این کارها باهم می‌کردید 01:03:31.020 --> 01:03:32.953 ‫خب، ما کارهای زیادی باهم می‌کردیم 01:03:32.954 --> 01:03:34.990 ‫که تو ازشون خبر نداشتی 01:03:38.230 --> 01:03:43.610 ‫اون شاید یه ذره خجالتی بود. ‫ولی این اذیتم نمی‌کرد. 01:03:46.190 --> 01:03:49.410 ‫اون یه اشتباه کرد، همین 01:03:49.420 --> 01:03:51.380 ‫هرکسی می‌تونه اشتباه کنه 01:03:53.830 --> 01:03:57.090 ‫چیه، فکر می‌کنی من تو ‫نیروی دریایی فرشته بودم؟ 01:04:00.303 --> 01:04:02.800 ‫بعلاوه، من از بزرگ کردنِ ‫شما بچه‌ها لذت می‌بردم 01:04:05.730 --> 01:04:08.000 ‫"قوزِ بالا قوز" 01:04:08.007 --> 01:04:10.930 ‫شماها رو اینطوری صدا می‌کردم 01:04:12.210 --> 01:04:13.970 ‫اون اصلاً... 01:04:16.430 --> 01:04:19.229 ‫اون اصلاً بهت گفت، رِی... 01:04:19.230 --> 01:04:21.130 ‫پدرمون کی بود؟ 01:04:26.690 --> 01:04:29.430 ‫ما هیچوقت در مورد چنین چیزهایی حرف نمی‌زدیم 01:04:31.100 --> 01:04:33.979 ‫اینا همه مربوط به گذشته بودن 01:04:33.980 --> 01:04:38.070 ‫من و اون گذشته رو رها کرده بودیم 01:04:45.970 --> 01:04:47.470 ‫آره 01:05:06.260 --> 01:05:10.949 ‫شاید اونقدری که دوست دارم زنده نمونم 01:05:12.230 --> 01:05:17.510 ‫ولی یه زندگیِ خوب، مهم‌تر از اینه ‫که مدتِ زیادی زنده باشی 01:05:17.520 --> 01:05:21.289 ‫ولی تو داری خیلی شجاعت به خرج میدی، ویلبر 01:05:21.290 --> 01:05:24.700 ‫آره، من خیلی شجاعم 01:05:25.914 --> 01:05:27.899 ‫ولی این فقط یکی از چیزهای زیادیه 01:05:27.900 --> 01:05:30.615 ‫که از دوستی با تو یاد گرفتم، شارلوت 01:05:34.350 --> 01:05:37.339 ‫خوب بود. کارش عالی بود 01:05:40.170 --> 01:05:43.909 ‫اگه جای تو بودم، کارِ روزانه‌ات ‫رو ادامه می‌دادم 01:05:43.910 --> 01:05:45.785 ‫- اوه، بیخیال ‫- اوه 01:05:45.786 --> 01:05:47.719 ‫اون داشت از خنده پاره می‌شد 01:05:47.720 --> 01:05:49.429 ‫ازش خوشت اومد 01:05:49.430 --> 01:05:50.809 ‫اصلاً ازش خوشت نیومد؟ 01:05:50.810 --> 01:05:52.379 ‫- کارت خوب بود ‫- ممنون 01:05:52.380 --> 01:05:53.399 ‫کارت خوب بود 01:06:01.340 --> 01:06:03.742 ‫شرط می‌بندم رفتن به خونه قراره ‫حسِ خوبی داشته باشه 01:06:04.890 --> 01:06:05.950 ‫آره؟ 01:06:08.330 --> 01:06:11.510 ‫می‌تونی بعد از 9 تلویزیون ببینی 01:06:11.520 --> 01:06:13.719 ‫دیگه ساعت 5 شام نمی‌خوری 01:06:13.720 --> 01:06:17.110 ‫می‌تونی هر وقتی دلت می‌خواد ‫هرچی دلت می‌خواد بخوری 01:06:17.120 --> 01:06:18.865 ‫غذا بد نیست 01:06:18.866 --> 01:06:20.871 ‫خوب می‌پزنش 01:06:20.872 --> 01:06:23.090 ‫من رو یاد آشپزیِ مادرت میندازه 01:06:24.630 --> 01:06:27.929 ‫خوبه که روزی سه وعده غذای گرم می‌خورم 01:06:27.930 --> 01:06:30.779 ‫از ظرف شستن بهتره، با اطمینان بهت میگم 01:06:30.780 --> 01:06:34.469 ‫و دلم برای اون پله‌هام تنگ نشده 01:06:34.470 --> 01:06:38.909 ‫آره، خب یکی از اون صندلی‌های ‫کوچیک الکتریکی برات می‌خرم 01:06:38.910 --> 01:06:40.737 ‫که از پله‌ها می‌برتت بالا 01:06:42.280 --> 01:06:45.269 ‫نه. نیازی بهش ندارم، مرسی 01:06:45.270 --> 01:06:47.300 ‫نمی‌دونم، یه جورایی از اینجا خوشم میاد 01:06:49.010 --> 01:06:50.288 ‫بیخیال 01:06:50.289 --> 01:06:52.340 ‫چیه، داروهات رو بیشتر کردن؟ 01:06:54.050 --> 01:06:55.970 ‫الان داری هذیون میگی 01:06:59.256 --> 01:07:00.840 ‫می‌خوای برش داری؟ 01:07:05.260 --> 01:07:06.679 ‫چی رو بردارم؟ 01:07:06.680 --> 01:07:08.309 ‫خونه رو 01:07:08.310 --> 01:07:10.642 ‫مادرت می‌خواست اینطوری باشه 01:07:10.643 --> 01:07:12.180 ‫بیخیال، رِی 01:07:14.522 --> 01:07:16.899 ‫اونجا خونه‌ی توئه. اگه مادرم بود ‫می‌خواست اونجا زندگی کنی 01:07:16.900 --> 01:07:19.049 ‫احتمالاً پدربزرگتم می‌خواست اون خونه 01:07:19.050 --> 01:07:20.518 ‫- به تو برسه ‫- نمی‌دونم، ری 01:07:20.520 --> 01:07:21.820 ‫چی برای دونستن هست؟ 01:07:22.870 --> 01:07:25.029 ‫فقط خاطراتِ زیادی دارم، ری 01:07:25.030 --> 01:07:28.010 ‫خب... 01:07:28.020 --> 01:07:30.180 ‫پس گمونم می‌تونیم بفروشیمش 01:07:33.180 --> 01:07:36.849 ‫آره، آخه، مطمئنم به پرداختِ ‫قبض‌های اینجات کمک می‌کنه 01:07:36.850 --> 01:07:38.461 ‫نه 01:07:38.462 --> 01:07:41.715 ‫من به هر حال اونقدرهام زنده نمی‌مونم 01:07:44.750 --> 01:07:46.920 ‫یه چیزی هست... 01:07:49.150 --> 01:07:52.470 ‫که مدتیه بهش فکر می‌کنم و اذیتم می‌کنه 01:07:54.840 --> 01:08:00.749 ‫گفتگویی رو که چند هفته پیش ‫در مورد پدرت داشتیم یادته؟ 01:08:00.750 --> 01:08:05.948 ‫این که گفتم مادرت هیچوقت ‫بهم نگفت اون کی بود؟ 01:08:13.850 --> 01:08:17.930 ‫مجبورم کرد قول بدم هیچ حرفی نزنم 01:08:22.530 --> 01:08:27.329 ‫چند ماه قبل از این که فوت شه بهم گفت 01:08:27.330 --> 01:08:32.429 ‫من... تا اون لحظه هیچی نمی‌دونستم 01:08:32.430 --> 01:08:36.089 ‫منم به اندازه‌ی شما بی‌خبر بودم 01:08:36.090 --> 01:08:40.049 ‫گمونم وقتی مریض شد، ‫این رو وجدانش سنگینی کرد 01:08:40.050 --> 01:08:42.279 ‫واسه همین بهم گفت 01:08:42.280 --> 01:08:44.869 ‫مجبورم کرد قول بدم هیچی نگم 01:08:44.870 --> 01:08:46.614 ‫گمونم می‌ترسید 01:08:47.590 --> 01:08:49.260 ‫یا خجالت می‌کشید... 01:08:50.300 --> 01:08:54.569 ‫البته این روزها، مردم همیشه ‫بدونِ ازدواج بچه‌دار میشن، 01:08:54.570 --> 01:08:56.589 ‫خودشم از نژادهای گوناگون و رنگارنگ، 01:08:56.590 --> 01:08:58.630 ‫ولی اون موقع فرق می‌کرد 01:08:59.760 --> 01:09:01.628 ‫مخصوصاً برای ایتالیایی‌ها 01:09:01.629 --> 01:09:04.147 ‫منظورم خیلیاشونه، اونا... 01:09:04.148 --> 01:09:08.302 ‫همیشه نسبت به رنگین‌پوست‌ها ‫و مکزیکی‌ها نظرِ منفی داشتن 01:09:08.303 --> 01:09:12.379 ‫سرخ‌پوست‌ها هم همینطور. هر کسی ‫که پوستش ازشون تیره‌تر بود 01:09:12.380 --> 01:09:14.760 ‫برای مثال پدرش... 01:09:18.630 --> 01:09:22.850 ‫اگه می‌فهمید اون رو می‌کشت 01:09:25.790 --> 01:09:27.630 ‫چی رو می‌فهمید، رِی؟ 01:09:32.750 --> 01:09:35.170 ‫بهم گفت همیشه نگران بود 01:09:37.710 --> 01:09:40.119 ‫که شما دوتا بفهمید 01:09:40.120 --> 01:09:44.490 ‫البته، زیاد در مورد برادرت نگران نبود، ولی تو 01:09:44.500 --> 01:09:48.217 ‫فکر می‌کرد به خاطرش ازش متنفر بشی، 01:09:49.530 --> 01:09:51.280 ‫یا از خودت متنفر بشی 01:09:51.286 --> 01:09:54.470 ‫ولی حالا فرق می‌کنه، پس تو... 01:09:56.550 --> 01:09:58.950 ‫دام، تو حق داری بدونی 01:10:01.270 --> 01:10:03.300 ‫اسمش هنری بود 01:10:04.910 --> 01:10:09.130 ‫اون تو کُره کشته شد 01:10:09.140 --> 01:10:13.659 ‫طبقِ گفته‌ی مادرت حتی هیچوقت ‫نمی‌دونست شما دوتا وجود دارید 01:10:16.650 --> 01:10:19.010 ‫حتماً خیلی دوستش داشت 01:10:22.430 --> 01:10:25.080 ‫از نحوه‌ی حرف زدنش در موردش فهمیدم 01:10:26.130 --> 01:10:30.467 ‫البته، نکته‌ی خنده‌دار اینه که... 01:10:31.610 --> 01:10:34.929 ‫پدربزرگت پدرِ پدرت رو می‌شناخت 01:10:34.930 --> 01:10:37.890 ‫گمونم اونا باهم تو کارخونه کار می‌کردن 01:10:40.890 --> 01:10:42.689 ‫هنری چی؟ 01:10:44.230 --> 01:10:46.410 ‫فامیلیش چی بود؟ 01:10:49.690 --> 01:10:51.480 ‫درینکواتر 01:11:18.930 --> 01:11:30.050 ‫« در راه خدمت به کشورش » ‫« هنری جوزف درینکواتر » 01:13:07.650 --> 01:13:11.010 ‫هی، حالت چطوره، رالف؟ 01:13:11.020 --> 01:13:14.249 ‫من یه سر رفتم هَچ ‫ببینم می‌تونم اونجا پیدات کنم 01:13:14.250 --> 01:13:15.909 ‫گفتن دیگه اونجا کار نمی‌کنی 01:13:15.910 --> 01:13:17.594 ‫خب الان اینجایی 01:13:17.595 --> 01:13:20.346 ‫چیکار می‌تونم برات بکنم؟ 01:13:24.530 --> 01:13:27.220 ‫آره، امروز بعد از ظهر یه چیزی فهمیدم 01:13:29.630 --> 01:13:30.773 ‫چی؟ 01:13:35.070 --> 01:13:37.380 ‫هنری درینکواتر پدرمه 01:13:43.490 --> 01:13:45.090 ‫امروز بعد از ظهر؟ 01:13:46.720 --> 01:13:49.689 ‫منظورت چیه امروز بعد از ظهر فهمیدی؟ 01:13:49.690 --> 01:13:53.549 ‫ناپدریم چند ساعت پیش بهم گفت 01:13:53.550 --> 01:13:56.269 ‫تو این رو می‌دونستی؟ 01:13:56.270 --> 01:13:58.342 ‫من همیشه می‌دونستم ما پسرعموییم 01:13:58.343 --> 01:14:01.590 ‫فکر می‌کردم تو هم تمامِ این مدت می‌دونستی 01:14:01.600 --> 01:14:04.609 ‫فکر می‌کردم می‌خواستی مخفی بمونه 01:14:04.610 --> 01:14:08.750 ‫نه مرد، من نمی‌دونستم. تازه فهمیدم 01:14:08.769 --> 01:14:10.354 ‫خنده‌داره 01:14:12.050 --> 01:14:15.829 ‫حالا که کازینوها باز شدن، 01:14:15.830 --> 01:14:18.229 ‫بوی پول به مشام همه رسیده 01:14:18.230 --> 01:14:20.245 ‫باورت نمیشه من چندتا پسرعمو دارم 01:14:20.246 --> 01:14:22.700 ‫پولت اصلاً برام مهم نیست، مرد 01:14:23.880 --> 01:14:27.769 ‫فقط می‌خوام ببینم واقعاً کی هستم 01:14:29.790 --> 01:14:31.790 ‫من از تو و برادرت متنفر بودم 01:14:31.800 --> 01:14:34.829 ‫وقتی چهارتامون تو مدرسه بودیم 01:14:34.830 --> 01:14:38.110 ‫از این که همه همیشه ما رو از یه قماش ‫می‌دونستن متنفر بودم 01:14:38.120 --> 01:14:41.269 ‫دو جفت دوقلو 01:14:41.270 --> 01:14:43.649 ‫یکی سرخ‌پوست 01:14:43.650 --> 01:14:45.549 ‫اون یکی سفیدپوست 01:14:45.550 --> 01:14:47.510 ‫و به همین خاطر، بهتر 01:14:49.390 --> 01:14:52.710 ‫وقتی خواهرم مُرد، 01:14:52.720 --> 01:14:57.130 ‫اون روز که تو مراسمِ درخت کاری ‫اون سخنرانی رو در موردش خوندی 01:14:59.490 --> 01:15:01.320 ‫اون روز می‌خواستم بکشمت 01:15:03.180 --> 01:15:07.049 ‫اولین باری که به کلمه‌ی "دورو" برخوردم... 01:15:07.050 --> 01:15:10.229 ‫بلافاصله تو اومدی تو فکرم 01:15:10.230 --> 01:15:13.167 ‫پس، چرا کمک‌مون کردی، رالف؟ 01:15:16.990 --> 01:15:19.729 ‫چون ما باهم نسبت داریم 01:15:19.730 --> 01:15:21.610 ‫چه ازت خوشم بیاد چه نیاد 01:15:32.250 --> 01:15:33.800 ‫مرسی، رالف 01:15:39.430 --> 01:15:43.390 ‫شاید یه وقتی دوباره بتونم ‫یه سر بیام و ببینمت 01:15:52.390 --> 01:15:53.740 ‫مرسی 01:16:21.930 --> 01:16:25.069 من آدمِ چندان باهوشی نیستم 01:16:25.070 --> 01:16:28.710 ‫ولی یه روزی، بعد از مدتِ طولانی، 01:16:28.720 --> 01:16:31.829 ‫لنگان لنگان از جنگلِ تیره‌ی گذشته‌ی 01:16:31.830 --> 01:16:35.159 ‫خودم، خانوادم و کشورم بیرون اومدم، 01:16:35.160 --> 01:16:39.749 ‫در حالی که این حقایق رو در دست داشتم 01:16:39.750 --> 01:16:43.089 ‫که عشق از بخشش به عمل میاد 01:16:43.090 --> 01:16:47.529 ‫که نابودی، نوسازی رو به ارمغان میاره 01:16:47.530 --> 01:16:53.629 ‫که نشانه‌های خدا تو روابط ‫ما با همدیگه وجود دارن 01:16:53.630 --> 01:16:56.090 ‫حداقل تونستم انقدر بفهمم 01:16:57.970 --> 01:17:01.330 ‫می‌دونم انقدر حقیقت داره 01:18:18.157 --> 01:18:26.157 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 01:18:26.235 --> 01:18:41.435 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus