WEBVTT 00:05.140 --> 00:07.040 ‫آنچه گذشت... 00:07.080 --> 00:09.210 ‫به یاد آوردنِ گذشته ناراحتت می‌کنه؟ 00:12.000 --> 00:13.670 ‫برادرم جاش اینجا نیست 00:13.870 --> 00:17.330 ‫- اون باید تو مرکزِ ستل باشه ‫- اون بیماری روانی شدید داره 00:29.120 --> 00:30.710 ‫هرگز به نیازهای من فکر نمی‌کنی! 00:31.750 --> 00:33.710 پدرخوندم، اون ما رو کتک می‌زد 00:33.790 --> 00:35.120 ‫آرنجت رو از روی میز بردار 00:35.210 --> 00:37.160 ‫اون هیچوقت دومنیک رو مثلِ من نمی‌زد 00:37.250 --> 00:39.370 ‫و یه دفعه دسته‌ی یه چاقو رو برداشت... 00:39.460 --> 00:41.290 ‫نمی‌تونم! نمی‌تونم! 00:41.790 --> 00:42.920 ‫قطعش کن! 00:47.080 --> 00:48.460 ‫امروز یه چیزی یاد گرفتم 00:48.960 --> 00:51.290 ‫دو مرد جوان تو جنگل گُم شدن 00:51.790 --> 00:54.210 ‫نه یکی... دو تا 00:56.032 --> 01:05.932 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 01:06.000 --> 01:09.080 ‫گورستانی که کنارِ حاشیه‌ی تری ریورز قرار داره 01:09.160 --> 01:10.750 ‫جای ساده و محقریه 01:12.040 --> 01:13.370 ‫در گوشه‌ی جنوبی، 01:13.460 --> 01:16.750 ‫پشتِ جایی که پدربزرگم دفن شده، 01:16.830 --> 01:19.460 ‫یه مسیر پرتردد به یه رود ختم میشه 01:20.250 --> 01:21.710 ‫اگه صدای آب رو دنبال کنی، 01:21.790 --> 01:25.540 ‫به جایی می‌رسی که نفست رو می‌بره 01:25.620 --> 01:28.960 ‫اینجا همه به اونجا می‌گن آبشارِ فالز 01:30.290 --> 01:34.000 ‫آبشارِ فالز همیشه یه عکس تقویم بوده و هست 01:34.080 --> 01:36.500 ‫و یه محل پردردسر تو تری ریورز 01:37.500 --> 01:39.750 ‫خودکشی‌هایی اینجا اتفاق افتادن 01:39.830 --> 01:42.040 ‫تصادف‌ها و قتل‌هایی اتفاق افتادن 01:43.710 --> 01:46.580 ‫سالی که توماس و من کلاس سوم بودیم، 01:46.670 --> 01:48.580 ‫جسد یه همکلاسی، 01:48.670 --> 01:52.160 ‫پنی ان درینکواتر، کنارِ آبشارِ فالز پیدا شد 01:53.670 --> 01:55.920 ‫پنی ان درینکواتر و برادرش رالف، 01:56.000 --> 01:59.330 ‫تنها دوقلوی دیگه تو مدرسه ریور استریت بودن 02:00.790 --> 02:03.580 ‫اون موقع، من و توماس به خواهر و برادر درینکواتر 02:03.670 --> 02:05.460 ‫به چشم سیاهپوست نگاه می‌کردیم 02:05.540 --> 02:09.160 ‫ولی اونا مخلوط بودن. ‫قسمتی سیاه، قسمتی سفید، 02:09.250 --> 02:10.750 ‫قسمتی سرخ پوست 02:10.830 --> 02:13.040 ‫میشه لطفاً اون کارو نکنی؟ 02:13.120 --> 02:15.080 ‫شماها تو خونه‌تون برای جشن ‫شکرگزاری چی دارید؟ 02:15.160 --> 02:17.710 ‫توماس ازش خوشش میومد ‫ولی من خوشم نمیومد 02:19.250 --> 02:21.460 ‫نمی‌خواستم کنارش هم بشینم 02:21.540 --> 02:25.290 ‫اون بوی شاش می‌داد، ‫خمیر می‌خورد 02:25.370 --> 02:28.080 ‫دکمه‌های یه ژاکتِ پاره پوره ‫رو می‌کرد تو دهنش 02:31.080 --> 02:34.710 ‫و بیشتر از همه، پنی ان یه دروغگو بود 02:34.790 --> 02:37.120 ‫اون در مورد نمره‌هاش دروغ می‌گفت، 02:37.210 --> 02:39.250 ‫در مورد پولی که پدر و مادرش در میاوردن 02:41.160 --> 02:42.710 ‫در مورد همه چی دروغ می‌گفت 02:43.040 --> 02:45.790 ‫مادرم تو بهار یه اسبچه شتلند برام می‌خره 02:45.870 --> 02:49.080 ‫اون قراره قهوه‌ای باشه و یه خط سفید ‫رو دماغش داشته باشه 02:51.710 --> 02:54.500 ‫تو چیزی جز یه دروغگوی گُنده نیستی 02:54.580 --> 02:57.580 ‫یه زمانی تو پاییز سالِ کلاس سومم رسید 02:57.670 --> 02:59.920 ‫که دیگه نمی‌تونستم تحملش کنم 03:00.000 --> 03:01.500 ‫یالا پنی، عجله کن! 03:01.580 --> 03:05.160 ‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫خودم یه دروغ سر هم کنم 03:05.250 --> 03:07.160 ‫یه قصه در مورد این سر هم کردم 03:07.250 --> 03:10.830 ‫که پنی ان رو دیدم که از یه بچه ‫تو راهرو بیسکوئیت می‌دزده 03:11.250 --> 03:13.160 ‫- کجاست؟ ‫- تو راهروئه 03:13.250 --> 03:14.750 ‫اینجا بمون 03:15.920 --> 03:17.080 ‫پنی ان 03:17.160 --> 03:18.580 ‫خانم هنکو یه یادداشت 03:18.670 --> 03:21.290 ‫- برای مدیر خانم هاس نوشت... ‫- بیا اینجا 03:21.370 --> 03:23.080 ‫و هردومون رو فرستاد به اتاقش 03:25.620 --> 03:29.290 ‫خانم هاس حرفِ من رو باور کرد، نه پنی ان، 03:29.370 --> 03:32.500 ‫که انکارهای مداومش تبدیل به ترکیبی 03:32.580 --> 03:34.620 ‫از گریه و سرفه کردن شد که به طرز عجیبی 03:34.710 --> 03:36.960 ‫شبیه صدای پارسِ سگ بود 03:37.650 --> 03:39.050 « دومنیک بردزی شهروندِ خوبیه » 03:39.120 --> 03:42.210 ‫احساس رضایت می‌کردم که درسی بهش دادم 03:42.290 --> 03:44.040 ‫خیلی خب، برو بشین 03:44.120 --> 03:47.210 ‫ولی بعدش، نگاهی که برادرم بهم کرد 03:47.290 --> 03:50.670 ‫باعث شد یادم بیاد که دزدی به طور کامل 03:50.750 --> 03:52.830 ‫حاصلِ دروغ پردازی من بود 03:56.040 --> 03:57.710 ‫اون همیشه این کارو می‌کنه 03:57.790 --> 04:00.670 ‫کارهای اشتباهم رو بهم یادآوری می‌کنه 04:03.370 --> 04:07.330 ‫پنی ان سه روز از مدرسه اخراج شد 04:07.410 --> 04:10.210 ‫ولی ناپدید شد و هرگز به مدرسه برنگشت 04:10.290 --> 04:13.080 ‫دومنیک. یالا 04:13.540 --> 04:16.370 ‫شخصیت‌تون آدمِ بدیه؟ 04:16.830 --> 04:19.670 ‫آدمِ خوبیه. کسی که از مردم دزدی می‌کنه؟ 04:19.750 --> 04:23.080 ‫با گذشتِ هفته‌ها، نشستن کنارِ نیمکتش 04:23.160 --> 04:25.500 ‫برام سخت‌تر و سخت‌تر شد 04:30.750 --> 04:33.330 ‫در پی قتلِ حل نشده‌ی اون، 04:34.960 --> 04:38.870 ‫اون تو کابوس‌هام سراغم میومد 04:50.500 --> 04:53.710 ‫مدرسه یه درختِ بید کوچیک خرید 04:53.790 --> 04:57.750 ‫و به احترامش یه مراسم درختکاری برگزار کرد 04:57.830 --> 05:00.830 ‫از تمام کلاس سومی‌ها خواسته شد انشاهایی 05:00.920 --> 05:03.710 ‫در مورد این بنویسیم که چطور ‫دوستِ عزیزمون رو به یاد میاریم 05:04.000 --> 05:06.460 ‫اون دوستِ خوبی بود و بازی کردن باهاش... 05:06.540 --> 05:09.080 ‫معمولاً می‌دونستم معلم‌ها دنبال چی هستن 05:09.160 --> 05:11.290 ‫و به قدری پر احساس نوشته بودم، 05:11.370 --> 05:13.290 ‫که انتخاب شدم نامه‌ی قدردانیم رو بلند بخونم 05:13.370 --> 05:17.710 ‫اون می‌تونست هرکسی، حتی معلم‌هاش رو بخندونه 05:19.120 --> 05:23.870 ‫اون مهربون بود و ای کاش هنوز اینجا بود 05:24.870 --> 05:27.290 ‫ممنون 05:27.370 --> 05:30.670 ‫بعد از سخنرانی، نمی‌تونستم به هیچکس نگاه کنم 05:31.960 --> 05:34.500 ‫مخصوصاً برادرم و رالف 05:34.580 --> 05:37.410 ‫برای همین زیرِ سایه خانم هاس مخفی شدم 05:38.750 --> 05:40.160 ‫ما یه تیم بودیم 05:40.250 --> 05:41.830 ‫من و اون همین چند هفته قبل 05:41.920 --> 05:45.330 ‫همکاری کرده بودیم تا زندگیِ ‫پنی ان رو تیره و تار کنیم 05:53.953 --> 06:01.953 دانلود زیرنویس از کانال تلگرام .: T.me/SubSin :. 07:07.388 --> 07:15.388 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 07:17.830 --> 07:20.250 ‫دومنیکو، بفرما بشین 07:20.330 --> 07:22.710 ‫یه سری خبر خوب برات دارم. ‫قاضیِ رفتارسنجی 07:22.790 --> 07:25.330 ‫تصمیم گرفت اتهامات مجرمانه ‫علیه برادرت رو رد کنه 07:25.410 --> 07:26.830 ‫می‌دونی، همون قضیه‌ی نمایشِ سلاح 07:26.920 --> 07:28.460 ‫- عالیه ‫- این محشره 07:28.540 --> 07:30.266 ‫حالا چندتا خبر بد دارم 07:30.290 --> 07:33.790 ‫برادرت تحتِ اختیار هیئت تجدید نظر سلامت روانی قراره گرفته 07:33.870 --> 07:36.210 ‫و اونا تو صدورِ احکام خودشون 07:36.290 --> 07:37.580 ‫خیلی سخت‌گیرن، 07:37.670 --> 07:40.210 ‫و افراد خبرسازی مثلِ برادرت، 07:40.290 --> 07:42.750 ‫وقتی به این مرحله می‌رسه شرایط به ضررشونه 07:42.830 --> 07:45.040 ‫چیز دیگه که بیشتر از این من رو می‌ترسونه، 07:45.960 --> 07:47.750 ‫اونا قبلاً جلسه‌ی رسیدگیش رو برنامه ریزی کردن 07:48.750 --> 07:51.710 ‫- برای کِی؟ ‫- چهارشنه، سی و یکم ماه 07:53.540 --> 07:56.460 ‫- این... این چهارشنه؟ ‫- بله همینطوره 07:56.540 --> 07:58.370 ‫- هالووین مبارک ‫- پس این، 07:58.460 --> 07:59.960 ‫منتها این می‌تونه خوب باشه، آره؟ 08:00.040 --> 08:02.670 ‫- یعنی، شاید از اینجا آزاد شه ‫- خب، نمی‌دونم والا 08:02.750 --> 08:05.410 ‫اغلب در مورد ناکارآمدیِ همه چی فریاد می‌زنم، 08:05.500 --> 08:08.540 ‫و حالا، کارآمدیِ اوناست که ‫واقعاً باعث میشه بپرسم 08:08.620 --> 08:09.750 ‫اینجا چه خبره؟ 08:09.830 --> 08:11.460 ‫اگه این یه جور عملیاتِ مخفیه 08:11.540 --> 08:14.210 ‫که سعی دارن این اتهامات رو بهش تحمیل کنن 08:14.290 --> 08:16.080 ‫تا زندانیش کنن و کلید سلولش رو بندازن دور، 08:16.160 --> 08:17.330 ‫من جهنم به پا می‌کنم 08:17.410 --> 08:20.670 ‫من ازت می‌خوام از برادرت حمایت کنی ‫ولی از کوره در نری، باشه؟ 08:20.750 --> 08:22.160 ‫این چیزیه که می‌خوام باهات روش کار کنم 08:22.250 --> 08:24.120 ‫این که قراره هردو تو جلسه چطور باشیم 08:24.210 --> 08:26.500 ‫تا بهترین شواهد رو ارائه بدیم، ‫از برادرت حمایت کنیم، 08:26.580 --> 08:27.920 ‫تا از اینجا ببریمش بیرون 08:29.540 --> 08:31.920 ‫نمی‌خوام به همه بگی من این رو گفتم، 08:32.000 --> 08:35.410 ‫ولی بین خودمون باشه، فکر می‌کنم ‫اون باید از اینجا بره بیرون 08:35.790 --> 08:37.500 ‫چه اتفاقی افتاد؟ آخه هفته‌ی پیش، 08:37.580 --> 08:40.460 ‫فکر می‌کردی اینجا برای اون بهترین جای دنیاست، 08:40.540 --> 08:42.370 ‫و حالا فکر می‌کنی باید از اینجا بره بیرون 08:42.460 --> 08:44.370 ‫- آره ‫- چرا؟ 08:44.710 --> 08:47.370 ‫چون دیدمش. دیدمش، دومنیک 08:47.460 --> 08:50.750 ‫اون... اینجا خیلی بهش سخت می‌گذره 08:52.710 --> 08:53.750 ‫خیلی خب 08:53.830 --> 08:56.160 ‫همه می‌تونن ببیننش. اون به قدری رامه 08:56.250 --> 08:57.290 ‫که همش بهش پیله می‌کنن 08:57.370 --> 08:58.870 ‫و یه سری جنایتکارِ واقعی اینجاست 08:58.960 --> 09:01.620 ‫می‌دونی، برادرت یکی از اونا نیست. ‫اون روحِ لطیفی داره. 09:01.710 --> 09:05.580 ‫آره، می‌خوای بدونی این جواز صلاحیت ‫امنیتی کُس‌شعر کجاش ناجوره؟ 09:05.670 --> 09:09.120 ‫- کجاش؟ ‫- این که من اجازه ندارم برادر خودم رو ببینم 09:09.210 --> 09:10.540 ‫جواز صلاحیتت همین روزها می‌رسه 09:10.620 --> 09:12.410 ‫و بعدش می‌تونی اون رو ببینی 09:14.080 --> 09:15.830 ‫اینجا می‌تونه محیط خیلی چالش انگیزی 09:15.920 --> 09:17.710 ‫برای بیماران دچار اسکیزوفرنی و پارانویا باشه 09:17.790 --> 09:21.620 ‫واقعاً می‌تونه سخت باشه، یه عده تمام وقت زیر نظرت دارن 09:22.080 --> 09:24.500 ‫به نظرم محیطی با تمرکزِ امنیتی کمتر 09:24.580 --> 09:25.870 ‫خیلی براش بهتر باشه 09:25.960 --> 09:28.410 ‫که دقیقاً همون چیزیه که من سعی داشتم 09:28.500 --> 09:29.870 ‫از همون اول بهتون بگم 09:29.960 --> 09:31.620 ‫- می‌دونم ‫- و نمی‌خواستید به حرفم گوش بدید! 09:31.710 --> 09:32.790 ‫- دومنیک، دومنیک ‫- تو به حرفم گوش نکردی 09:32.870 --> 09:34.120 ‫الان دارم گوش می‌کنم و می‌دونی چیه؟ 09:34.210 --> 09:36.370 ‫تو زرنگ‌ترین پسرِ کلاسی 09:36.460 --> 09:38.870 ‫آره، وقتی داری میری بیرون ‫یه ستاره‌ی طلایی می‌گیری 09:38.960 --> 09:40.210 ‫- باشه؟ ‫- بی‌نمک! 09:40.290 --> 09:43.620 ‫من الان طرفِ تو هستم. ‫این حساب نیست؟ 09:43.710 --> 09:44.920 ‫قطعاً حسابه 09:45.000 --> 09:47.000 ‫باید یه برنامه واست بریزیم 09:47.080 --> 09:49.040 ‫چیزی که بتونیم مثلِ یه نقشه ازش پیروی کنیم 09:49.120 --> 09:52.160 ‫چون این زود جوش آوردنت، ‫هیچ کمکی بهمون نمی‌کنه 09:52.960 --> 09:55.460 ‫باید تو جلسه‌ی رسیدگی، آروم، ‫خونسرد و حواس جمع باشی 09:55.540 --> 09:58.540 ‫با تمرکزِ کامل وارد می‌شیم، ‫بوم، بوم، بوم 09:58.620 --> 10:00.580 ‫اون رو از اینجا می‌بریم بیرون، باشه؟ 10:00.670 --> 10:02.210 ‫و می‌دونی چطور قراره این کارو بکنیم؟ 10:02.290 --> 10:04.710 ‫قراره یه سناریو بنویسیم. ‫تو قراره یه سناریو بنویسی. 10:04.790 --> 10:06.250 ‫- یه سناریو ‫- یه سناریو از 10:06.330 --> 10:08.330 ‫حرف‌هایی که قراره تو جلسه بزنیم 10:09.040 --> 10:11.080 ‫احساسی که در مورد برادرت داری 10:11.160 --> 10:13.040 ‫این که از کجا می‌دونی اینجا ‫جای مناسبی براش نیست 10:13.120 --> 10:14.790 ‫بدون بی‌اعتبار کردنِ اینجا 10:14.870 --> 10:16.670 ‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟ 10:18.370 --> 10:20.710 ‫می‌تونی، دومنیک 10:20.790 --> 10:22.500 ‫می‌تونی 10:23.330 --> 10:25.330 ‫بنویسش 10:25.410 --> 10:29.410 ‫ 10:29.500 --> 10:31.250 ‫چی بنویسم؟ 10:31.330 --> 10:33.830 ‫با احساساتت در مورد برادرت شروع کن 10:34.410 --> 10:36.460 ‫شناختی که ازش داری 10:36.540 --> 10:38.870 ‫این که چطور اون یه حادثه ‫شخصیتش رو تعریف نمی‌کنه 10:39.710 --> 10:42.120 ‫خودت می‌دونی. حرفِ دلت رو بنویس 10:42.210 --> 10:46.160 ‫ 11:19.750 --> 11:22.710 ‫هی، رالف. حالت چطوره، رفیق؟ 11:25.120 --> 11:26.750 ‫پارسال دوست امسال آشنا 11:35.000 --> 11:36.580 ‫هی... 11:37.210 --> 11:39.040 ‫برادرم رو اینجا می‌بینی؟ 11:42.710 --> 11:44.540 ‫آره 11:44.620 --> 11:46.210 ‫می‌بینمش 11:47.330 --> 11:49.080 ‫باهاش خوب تا می‌کنن، رفیق؟ 11:49.580 --> 11:52.410 ‫بعد از اون شبِ اول نتونستم ببینمش 11:52.500 --> 11:53.960 ‫می‌دونی، و نمی‌ذارن ببینمش 11:54.040 --> 11:56.960 ‫تا وقتی که این جوازِ صلاحیتِ ‫کوفتی رو بگیرم، واسه همین... 11:58.040 --> 11:59.160 ‫خب 11:59.670 --> 12:01.620 ‫فکر نکنم مشکلی برات ایجاد کنه، نه؟ 12:02.830 --> 12:05.330 ‫سابقه‌ت باید مثل رنگِ پوستت سفید باشه 12:10.460 --> 12:12.710 ‫پسر، فقط می‌خواستم بدونم حالش خوبه یا نه 12:12.790 --> 12:15.040 ‫دیدی کاری بکنن یا باهاش بدرفتاری کنن 12:15.120 --> 12:16.540 ‫البته، مددکارِ اجتماعی رو داریم 12:16.620 --> 12:18.790 ‫اون آدم خوبیه و این حرفا، ‫ولی تو چیزی می‌بینی 12:18.870 --> 12:21.370 ‫که کادرِ اینجا نادیده می‌گیرن؟ 12:21.960 --> 12:24.580 ‫می‌تونی باهام تماس بگیری؟ ‫شماره‌ی خودم رو بهت میدم 12:25.460 --> 12:28.160 ‫ببین، می‌دونم هیچ دِینی ‫به گردن من نداری، رالف 12:28.250 --> 12:30.370 ‫ولی اگه چیزی دیدی، 12:31.120 --> 12:34.670 ‫فقط تا وقتی که جواز صلاحیتِ امنیتی رو بگیرم 12:40.370 --> 12:42.210 ‫می‌دونم سرت شلوغه رفیق، ولی... 12:43.210 --> 12:45.500 ‫اگه چیزی دیدی که فکر می‌کنی... 12:46.250 --> 12:48.330 ‫باید بدونم بهم زنگ بزن 12:50.830 --> 12:52.540 ‫لطف کن وقتم رو نگیر 12:53.620 --> 12:55.670 ‫باشه مرد، مرسی، مرسی رالف 12:56.620 --> 12:58.500 ‫مرسی که هیچ کاری نکردی، مرد 13:03.000 --> 13:04.670 ‫برادرت همونجاست 13:07.330 --> 13:09.670 ‫واحدش تازه برای تنفس رفتن بیرون 13:12.210 --> 13:13.960 ‫گفتی می‌خوای ببینیش 13:16.460 --> 13:17.790 ‫مرسی 13:23.120 --> 13:25.580 ‫خدای من، اون اوضاعش داغونه 13:32.670 --> 13:36.870 ‫هی مرد، فقط سیگارِ کوفتیش ‫رو روشن کن، قلدرِ عوضی 13:37.540 --> 13:39.120 ‫این یارو که کلاه کابوی سرشه چشه؟ 13:39.210 --> 13:40.790 ‫فکر می‌کنه جان وِینه؟ 13:40.870 --> 13:42.330 ‫اون یارو کیه؟ 13:42.410 --> 13:46.540 ‫ 14:00.250 --> 14:02.250 ‫قبل از بستری شدن توماس، 14:02.330 --> 14:07.250 ‫از روز فارغ‌التحصیلی 1968 ‫رالف درینکواتر رو ندیده بودم 14:08.120 --> 14:09.790 ‫و تو همون روز، 14:09.870 --> 14:12.540 ‫یه هدیه‌ی مشترک از مادرمون گرفتیم 14:13.290 --> 14:14.920 ‫برای جفت‌تون 14:15.750 --> 14:17.160 ‫فارغ‌التحصیل‌های من 14:17.250 --> 14:18.920 ‫یالا، دومنیک 14:22.250 --> 14:24.330 ‫آفرین 14:24.410 --> 14:26.710 ‫مامان ماشین تایپ رو نخریده بود 14:26.790 --> 14:28.620 ‫بازخریدش کرده بود 14:28.710 --> 14:31.830 ‫اون سال‌ها تمبرهای سبز اس‌واچ جمع می‌کرد 14:31.920 --> 14:34.870 ‫به این امید که با نقد کردنشون ‫یه ساعت ایستاده پاندولی بخره 14:34.960 --> 14:36.620 ‫دینگ! 14:36.710 --> 14:38.920 ‫بیشتر از نصف راه رو تا رسیدن ‫به هدفش رفته بود 14:39.000 --> 14:40.290 ‫که برنامه‌ی خودش رو تغییر داد 14:40.370 --> 14:42.870 ‫و به جاش ماشین تایپ رو برامون خرید 14:42.960 --> 14:44.920 ‫بهمون گفت موفقیتِ ما 14:45.000 --> 14:48.500 ‫مهم‌تر از یه ساعتِ کهنه احمقانه بود 14:48.580 --> 14:52.540 ‫فکر کنم منظور مادرم از "موفقیتِ ما" ‫ایمنی ما بود 14:54.040 --> 14:56.460 ‫سالِ قبلش، یکی از همسایه‌هامون، 14:56.540 --> 15:00.870 ‫بیلی کاوینگتن، تو ویتنام کشته شده بود 15:00.960 --> 15:03.710 ‫گرچه مرگش اون زمان ‫من رو تحتِ تأثیر قرار نداد، 15:03.790 --> 15:05.670 ‫مادرم رو در هم شکست 15:05.750 --> 15:09.370 ‫بیلی که چهار سال ازمون بزرگتر بود ‫تمام عمرش 15:09.460 --> 15:13.790 ‫یه جور پیش نمایش زنده از جذابیت‌های ‫پیش روی دو پسرِ مادرم بود 15:14.460 --> 15:16.670 ‫ویتنام می‌تونست ما رو بکشه 15:16.750 --> 15:18.750 ‫دانشگاه ازمون محافظت می‌کرد 15:18.830 --> 15:21.750 ‫تا کنید 15:21.830 --> 15:25.080 ‫من به عنوان دانش آموز سال آخر دبیرستان، ‫آرزوی جدایی کامل 15:25.160 --> 15:28.120 ‫از کل خانواده‌ی درب و داغونم داشتم 15:28.210 --> 15:32.790 ‫ولی هزینه‌ها فاصله گرفتن از ‫برادرم رو برام غیرممکن کردن 15:32.870 --> 15:35.870 ‫و بنابرین برای هم‌اتاقی‌های ‫جدا به سختی تلاش کردم 15:36.160 --> 15:38.080 ‫فقط اتاق‌های جداست 15:38.160 --> 15:40.580 ‫بازم تو حیاط کنارِ هم می‌مونیم 15:40.670 --> 15:42.410 ‫شاید حتی تو یه خوابگاه باشیم 15:42.500 --> 15:44.040 ‫نوچ 15:45.160 --> 15:49.160 ‫توماس، وقتشه که ما مستقل بشیم 15:49.620 --> 15:51.250 ‫ماشین تایپ‌مون چی؟ 15:51.960 --> 15:54.290 ‫- ماشین تایپ چی؟ ‫- اون مالِ هردومونه 15:54.370 --> 15:57.460 ‫اگه ما تو دوتا اتاق جدا زندگی کنیم ‫اون کجا می‌مونه؟ 15:57.540 --> 15:59.410 ‫اون قابل حمله 15:59.500 --> 16:02.290 ‫هر وقت لازمش داشتی بهت تحویلش میدم 16:02.370 --> 16:05.080 ‫چرا باید منتظرِ تو بمونم 16:05.160 --> 16:08.080 ‫تا وقتی لازمش دارم بهم تحویلش بدی؟ 16:08.160 --> 16:10.960 ‫- تو اتاقِ تو نگهش می‌داریم ‫- نوچ 16:11.040 --> 16:12.870 ‫- توماس! ‫- نوچ 16:12.960 --> 16:14.290 ‫نکته خنده دارش اینه 16:14.370 --> 16:16.670 ‫بعد از اون گند بزرگی که توماس زد، 16:16.750 --> 16:18.540 ‫به زور در طول سال اول دانشگاه 16:18.620 --> 16:21.250 ‫به اون ماشین تایپ دست زد 16:21.330 --> 16:24.000 ‫به زور لای کتاب رو هم باز کرد 16:24.080 --> 16:27.410 ‫اون تو دبیرستان دانش‌آموزِ کوشاتری بود 16:27.500 --> 16:29.960 ‫اون تلاش بیشتری برای 15 و 16 گرفتن می‌کرد 16:30.040 --> 16:32.500 ‫تا من برای 19 گرفتن تلاش می‌کردم 16:32.580 --> 16:36.080 ‫ولی تو یوکان، توماس نمی‌تونست ‫از تخت بیاد بیرون 16:38.540 --> 16:39.830 ‫الان میام 16:39.920 --> 16:42.460 ‫لئو 16:44.370 --> 16:46.000 ‫خدای من 16:46.080 --> 16:48.290 ‫چیکار کردی، با یه کامیون ادکلن تصادف کردی؟ 16:48.960 --> 16:51.250 ‫من به طور طبیعی خوشبوئم، باشه؟ 16:51.330 --> 16:53.040 ‫اونم می‌خواد بیاد؟ 16:53.750 --> 16:55.750 ‫شروع نکن، باشه؟ 16:58.410 --> 17:00.080 ‫عصر بخیر، حالت چطوره؟ 17:00.160 --> 17:01.620 ‫محشرم. تو چطوری؟ 17:01.710 --> 17:03.830 ‫محشر. از این کلمه خوشم میاد. ‫ما هم محشریم. 17:03.920 --> 17:06.710 ‫تازه از لس آنجلس رسیدیم اینجا 17:06.790 --> 17:08.160 ‫لس آنجلس؟ 17:08.250 --> 17:11.210 ‫آره، لس آنجلس، شماها یه جورایی ‫آشنا به نظر میاید 17:11.290 --> 17:15.120 ‫شما رو اونجا دیدیم؟ استودیو قرن بیستم؟ 17:15.210 --> 17:18.500 ‫آره. ما بازیگریم 17:18.580 --> 17:21.000 ‫- بازیگر؟ خب، چه تصادفی ‫- آره 17:21.080 --> 17:23.160 ‫ما هردومون بدلکاریم 17:23.250 --> 17:24.540 ‫اوه، بدلکار! 17:24.620 --> 17:26.370 ‫آره، تا حالا فیلم 17:26.460 --> 17:28.670 ‫"بوچ کسیدی و ساندنس کید" رو دیدی؟ 17:28.750 --> 17:30.210 ‫آره، معلومه 17:30.290 --> 17:32.960 ‫آره، اون قسمتش رو دیدی که ‫پول نیومن و رابرت ردفورد 17:33.040 --> 17:34.750 ‫از پرتگاه میپرن پایین؟ 17:34.830 --> 17:36.160 ‫ 17:36.250 --> 17:38.620 ‫رابرت ردفورد، پول نیومن 17:38.710 --> 17:41.040 ‫- این شگفت انگیزه، آره! ‫- خب؟ 17:41.120 --> 17:43.580 ‫این خیلی عالیه 17:43.670 --> 17:46.500 ‫- نه، من بودم اون کارو نمی‌کردم. نه، صبر کن... ‫- خدافظ 17:48.330 --> 17:50.290 ‫جواب نداد 17:51.460 --> 17:54.870 ‫حالا، می‌دونی، می‌دونی، ‫این چیزیه که ازش بدم میاد 17:55.460 --> 17:58.080 ‫یه دخترِ درجه یک که می‌دونه درجه یکه 17:58.790 --> 18:00.670 ‫مثل یه بیماریِ مغزیه 18:01.330 --> 18:05.330 ‫من همیشه یه دختر درجه دوی خوش اخلاق ‫رو به یه دختر درجه یک بد اخلاق ترجیح میدم 18:06.210 --> 18:08.000 ‫دارید دختر بلند می‌کنید؟ 18:09.210 --> 18:10.370 ‫من سعی دارم، 18:10.460 --> 18:13.000 ‫یه دختر درجه یک یا دو بلند کنم 18:13.830 --> 18:17.870 ‫خب، مطمئنم تحتِ تأثیر... ‫حساسیتت قرار می‌گیرن 18:19.000 --> 18:20.500 ‫چی می‌تونم براتون بیارم؟ 18:21.250 --> 18:25.210 ‫- دوتا ویسکی آبجو لطفاً ‫- آره، ما... 18:25.290 --> 18:27.080 ‫ببخشید. خیلی خب، مرسی 18:27.500 --> 18:29.290 ‫دست درازی نکن وگرنه میدم ‫از اینجا بندازنت بیرون 18:29.370 --> 18:31.580 ‫- حالیته؟ ‫- فقط سعی دارم توجهت رو جلب کنم 18:31.670 --> 18:33.210 ‫عزیزم، هی، هی، هی، هی 18:33.290 --> 18:34.790 ‫رفیق، چرا دستِ لامصبت رو ازش نمی‌کشی 18:34.870 --> 18:37.410 ‫هی، من نمی‌خوام ازم محافظت کنی، باشه؟ 18:37.500 --> 18:39.210 ‫اگه می‌خوای به خاطر من دعوا راه بندازی 18:39.290 --> 18:41.250 ‫- از اینجا برو بیرون ‫- باشه. ببخشید 18:42.830 --> 18:45.210 ‫- یه نوشیدنی بخور ‫- میرم قدم بزنم 18:49.330 --> 18:50.670 ‫شرمنده 19:20.790 --> 19:22.670 ‫هی، به نظر میاد موتورش رو خفه کردی 19:22.750 --> 19:25.160 ‫من بودم یکم صبر می‌کردم و ‫بعدش دوباره شروع می‌کردم 19:27.960 --> 19:30.120 ‫البته نه که سعی داشته باشم نجاتت بدم یا چی 19:30.210 --> 19:31.540 ‫نه، هی، هی 19:31.620 --> 19:33.000 ‫من... 19:33.080 --> 19:34.330 ‫ببین، خیلی ممنون 19:34.410 --> 19:36.580 ‫که سعی کردی اون لاشی‌ها ‫رو از سرم باز کنی 19:36.920 --> 19:38.920 ‫- آره، اونا عوضین ‫- آره 19:39.000 --> 19:40.580 ‫آره، همینطوره 19:41.540 --> 19:44.120 ‫خب چیکارت کردن، اخراجت کردن؟ ‫استعفا دادی؟ 19:44.920 --> 19:47.500 ‫جایگزینم بالأخره پیداش شد ولی مرسی 19:47.580 --> 19:48.920 ‫باشه 19:51.920 --> 19:53.920 ‫کجا زندگی می‌کنی؟ شاید من و رفیقم 19:54.000 --> 19:55.620 ‫بتونیم برسونیمت خونه 19:55.710 --> 19:58.370 ‫مطمئن نیستم یه دخترِ درجه یک باشم ‫برای همین می‌تونم 19:58.460 --> 20:00.000 ‫با شماها برم یا؟ 20:00.080 --> 20:02.920 ‫ببخشید، من زن‌ها رو درجه بندی نمی‌کنم... 20:03.000 --> 20:05.290 ‫- اون... اون پسرِ عجیبیه ‫- باشه، باشه. آره 20:05.370 --> 20:07.790 ‫شرمنده. ولی تو درجه یک می‌شدی 20:07.870 --> 20:10.580 ‫اگه درجه بندی می‌کردم، ‫ولی درجه بندی نمی‌کنم 20:10.670 --> 20:12.500 ‫خیلی خب، عالی بود 20:12.580 --> 20:15.120 ‫هی، اسمت چیه؟ 20:16.000 --> 20:18.460 ‫اسمم؟ آه، دومنیک 20:19.460 --> 20:22.870 ‫دومنیک. این ایتالیاییه، آره؟ 20:22.960 --> 20:25.620 ‫آره. نیمه 20:26.370 --> 20:27.830 ‫نیمه‌ی دیگه‌ات کجاییه؟ 20:30.500 --> 20:32.290 ‫یکم از این یکم از اون 20:34.040 --> 20:36.710 ‫در ضمن، من دسا هستم 20:36.790 --> 20:39.460 ‫اوه، دسا، من... 20:39.920 --> 20:41.710 ‫ببخشید که اسمت رو نپرسیدم 20:41.790 --> 20:44.120 ‫خیلی از آشنایی باهات خوشوقتم دسا 20:44.790 --> 20:46.790 ‫خب. آره 20:49.620 --> 20:51.410 ‫هی، چرا یه بار دیگه استارت نمی‌زنی؟ 20:51.870 --> 20:54.000 ‫- ماشین رو می‌گم ‫- اوه، آره 20:54.080 --> 20:55.460 ‫بذار ببینیم 20:55.790 --> 20:59.330 ‫روشن شد! مرسی 20:59.410 --> 21:00.960 ‫خواهش می‌کنم 21:01.040 --> 21:02.710 ‫از حرف زدن باهات خوشحال شدم 21:03.500 --> 21:05.000 ‫منم همینطور 21:07.830 --> 21:09.750 ‫- باید به زودی دوباره حرف بزنیم ‫- آره، باشه 21:09.830 --> 21:12.370 ‫باشه... 21:14.500 --> 21:16.000 ‫بعداً می‌بینمت 21:17.500 --> 21:19.460 ‫- خدافظ! ‫- خدافظ 21:20.830 --> 21:22.080 ‫شب بخیر 21:29.540 --> 21:31.620 ‫امشب با دختری آشنا شدی؟ 21:33.210 --> 21:34.830 ‫اگه آشنا شدم چی؟ 21:35.830 --> 21:37.500 ‫آشنا شدی؟ 21:38.370 --> 21:40.000 ‫آره 21:42.920 --> 21:45.250 ‫تو و اون باهم خوابیدید؟ 21:45.330 --> 21:48.710 ‫چی میگی... 21:50.210 --> 21:51.710 ‫چرا، الان می‌خوای یه سخنرانی بزرگ 21:51.790 --> 21:53.410 ‫در مورد سکس قبل از ازدواج برام بکنی؟ 21:54.410 --> 21:56.410 ‫فقط، فقط کنجکاوم 21:59.080 --> 22:00.540 ‫در چه موردی کنجکاوی؟ 22:01.460 --> 22:03.040 ‫در مورد حسی که داره 22:07.500 --> 22:10.500 ‫در مورد حسی که بودن داخل بدنِ یه دختر داره 22:16.920 --> 22:19.040 ‫نمی‌دونم، مثل یه جور... 22:21.580 --> 22:25.620 ‫یه جور ارتباطِ صمیمی که می‌تونی ‫با یه نفر دیگه حس کنی 22:25.710 --> 22:27.460 ‫انگار... 22:27.540 --> 22:30.160 ‫انگار یه مدت کوتاه به هم متصل شدید 22:30.250 --> 22:32.410 ‫مثل دوتا آهنربا 22:33.080 --> 22:35.160 ‫بدنِ تو و بدنِ دختره و... 22:35.250 --> 22:38.370 ‫و بعدش اون هیجان‌زده میشه ‫و توش خیس میشه و... 22:41.620 --> 22:42.960 ‫انگار می‌خواد توش باشی 22:43.040 --> 22:45.710 ‫برای همین حاضر میشه ‫و وقتی وارد شدی... 22:49.540 --> 22:50.620 ‫مثل... 22:57.580 --> 22:58.920 ‫مثل چیه؟ 23:00.120 --> 23:02.500 ‫مثل هیچی نیست، توماس 23:02.580 --> 23:04.460 ‫به تو ربطی نداره 23:05.080 --> 23:06.750 ‫اگه انقدر می‌خوای بدونی چه حسی داره، 23:06.830 --> 23:08.160 ‫چرا از این اتاق نمیری بیرون 23:08.250 --> 23:11.160 ‫بری یه دختر پیدا کنی و با تمام وجود بکنیش؟ 23:14.500 --> 23:16.830 ‫فقط خفه شو و بگیر بخواب 23:20.460 --> 23:23.620 ‫فقط این که نگرانت بودم، همین 23:24.920 --> 23:27.160 ‫فقط نمی‌خوام اتفاقِ بدی برات بیوفته 23:27.250 --> 23:29.790 ‫چون دوستت دارم و بهت نیاز دارم 23:30.870 --> 23:32.670 ‫چون تو برادرمی 23:32.750 --> 23:33.960 ‫باشه؟ 23:35.040 --> 23:36.120 ‫آره 23:40.670 --> 23:45.120 ‫می‌دونی چی من رو در مورد اون گفتگو ‫و خاطره‌اش تحتِ تأثیر قرار میده؟ 23:46.370 --> 23:48.870 ‫این که هنوز چقدر حضور داشت 23:50.960 --> 23:53.500 ‫از چه لحاظ هنوز حضور داشت؟ 23:54.330 --> 23:56.250 ‫خب، منظورم اینه، هنوز می‌تونست 23:56.330 --> 23:58.120 ‫به کسی اهمیت بده 23:58.920 --> 24:00.710 ‫غیر از خودش 24:01.540 --> 24:05.160 ‫اون، اون، اون، توماس هنوز خونه بود، 24:05.250 --> 24:07.620 ‫و من وقتی رو که باهاش بودم تلف کردم 24:07.710 --> 24:09.670 حرومش کردم 24:10.500 --> 24:14.500 ‫اون لحظه‌ی آخری که باهم بودیم 24:17.160 --> 24:18.870 ‫عروسیم رو یادمه 24:23.290 --> 24:25.330 ‫اون مریض‌تر از اونی بود که... 24:27.210 --> 24:29.920 ‫که بیاد، می‌دونی؟ ولی من، من، من... 24:30.000 --> 24:32.410 ‫زودتر حاضر شدم و با لئو سوار ماشین شدم 24:32.500 --> 24:34.210 ‫و بهش گفتم من رو ببره بیمارستان 24:34.290 --> 24:37.080 ‫با کت و شلوار دامادیم دویدم رفتم اونجا و... 24:38.540 --> 24:40.160 ‫اونجا دیدمش 24:47.540 --> 24:49.710 ‫بهش گفتم: "توماس، رفیق... 24:58.460 --> 25:01.410 ‫اگه اوضاع فرق می‌کرد، تو ساقدوشم می‌شدی" 25:03.710 --> 25:05.540 ‫- واکنشش چی بود؟ ‫- هیچی 25:05.620 --> 25:07.080 ‫هیچی 25:09.040 --> 25:10.410 ‫اون از دست رفته بود 25:10.500 --> 25:11.960 ‫اون... 25:12.040 --> 25:14.960 ‫می‌دونی، اون کاملاً تو هپروت بود، ‫به خاطر دارویی که بهش می‌دادن 25:15.040 --> 25:18.410 ‫لیبریوم، گمونم... دیگه حتی اسم ‫داروشم یادم نیست. فقط... 25:21.830 --> 25:24.160 ‫و... 25:24.250 --> 25:27.250 ‫یعنی... 25:27.920 --> 25:30.580 ‫اولین باری که واقعاً تونستم ‫وادار به واکنشش کنم 25:30.670 --> 25:32.710 ‫وقتی بود که آنجلا به دنیا اومده بود 25:34.830 --> 25:37.670 ‫و بعد از ظهر همون روز رفتم اونجا 25:37.750 --> 25:39.920 ‫و چندتا سیگار در آوردم 25:41.000 --> 25:42.410 ‫و نشستم کنارش 25:43.250 --> 25:45.210 ‫بهش گفتم که عمو شده 25:46.500 --> 25:48.040 ‫و اون لبخند زد 25:49.120 --> 25:51.500 ‫و درکش کرد، پسر. اون... درکش کرد 26:02.000 --> 26:03.620 ‫ولی هیچوقت دخترم رو ندید 26:06.370 --> 26:07.790 ‫یعنی، فقط... 26:09.620 --> 26:10.710 ‫لعنتی 26:10.790 --> 26:13.040 ‫فقط، فقط سه هفته گذشته بود. ‫هیچ وقتی نبود. 26:13.120 --> 26:16.290 ‫ما، ما خیلی سرمون شلوغ بود و... 26:18.580 --> 26:20.580 ‫اون صبح، ما قرار بود ببریمش، 26:20.670 --> 26:22.460 ‫ببریمش عموش رو ببینه 26:24.500 --> 26:26.250 ‫ولی اون... 26:29.500 --> 26:31.500 ‫ 26:36.870 --> 26:38.500 ‫اون نتونست دخترم رو ببینه 26:45.330 --> 26:47.080 ‫هی، چه خبر کله پوک؟ 26:47.160 --> 26:50.160 ‫برای فردا ساعت 9 یه وقت بازی گرفتم 26:50.250 --> 26:53.120 ‫پس باید برت گردونیم به دنیای زنده‌ها 26:53.210 --> 26:56.750 ‫قراره یه درسِ حسابی بهت بدم 26:56.830 --> 26:58.960 ‫پس ساعت 9. یه وقت جا نزنی 26:59.040 --> 27:01.370 باشه 27:01.460 --> 27:05.410 ‫الو... روث رود هستم 27:05.500 --> 27:08.870 ‫با... الو؟ 27:08.960 --> 27:11.870 ‫با آقای بردزی کار دارم 27:11.960 --> 27:15.410 ‫این پنجمین پیغام ما در عرض دو روزه 27:15.500 --> 27:19.370 ‫شرمنده مورتیشا، اخیراً فکرم ‫مشغول چندتا چیز دیگه‌ست 27:22.330 --> 27:25.500 ‫از دفتر دکتر بتسون تماس گرفتم ‫با جوی هنکس کار دارم 27:25.580 --> 27:28.000 ‫نتایج آزمایش‌تون آماده‌ست 27:28.080 --> 27:30.710 ‫لطفاً در اولین فرصت باهامون تماس بگیرید 27:34.710 --> 27:37.620 ‫پایان پیغام‌ها 27:41.338 --> 27:45.889 ‫« برای نتیجه آزمایش به دکتر بتسون زنگ بزن » 27:49.710 --> 27:52.750 ‫ 27:55.290 --> 27:56.500 ‫ 27:56.580 --> 28:00.250 ‫ 28:03.960 --> 28:06.920 ‫ 28:10.670 --> 28:13.870 ‫ 28:20.361 --> 28:23.422 ‫« بیبی چک: آزمایش تشخیص حاملگی » 28:37.580 --> 28:39.330 ‫- یالا. سرویس بزن ‫- چه اتفاقی افتاد؟ 28:39.410 --> 28:41.580 ‫لباست رفت تو کونت؟ 28:42.040 --> 28:43.540 دهنت رو سرویس می‌کردم، رفیق 28:43.620 --> 28:46.040 ‫با امتیاز بیشتری شکستت می‌دادم، ‫ولی فکرم خیلی مشغوله 28:46.120 --> 28:48.580 ‫آره، انگار من اصلاً فکرم مشغول نیست 28:52.790 --> 28:54.330 ‫- شانسی بود ‫- منظورم این نیست 28:54.410 --> 28:56.080 ‫آره، شانسی بود 28:57.120 --> 28:58.920 ‫یالا پسر، فکرت به بازی باشه 28:59.000 --> 29:01.410 ‫سعی دارم. ماجرای این تست ‫بازیگری رو برات تعریف کردم؟ 29:02.210 --> 29:04.160 ‫برای این فیلمه 29:04.790 --> 29:06.410 ‫- بودجه ساختش زیاد نیست ‫- لعنتی 29:11.040 --> 29:12.580 ‫بجنب، بجنب، بجنب 29:16.000 --> 29:17.540 ‫هی، چه خبر؟ 29:18.120 --> 29:20.710 ‫ببخشید که دیشب نیومدم خونه 29:23.330 --> 29:24.870 ‫یا شبِ قبلش 29:26.330 --> 29:28.040 ‫من از دستت عصبانی بودم 29:30.210 --> 29:31.540 ‫کجا بودی؟ 29:32.290 --> 29:33.460 ‫خونه‌ی تاد 29:36.160 --> 29:37.670 ‫می‌تونم برات جبرانش کنم؟ 29:38.870 --> 29:40.500 ‫بیا دعوا رو تموم کنیم 29:43.000 --> 29:44.500 ‫می‌تونم برگردم؟ 29:45.580 --> 29:47.120 ‫باشه 29:49.210 --> 29:51.580 ‫- فقط باشه؟ ‫- باشه، باشه 29:51.670 --> 29:53.500 ‫می‌تونیم بازی کنیم؟ 29:54.750 --> 29:56.410 ‫حالا می‌تونم برگردم سراغِ بازیم؟ 29:56.500 --> 29:58.080 ‫بیا بازی کنیم 29:58.160 --> 30:00.120 ‫یه نفر پشتِ تلفن کارت داره. ‫برای همین اومدم دنبالت. 30:00.210 --> 30:02.290 ‫- چی، چرا نگفتی...؟ ‫- یه خانم از بیمارستان 30:02.370 --> 30:04.790 ‫- کدوم بیمارستان؟ ‫- همونی که برادرت توشه 30:04.870 --> 30:06.460 ‫چرا یه چیزی در موردش نگفتی؟ 30:06.540 --> 30:08.920 ‫نمی‌دونم. تو کسی هستی که ‫شماره‌ی محل کارم رو بهشون دادی 30:09.000 --> 30:12.710 ‫کجا میری؟ کجا داری میری؟! 30:15.330 --> 30:17.250 ‫- ممنون که خیلی سریع اومدی ‫- آره 30:17.330 --> 30:19.460 ‫- جوازِ صلاحیتت رسید. امروز می‌تونی ببینیش ‫- واقعاً؟ 30:19.540 --> 30:20.870 ‫برای همین می‌خواستم فوراً بیای اینجا 30:20.960 --> 30:23.960 ‫تا بتونم در مورد یه چیزهایی باهات حرف بزنم 30:24.040 --> 30:26.920 ‫- قبل از این‌که بریم اون تو، باشه؟ ‫- باشه، جریان چیه؟ 30:27.000 --> 30:30.370 ‫خب، دولت داره مرکز ستل رو ‫از ماه مارس تعطیل می‌کنه 30:30.460 --> 30:32.330 ‫اونا دیگه بیمارِ جدیدی قبول نمی‌کنن 30:32.410 --> 30:34.460 ‫در نتیجه این ما رو تو مخمصه میندازه 30:34.540 --> 30:36.210 ‫اگه اون مرخص شه، قراره کجا بره؟ 30:36.290 --> 30:38.410 ‫- میاد پیشِ من زندگی می‌کنه ‫- پیشِ تو؟ 30:38.500 --> 30:40.540 ‫آره، آخه دیگه چیکار قراره بکنم؟ 30:40.620 --> 30:42.410 ‫سعی داریم از اینجا بیاریمش بیرون، مگه نه؟ 30:42.500 --> 30:44.210 ‫آره، ولی فکر نکنم درک کنی 30:44.290 --> 30:45.790 ‫قراره چقدر کارِ سختی باشه 30:45.870 --> 30:47.080 ‫باید داروهاش رو سر وقت بدی 30:47.160 --> 30:48.580 ‫- آره ‫- به بهداشتش رسیدگی کنی 30:48.670 --> 30:50.500 ‫- آره ‫- مجبور میشی 30:50.580 --> 30:53.290 ‫تقریباً خونه رو برای بچه ایمن کنی ‫و تمام چاقوها رو قفل کنی 30:53.830 --> 30:55.500 ‫- اینا برای چیه؟ ‫- فقط دارم می‌گم 30:55.580 --> 30:57.960 ‫- واقعیت اینه، دومنیک ‫- آره، می‌دونم 30:58.330 --> 31:00.120 ‫خب چرا داری مسخرش می‌کنی؟ 31:00.210 --> 31:01.460 ‫من مسخره نمی‌کنم 31:01.540 --> 31:03.040 ‫تو کار داری. زندگی داری 31:03.120 --> 31:05.120 ‫این رو می‌دونم. هیچ چاره‌ای نیست 31:05.210 --> 31:06.670 ‫- اون اینجا نمی‌مونه ‫- درک می‌کنم 31:06.750 --> 31:08.920 ‫و گفتیم، می‌خوایم از اینجا ‫بیاریمش بیرون یا نه؟ 31:09.000 --> 31:10.330 ‫- می‌خوایم از اینجا ببریمش بیرون، دومنیک ‫- خیلی خب 31:10.410 --> 31:12.790 ‫ولی می‌خوام بدونی که داری ‫زیر بار چه تعهدی میری 31:12.870 --> 31:14.620 ‫اون باید تو یه مرکز درمانی باشه 31:14.710 --> 31:16.790 ‫و من تمام تلاشم رو می‌کنم ‫اون رو یه جایی بستری کنم 31:17.120 --> 31:19.670 ‫ولی فعلاً نمی‌دونیم اونجا کجاست، باشه؟ 31:19.750 --> 31:21.920 ‫پس می‌دونی امروز می‌خوام چیکار کنی؟ 31:22.000 --> 31:24.160 ‫ازت می‌خوام به این فکر کنی که برات 31:24.250 --> 31:27.080 ‫چطور میشه که تنها پرستار توماس باشی 31:27.500 --> 31:30.540 ‫شبانه روز. و بعد از این که امروز دیدیش، 31:30.620 --> 31:32.580 ‫بعدش تصمیم بگیر، باشه؟ 31:35.620 --> 31:37.160 ‫رسیدیم 31:38.410 --> 31:40.290 ‫تو همینجا بشین، دام 31:47.120 --> 31:49.000 ‫همین الان‌هاست که برسه 31:49.790 --> 31:52.960 ‫بازم می‌گم، روی جلسه تمرکز کن، باشه؟ 31:53.040 --> 31:54.790 ‫- آره ‫- آره 31:55.870 --> 31:58.160 ‫- لعنتی ‫- داره میاد 32:18.870 --> 32:20.620 ‫سلام، رفیق 32:21.460 --> 32:23.580 ‫بیمار باید این طرفِ میز بشینه 32:23.670 --> 32:25.540 ‫هردوی شما باید اون طرف بمونید 32:25.620 --> 32:27.920 ‫دست دادن، بغل کردن و هر نوع ‫تماس فیزیکی ممنوعه 32:28.000 --> 32:29.500 ‫ممنون 32:33.580 --> 32:35.210 ‫هی رفیق، حالت چطوره؟ 32:36.830 --> 32:38.120 ‫خیلی بدم 32:40.210 --> 32:42.000 ‫خیلی بدی؟ 32:42.790 --> 32:44.580 ‫چرا خیلی بدی، رفیق؟ 32:44.670 --> 32:47.370 ‫رالف درینکواتر اینجا نظافت‌چیه 32:48.460 --> 32:50.330 ‫آره، آره، دیدمش 32:51.670 --> 32:53.250 ‫اون شبیه بچگی‌هاشه، مگه نه؟ 32:53.330 --> 32:55.870 ‫حتی بعد از این همه سال یه ذره هم عوض نشده 32:57.540 --> 32:59.710 ‫تو هم خوب به نظر میای، پسر 33:01.460 --> 33:04.080 ‫چیه؟ خوبی 33:04.460 --> 33:07.160 ‫- جدی می‌گم، با توجه به... ‫- با توجه به چی؟ 33:08.210 --> 33:10.540 ‫منظورم همه‌ی اتفاقاتِ اخیره، می‌دونی که 33:11.160 --> 33:13.080 ‫دستت، اینجا 33:15.960 --> 33:18.830 دارم به این فکر می‌کنم که برای خودم یه شرکت افتتاح کنم 33:20.460 --> 33:22.160 ‫- یه چی؟ ‫- یه شرکت 33:22.250 --> 33:25.160 ‫یه چیزهایی در موردش خوندم. ‫برای محافظت از خودمه 33:25.250 --> 33:28.000 ‫اگه واسه خودم شرکت باز کنم، 33:28.080 --> 33:30.750 ‫در این صورت تضمین‌های لازم رو برای وقتی که 33:31.580 --> 33:32.870 ‫یکی ازم شکایت کنه دارم 33:32.960 --> 33:35.330 ‫چرا، چرا کسی باید بخواد ‫ازت شکایت کنه، رفیق؟ 33:35.410 --> 33:36.830 ‫میشه یه سیگار بهم بدی؟ 33:36.920 --> 33:38.250 ‫نه، شرمنده 33:39.080 --> 33:40.710 ‫نه، مجاز نیست 33:40.790 --> 33:43.040 ‫اینجا نمی‌ذارن تو محوطه قدم بزنیم 33:43.120 --> 33:44.370 ‫غذا چندش آوره 33:44.460 --> 33:47.460 ‫دیروز، برای ناهار لوبیا پلو دادن 33:47.960 --> 33:50.960 ‫با نونِ گندم و کمپوتِ آناناس 33:51.500 --> 33:54.000 ‫یه سوسکِ مُرده تو لوبیا پلوم پیدا کردم 33:54.080 --> 33:55.870 ‫به کسی گفتی، توماس 33:55.960 --> 33:57.500 ‫تا بتونن یه غذای دیگه برات بیارن؟ 33:57.580 --> 33:59.540 ‫یعنی، اگه دوباره این اتفاق بیوفته، ‫چیکار می‌تونی بکنی 33:59.620 --> 34:02.670 ‫که وضعیت رو برای خودت بهتر کنی؟ 34:02.750 --> 34:04.250 ‫یادته... 34:04.330 --> 34:06.920 ‫یادته وقتی می‌رفتیم قدم می‌زدیم؟ 34:07.210 --> 34:09.710 ‫تو، من و دسا کنارِ آبشار فالز 34:11.210 --> 34:15.000 ‫شما دوتا همیشه وایمیستادید و ‫سنگ قبرها رو می‌خوندید، یادته؟ 34:15.460 --> 34:17.830 ‫سنگِ قبر بابا رو می‌خوندید 34:22.410 --> 34:25.410 ‫چرا مامان بزرگ کنارش دفن نشده؟ 34:27.160 --> 34:28.960 ‫من... نمی‌دونم 34:30.000 --> 34:33.330 ‫مامان... مامان هیچوقت چیزی در موردش نگفت 34:36.120 --> 34:38.370 ‫یادته یه زمانی... 34:38.460 --> 34:41.830 ‫کفش‌ها و جوراب‌هات رو در میاوردی ‫و می‌رفتی تو آب؟ 34:42.750 --> 34:45.960 ‫"و او رود آب حیات را به من نشان داد، 34:46.040 --> 34:48.370 ‫که کاملاً زُلال و پاک از درگاه 34:48.460 --> 34:50.750 ‫خداوند و عیسی مسیح جاری می‌شد" 34:54.160 --> 34:56.330 ‫یه لطفی بهم می‌کنی، دومنیک؟ 34:57.040 --> 34:59.670 ‫آره، چی؟ حتماً، هر چی بگی 35:00.120 --> 35:02.620 ‫میشه یه شیشه آب از رود پر کنی 35:02.710 --> 35:04.290 ‫و برام بیاری؟ 35:04.670 --> 35:06.290 ‫اون رو برای چی می‌خوای؟ 35:06.830 --> 35:08.750 ‫چون می‌خوام بشورمش 35:08.830 --> 35:10.920 ‫حس می‌کنم شاید اگه بشورمش، 35:11.000 --> 35:13.000 ‫به درمانِ عفونتم کمک می‌کنه 35:14.830 --> 35:16.370 ‫من ناپاکم 35:17.210 --> 35:19.120 ‫ولی به نظر خوب میاد، رفیق 35:19.920 --> 35:21.120 ‫چی؟ 35:21.210 --> 35:24.330 ‫مُچ دستت 35:24.960 --> 35:28.160 ‫- به نظر میاد داره خوب میشه ‫- منظورم مغزمه 35:29.500 --> 35:31.830 ‫فکر می‌کنم اگه با آبِ رود بشورمش، 35:31.920 --> 35:34.040 ‫به درمانِ مغزم کمک می‌کنه 35:35.790 --> 35:38.120 ‫این خلافِ قوانینه. هیچی نمی‌تونه وارد 35:38.210 --> 35:39.540 ‫مرکز بشه مگر این‌که تأیید بشه 35:39.620 --> 35:41.330 ‫نمی‌تونی آب به مرکز بیاری 35:41.410 --> 35:42.620 ‫هی، آخه چه اشکالی داره؟ 35:42.710 --> 35:44.290 ‫یه شیشه آب براش میارم دیگه 35:44.370 --> 35:45.960 ‫آوردن چیزی به مرکز خلافِ قوانینه 35:46.040 --> 35:47.830 ‫- نمی‌تونی هیچی بیاری ‫- بیخیال، آخه... 35:47.920 --> 35:49.370 ‫آخه چه اشکالی داره؟ 35:49.460 --> 35:51.460 ‫من قوانین رو وضع نمی‌کنم، آقا 35:51.540 --> 35:54.620 ‫می‌دونی، من می‌تونم رو این ‫درخواست کار کنم، دومنیک 35:54.710 --> 35:58.290 ‫می‌تونم، ولی الان باید در مورد ‫جلسه حرف بزنیم 35:58.870 --> 36:02.080 ‫آره، یادته که چهارشنبه یه جلسه داریم؟ 36:02.330 --> 36:03.500 ‫توماس؟ 36:03.580 --> 36:05.120 ‫یه جلسه داریم، راجع بهش حرف زدیم 36:05.210 --> 36:06.540 ‫چهارشنبه قراره یه جلسه رسیدگی باشه 36:06.620 --> 36:07.710 ‫- آره ‫- یادته؟ 36:07.790 --> 36:09.620 ‫برای تصمیم گیری در مورد مرخص شدنم از اینجا 36:09.710 --> 36:10.920 ‫آره 36:11.000 --> 36:12.960 ‫و من قراره اونجا باشم، ‫دکتر پاتل قراره اونجا باشه، 36:13.040 --> 36:16.000 ‫دومنیک قراره اونجا باشه و ‫تو هم قراره اونجا باشی، توماس 36:16.080 --> 36:17.830 ‫قبلاً این رو بهم گفتی. می‌دونم 36:17.920 --> 36:19.500 ‫باشه، عالیه. خب کاری که می‌خوایم بکنیم 36:19.580 --> 36:21.670 ‫اینه که مطمئن شیم وقتی اونجاییم، 36:21.750 --> 36:22.960 ‫بدونیم قراره چی بگیم 36:23.040 --> 36:26.330 ‫و یادته در مورد سؤالاتی که احتمالاً ‫قراره ازت بپرسن حرف زدیم؟ 36:26.410 --> 36:27.670 ‫یادته در چه موردی بود؟ 36:27.750 --> 36:29.710 ‫- در مورد دستم ‫- درسته 36:30.160 --> 36:32.790 ‫و قراره وقتی راجع به دستت ‫ازت سؤال پرسیدن چی بگی؟ 36:34.290 --> 36:36.210 ‫رِی حالش چطوره؟ 36:37.080 --> 36:40.160 ‫واقعاً باید تمرکز کنیم. حالا زود باش، توماس 36:40.580 --> 36:43.330 ‫وقتی ازت پرسیدن چرا دستت ‫رو قطع کردی چه جوابی میدی؟ 36:43.410 --> 36:45.290 ‫توماس، به سؤالش جواب بده 36:46.250 --> 36:48.750 ‫هی، ببین مرد، می‌خوای از ‫اینجا بری بیرون، مگه نه؟ 36:49.330 --> 36:51.080 ‫پس باید به سؤالش جواب بدی 36:51.160 --> 36:54.000 ‫"در میانه‌ی رود، در دو سوی جوی آب، 36:54.080 --> 36:56.330 ‫درختِ حیاتی است که 12 میوه دارد 36:56.410 --> 36:59.790 ‫هر یک از میوه‌هایش را مطابق ‫هر ماه سال به بار آورده" 36:59.870 --> 37:02.210 ‫- به سؤالش جواب بده... ‫- "برگ‌هایش برای شفای ملت است" 37:02.290 --> 37:05.540 ‫- به سؤالش جواب بده، مرد ‫- دارم به سؤال جواب میدم 37:05.620 --> 37:07.580 ‫من از فرمانِ انجیل پیروی می‌کردم 37:07.670 --> 37:10.080 ‫من دستم رو قطع کردم که ملت رو شفا بدم 37:10.160 --> 37:13.540 ‫گوش کن توماس، من و اون به سختی تلاش می‌کنیم 37:13.620 --> 37:15.120 ‫که از اینجا بیاریمت بیرون، 37:15.580 --> 37:17.330 ‫چون می‌دونیم اینجا روزگارت تیره و تاره 37:18.000 --> 37:21.960 ‫ولی اگه تو اون جلسه رسیدگی این ‫مزخرفاتِ انجیلی رو به زبون بیاری 37:22.040 --> 37:24.000 ‫به جای این که مستقیم به سؤال‌هاشون جواب بدی 37:24.080 --> 37:26.040 ‫قراره اینجا تو هچ گیر بیوفتی، 37:26.120 --> 37:27.710 ‫تو ناهارت سوسک بخوری 37:27.790 --> 37:29.410 ‫- یا هرچی که می‌خوای اسمش رو بذاری ‫- دومنیک، کافیه 37:29.500 --> 37:31.960 ‫- کافیه دیگه ‫- صبر کن، فکر کنم باید رُک بهش بگیم 37:33.540 --> 37:35.960 ‫هی، مرد. توماس، به من گوش میدی؟ 37:36.040 --> 37:38.410 ‫باید وقتی داری با اعضای هیئت تجدید نظر 37:38.500 --> 37:41.500 ‫حرف می‌زنی، این مزخرفاتِ انجیلی رو ول کنی 37:41.580 --> 37:45.330 ‫و اگه اونا ازت پرسیدن که از کاری که ‫تو اون کتابخونه کردی پشیمونی، 37:45.410 --> 37:46.670 ‫بهشون میگی آره 37:47.040 --> 37:50.080 ‫- و بعدش... و بعدش اگه چیزی پرسیدن ‫- راستی، دسا کجاست؟ 37:50.580 --> 37:53.000 ‫اون کجاست؟ چه اتفاقی براش افتاده؟ 37:53.790 --> 37:55.500 ‫نه، حرف اون رو وسط نکش، مرد 37:55.580 --> 37:57.710 ‫می‌دونی چه اتفاقی برای دسا افتاد. ‫ما طلاق گرفتیم. 37:57.790 --> 37:59.370 ‫گوش کن، اگه اونا... 37:59.460 --> 38:01.670 ‫- اونا یه دختر بچه داشتن و اون مُرد ‫- اگه چیزی گفتن... 38:06.080 --> 38:07.500 ‫اون برادرزاده‌ی منه 38:08.500 --> 38:10.540 ‫و دسا می‌ذاشت بغلش کنم 38:10.620 --> 38:12.790 ‫بس کن. تمومش کن 38:12.870 --> 38:14.370 ‫باید در مورد این جلسه حرف بزنیم 38:14.460 --> 38:16.920 ‫اون بهت میگه چی بگی و چی نگی 38:17.000 --> 38:19.580 ‫تا بتونی از اینجا بری بیرون، می‌فهمی؟ 38:20.330 --> 38:23.620 ‫- دسا دوستِ منه ‫- لعنتی، به من گوش بده 38:23.710 --> 38:27.160 ‫اون چه زنِ دومنیک باشه چه نباشه دوستِ منه 38:27.710 --> 38:30.540 ‫آره. تو هنوز دوستشی 38:32.330 --> 38:35.210 ‫توماس، وقتی در مورد دستت ‫ازت سؤال کردن چی میگی؟ 38:35.290 --> 38:38.120 ‫- حقیقت رو بهشون می‌گم ‫- باشه، خوبه 38:38.210 --> 38:40.040 ‫و حقیقت چیه، توماس؟ 38:40.540 --> 38:43.960 ‫این که من دستم رو برای جلوگیری ‫از وقوع "آرماگدون" قربانی کردم ‫(نبرد نهایی بین خیر و شر) 38:44.460 --> 38:47.080 ‫و کارم، و کارم جواب می‌داد 38:47.160 --> 38:50.120 ‫ولی اونا من رو اینجا منزوی کردن ‫تا ساکتم کنن 38:50.210 --> 38:51.960 ‫اونا الان در حال مذاکره برای صلح بودن 38:52.040 --> 38:54.040 ‫اگه جنگ براشون سودآور نبود 38:56.210 --> 38:58.960 ‫اونا دارن من رو اینجا شکنجه می‌کنن 38:59.750 --> 39:02.370 ‫آروم بگیر لعنتی 39:02.460 --> 39:04.960 ‫اینجا خُل و چل میشی، ‫این کارو با خودت نکن 39:05.040 --> 39:06.670 ‫باید از اینجا ببریمت بیرون 39:06.750 --> 39:09.750 ‫- تو یه جلسه داری ‫- اونا تو تختم مار میندازن 39:10.410 --> 39:12.620 ‫- آروم بگیر داداش ‫- اونا... 39:12.870 --> 39:15.210 ‫اونا تو قهوه‌ام تیغ‌های تیز می‌ریزن 39:15.290 --> 39:17.410 ‫خدای من... آروم باش 39:17.500 --> 39:21.710 ‫- توماس، آروم باش ‫- اونا آرنج‌هاشون رو می‌ذارن بیخ گلوم 39:24.460 --> 39:26.410 ‫من ناپاکم، دومنیک 39:28.210 --> 39:31.000 ‫اونا کلید دارن، اونا بهم تجاوز می‌کنن 39:31.080 --> 39:32.870 ‫- اونا بهم تجاوز می‌کنن ‫- باشه 39:33.580 --> 39:37.830 ‫اونا.. اونا میان تو سلولم و بهم تجاوز می‌کنن 39:37.920 --> 39:40.210 ‫- اونا بهم تجاوز می‌کنن ‫- بیا اینجا 39:40.290 --> 39:42.410 ‫- من ناپاکم ‫- توماس 39:42.500 --> 39:46.290 ‫اون خوبه. اون و دکتر گاندی باهام مهربونن 39:46.370 --> 39:48.410 ‫باید یک متر با بیمار فاصله داشته باشید، آقا 39:48.500 --> 39:50.370 ‫تماس فیزیکی با بیمار ممنوعه، آقا 39:50.460 --> 39:52.370 ‫- من مسئولیتش رو قبول می‌کنم، پیت ‫- آقا 39:52.460 --> 39:54.920 ‫فقط یه دقیقه بهشون وقت بده. ‫یه دقیقه بهشون فرصت بده، لطفاً. 39:55.000 --> 39:57.830 ‫باشه؟ یه دقیقه 40:10.620 --> 40:12.540 ‫من از اینجا می‌برمت بیرون 40:13.160 --> 40:16.670 ‫از اینجا می‌برمت بیرون. قسم می‌خورم ‫از اینجا می‌برمت بیرون 41:34.500 --> 41:36.830 ‫لطفاً از دستم عصبانی نشو، دومنیک 41:38.120 --> 41:40.870 ‫دومنیک، خواهش می‌کنم از دستم عصبانی نشو 41:40.960 --> 41:43.960 ‫معذرت می‌خوام، لطفاً از دستم عصبانی نشو 41:44.040 --> 41:46.870 ‫بهتره بهم توضیح بدی چه اتفاقی افتاده 41:48.250 --> 41:50.710 ‫بالأخره... مقاله‌ی انگلیسیم رو نوشتم، 41:50.790 --> 41:52.460 ‫و بعدش، رفتم تایپش کنم، 41:52.540 --> 41:55.210 ‫و نتونستم کلید کیفِ ماشین تایپ رو پیدا کنم 41:55.290 --> 41:56.460 ‫خدای من 41:56.540 --> 42:00.290 ‫منتظر موندنم، و منتظرت موندم 42:01.000 --> 42:03.330 ‫دیگه هیچوقت نمی‌دونم تو کجایی 42:03.620 --> 42:06.000 ‫لعنتی، حتی یه هم اتاقی هم ندارم 42:06.080 --> 42:08.580 ‫هی، این رو ننداز گردنِ من 42:09.460 --> 42:12.960 ‫و بعدش، با خودم فکر کردم که تو 42:13.040 --> 42:15.870 ‫تو می‌خواستی من مردود شم ‫چون می‌خواستی اخراج شم 42:15.960 --> 42:17.920 ‫چون تو، تو، تو... 42:20.370 --> 42:23.330 ‫نمی‌خوای من اینجا باشم ‫چون می‌خوای تنها باشی 42:23.670 --> 42:26.410 ‫- نمی‌خوام ‫- چون تو زندگیِ خودت رو می‌خوای 42:26.670 --> 42:29.120 ‫چون دیگه نمی‌خوای پیش من باشی 42:29.210 --> 42:30.670 ‫توماس، تو قراره اخراج شی 42:30.750 --> 42:32.620 ‫قراره دل مامان رو بشکنی 42:34.120 --> 42:35.870 ‫توماس، اگه اخراج شی، ممکنه سر از 42:35.960 --> 42:39.120 ‫ویتنام در بیاری و سرت رو به باد بدی 42:40.290 --> 42:42.460 ‫دومنیک، میشه لطفاً... 42:42.540 --> 42:45.290 ‫میشه لطفاً مقاله‌ی من رو برام تایپ کنی؟ 42:48.000 --> 42:50.040 ‫یه کیفِ ماشین تایپ جدید برات می‌خوام 42:50.120 --> 42:53.830 ‫فقط باید مقاله‌ام رو تا 7 صبح آماده کنم 42:55.710 --> 42:57.960 ‫چرا باید مقاله‌ات رو برات تایپ کنم؟ 42:58.040 --> 42:59.540 ‫به خاطر دست‌هام 43:02.960 --> 43:04.580 ‫اونا مدام می‌لرزن 43:09.250 --> 43:11.670 ‫ولی استادم، اون یه لحظه هم بهم فرصت نمیده 43:11.750 --> 43:16.160 ‫اگه این مقاله رو ساعت 07:01 دقیقه ببرم، ‫احتمالاً قبولش نمی‌کنه 43:16.710 --> 43:18.830 ‫فکر کنم باهام لج کرده 43:18.920 --> 43:20.710 ‫هی، میشه آروم باشی، رفیق؟ 43:22.250 --> 43:23.670 ‫آروم باش! 43:26.160 --> 43:28.120 ‫هی. آروم باش 43:35.040 --> 43:38.040 ‫می‌تونستم بابتِ کاری که کرده سرش غُر بزنم 43:38.120 --> 43:39.620 ‫لطفاً آروم باش 43:39.710 --> 43:43.000 ‫بابتِ کاری که تمام سال ‫نتونسته بود انجام بده 43:45.830 --> 43:47.500 ‫ولی هرچقدرم که عصبانی بودم... 43:47.580 --> 43:51.500 ‫همزمان می‌ترسیدم 43:53.330 --> 43:56.370 آرومش کردم، آره 43:56.460 --> 43:59.210 ‫بهش گفتم مقاله‌ی احمقانه رو تایپ می‌کنم 44:00.960 --> 44:03.210 ‫یه مقاله در مورد درون مایه‌ی 44:03.290 --> 44:05.870 ‫بیگانگی در ادبیات مدرن بود 44:07.160 --> 44:10.960 ‫گزارش در هم بر همی از یادداشت‌ها و مزخرفات 44:11.040 --> 44:15.580 ‫که حاوی چیز مشخصی نبود و اصلاً معنی نمی‌داد 44:15.670 --> 44:20.370 ‫جملاتِ بی سر و تهش به چندین ‫مسیر مختلف می‌رفتن 44:20.460 --> 44:22.830 ‫و هرگز برنمی‌گشتن 44:22.920 --> 44:26.160 ‫دست خطش غیرقابل تشخیص بود 44:26.250 --> 44:30.330 ‫اون مقاله بیشتر از رفتارش من رو ترسوند 44:32.410 --> 44:33.960 ‫ولی چیزی رو که نوشته بود تایپ کردم، 44:34.040 --> 44:35.790 ‫و یه چیزهایی رو اصلاح کردم 44:35.870 --> 44:38.580 ‫و با دلواپسی امیدوار بودم که استادش 44:38.670 --> 44:41.750 ‫بین چیزهایی که سر هم کرده بود ‫یه چیز منطقی پیدا کنه 44:46.080 --> 44:47.410 ‫سلام 44:53.920 --> 44:56.580 ‫امیدوارم این درسی در مورد مدیریتِ ‫شخصی بهت یاد داده باشه 44:58.000 --> 45:00.080 ‫یاد داده. قطعاً یاد داده 45:06.710 --> 45:08.250 ‫یکم بخواب، توماس 45:12.460 --> 45:13.920 ‫ممنون، خانم 45:30.460 --> 45:32.500 ‫- سلام ‫- حالت چطوره؟ 45:32.580 --> 45:34.210 ‫خوبم، تو چطوری؟ 45:34.290 --> 45:35.410 ‫هی 45:36.790 --> 45:39.000 ‫اوه، برات شام درست کردم 45:40.120 --> 45:42.000 ‫- بیا ‫- نمی‌دونستم قراره خونه باشی 45:42.370 --> 45:44.830 ‫- وای ‫- مرغه 45:45.870 --> 45:47.160 ‫ولی... 45:47.250 --> 45:49.160 ‫یه ذره... یه مدته که رو میزه، 45:49.250 --> 45:51.330 ‫پس تا سرد نشده بشین... 45:53.120 --> 45:56.290 ‫این شاید بهترین مرغ نباشه 45:56.620 --> 45:59.080 ‫که تو عمرت خوردی، 45:59.160 --> 46:01.160 ‫ولی من تا حالا این رو درست نکردم 46:01.250 --> 46:03.540 ‫مرغ... پیکاتا 46:07.460 --> 46:09.120 ‫ایتالیاییه، می‌دونی؟ 46:10.830 --> 46:12.370 ‫- ایتالیایی ‫- آره 46:12.460 --> 46:15.750 ‫برای تو درستش کردم. ‫مرغ ایتالیاییه. 46:15.830 --> 46:18.830 ‫فکر نکنم مرغه خودش ایتالیایی باشه 46:30.460 --> 46:31.410 ‫خیلی خوبه، هان؟ 46:36.830 --> 46:38.120 ‫چی شده؟ 46:40.080 --> 46:42.830 ‫یکم پیش برادرم رو دیدم 46:47.290 --> 46:49.870 ‫واقعاً؟ حالش چطور بود؟ 46:50.710 --> 46:54.160 ‫"حالش چطور بود؟" مثل همیشه بود 46:56.580 --> 46:58.250 ‫اون دیوونه‌ست، مریضه 47:04.670 --> 47:05.790 ‫معلومه که ازش خوشت نمیاد 47:05.870 --> 47:09.250 ‫- چی؟ ‫- معلومه که ازش خوشت نمیاد 47:09.500 --> 47:11.040 ‫از چی حرف می‌زنی؟ 47:11.620 --> 47:14.670 ‫- مرغ رو می‌گم ‫- به خاطرِ مرغِ کوفتی نیست 47:14.920 --> 47:16.290 ‫جوی 47:16.370 --> 47:18.580 ‫به خاطر جلسه‌ی رسیدگی برادرمه که پیش روئه، 47:18.670 --> 47:21.000 ‫و سعی دارم براش آماده بشم، خب؟ 47:21.080 --> 47:23.540 ‫پس، لعنتی 47:23.620 --> 47:26.790 ‫آبجو خوردن هم بخشی از آماده شدنته؟ 47:26.870 --> 47:30.410 ‫گوش کن، می‌دونم که به پشمت هم نیست 47:30.830 --> 47:33.540 ‫که اون اونجا بمونه و بپوسه 47:33.620 --> 47:37.330 ‫خیلی خب، درک می‌کنم. راستش قبولش می‌کنم 47:37.410 --> 47:39.460 ‫ولی من تعهد دارم، باشه؟ 47:39.540 --> 47:41.290 ‫- نسبت به برادرم ‫- نه، لطفاً بشین 47:41.370 --> 47:43.120 ‫- آره ‫- میشه لطفاً بشینی؟ 47:43.790 --> 47:46.410 ‫لطفاً بشین، دومنیک، چون من، 47:46.500 --> 47:49.250 ‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم، 47:49.330 --> 47:50.920 ‫و آخرین چیزی که می‌خواستم این بود 47:51.000 --> 47:52.540 ‫که امشب دعوا کنیم 47:56.080 --> 47:58.620 ‫نمی‌خواستم تا مطمئن نشدم چیزی بگم 47:58.710 --> 48:00.120 ‫و... 48:00.210 --> 48:02.620 ‫حالا مطمئنم 48:05.620 --> 48:07.290 ‫من حامله‌ام 48:28.580 --> 48:30.410 ‫ما یه بچه درست کردیم، دومنیک 48:33.750 --> 48:35.290 ‫من و تو 48:37.960 --> 48:39.040 ‫آره 48:41.710 --> 48:44.040 ‫خب بگو، یالا یه چیزی بگو 48:44.120 --> 48:45.460 ‫این... 48:48.920 --> 48:50.870 ‫این غافلگیرت کرده؟ 48:52.160 --> 48:54.370 ‫آره، منم همینطور 48:55.870 --> 48:58.120 ‫مطمئنی که پدرش منم؟ 48:59.250 --> 49:00.540 ‫چی؟ 49:05.080 --> 49:06.330 ‫چی؟ 49:09.160 --> 49:10.830 ‫معلومه که تو پدرشی 49:12.160 --> 49:15.620 ‫دیگه کی باید... 49:19.750 --> 49:21.500 ‫این دیگه چجور سؤالیه؟ 49:21.580 --> 49:23.830 ‫- فقط... ‫- هان؟ 49:30.040 --> 49:31.670 ‫دومنیک 49:32.870 --> 49:35.870 ‫جریان چیه؟ تو سرت چی می‌گذره... 50:24.670 --> 50:26.710 ‫هی، هی! 50:27.370 --> 50:29.330 ‫کیر توش! 50:29.410 --> 50:31.290 ‫لعنتی 50:31.370 --> 50:33.750 ‫- هی ‫- اوه، لعنتی، برو، برو، برو! 50:34.790 --> 50:37.080 ‫- هی! ‫- کونِ لقت، مرد! 50:38.330 --> 50:39.790 ‫بذارید بگیرمتون! 50:39.870 --> 50:41.330 ‫مگه دستم بهتون نرسه! 50:41.410 --> 50:43.920 ‫وایسید! 50:54.460 --> 50:55.620 ‫بیاید اینجا ببینم! 50:59.080 --> 51:01.460 ‫با اون دستمال توالت کون‌مون ‫رو پاک کردیم، کُس کش! 51:28.160 --> 51:29.500 ‫چیکار می‌کنی؟ 51:30.790 --> 51:32.460 ‫چی شده؟ 51:36.370 --> 51:37.710 ‫کجا میری؟ 51:39.750 --> 51:41.160 ‫دومنیک؟ 51:42.160 --> 51:44.210 ‫میشه فقط یه لحظه باهام حرف بزنی؟ 53:49.946 --> 53:52.963 ‫« سفالگری زمینِ خوب » 54:17.960 --> 54:19.540 ‫هیس، سیدی! 54:21.500 --> 54:23.210 ‫لعنتی 54:29.410 --> 54:31.000 ‫آهای؟ 54:47.330 --> 54:50.540 ‫کیر توش! 55:03.960 --> 55:05.540 اونجا چی داری؟ 55:06.460 --> 55:08.250 عکس‌های سفرت رو آوردی؟ 55:09.710 --> 55:12.670 بذار ببینیم 55:13.370 --> 55:15.000 ‫خیلی هیجان‌زده‌ام 55:15.540 --> 55:17.040 هچیکدوم رو نچسبوندم 55:17.370 --> 55:18.790 ‫این چیه؟ 55:18.870 --> 55:20.870 ‫از آتن شروع کردم 55:20.960 --> 55:22.710 ‫وای 55:22.790 --> 55:24.460 ‫اونجا آتنه؟ 55:24.540 --> 55:25.790 ‫شگفت انگیز نیست؟ 55:25.870 --> 55:27.000 ‫اون چیه؟ یه قایق دیگه؟ 55:27.080 --> 55:28.580 ‫اون سانتورینیه 55:36.410 --> 55:37.710 ‫سلام 55:38.500 --> 55:39.830 ‫سلام 55:40.370 --> 55:42.040 ‫دلم برات تنگ شده بود 55:46.710 --> 55:48.410 ‫خیلی دلم برات تنگ شده بود 56:18.290 --> 56:19.960 ‫هی 56:21.040 --> 56:23.330 ‫تونستی اون رو به یاد بیاری بدون 56:23.410 --> 56:26.290 ‫این که حس کنی قراره ‫با مشت بزنن تو شکمت 56:30.790 --> 56:32.410 ‫هنوز به اون نقطه نرسیدم 57:06.620 --> 57:08.830 ‫اوه، آره 57:18.120 --> 57:20.210 ‫اوه، لعنتی 57:22.250 --> 57:24.670 ‫- باشه ‫- باشه 57:31.080 --> 57:32.370 ‫ببخشید 57:32.830 --> 57:35.080 ‫- آبت اومد؟ ‫- آره 57:35.160 --> 57:36.540 ‫معذرت می‌خوام 57:36.830 --> 57:39.000 ‫گمونم خیلی وقت گذشته 57:40.210 --> 57:42.160 ‫خیلی می‌ترسم 57:43.000 --> 57:44.210 ‫چرا؟ 57:50.540 --> 57:52.160 ‫نه، چیزی نیست عزیزم 57:53.330 --> 57:55.410 ‫لازم نیست نگران باشی 57:56.210 --> 57:58.040 ‫قرار نیست حامله شی 57:58.120 --> 57:59.580 ‫من ترتیبش رو دادم 57:59.670 --> 58:02.500 ‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- ترتیبِ همه چی رو دادم 58:04.920 --> 58:07.210 ‫نمی‌تونم... تو حامله نمیشی 58:08.330 --> 58:10.040 ‫از چی حرف می‌زنی؟ 58:14.290 --> 58:15.920 ‫خودم رو عقیم کردم 58:20.670 --> 58:22.330 ‫مشکلی پیش نمیاد 58:24.920 --> 58:26.580 ‫از چی حرف می‌زنی؟ 58:27.580 --> 58:29.210 ‫وازکتومی کردم ‫(بستن لوله اسپرم مردان با جراحی) 58:31.370 --> 58:33.080 ‫خوبه 58:36.670 --> 58:40.210 ‫من یه بچه‌ی دیگه می‌خواستم، عوضی! 58:42.870 --> 58:46.620 ‫واسه همین رفتم اون سرِ ‫اقیانوس تا تصمیم بگیرم! 58:46.710 --> 58:48.210 ‫- کثافتِ آشغال ‫- دسا 58:53.790 --> 58:54.870 ‫دسا! 58:57.120 --> 58:59.290 ‫خدای من! 59:26.006 --> 59:31.006 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 59:35.563 --> 59:47.630 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 01:00:52.040 --> 01:00:53.710 ‫اون تابستون، به خودم قول دادم که 01:00:54.040 --> 01:00:57.830 ‫اون قراره تنها و بدونِ کمک من ‫موفق شه یا شکست بخوره 01:01:03.870 --> 01:01:05.500 ‫اون داره هذیون میگه 01:01:06.210 --> 01:01:08.370 ‫اگه بتونی بیای خونه خیلی خوب میشه 01:01:09.670 --> 01:01:12.210 ‫توماس، من این کارو برای هردومون انجام دادم 01:01:13.000 --> 01:01:14.210 ‫تو یه خائنی 01:01:15.960 --> 01:01:18.370 ‫هیئت تجدید نظر مایله از ‫زبونِ خود بیمار بشنوه که 01:01:18.920 --> 01:01:20.080 ‫چرا دستش رو برید 01:01:20.790 --> 01:01:24.250 ‫باید دست از تلاش برای این که همیشه ‫یه ناجی بزرگ باشی برداری 01:01:26.000 --> 01:01:27.920 ‫تو و من خیلی به هم نزدیکیم 01:01:28.410 --> 01:01:29.410 ‫تو عینِ منی 01:01:29.670 --> 01:01:30.750 ‫من عینِ تو نیستم، توماس 01:01:34.410 --> 01:01:35.460 ‫تو منی