WEBVTT 00:00.225 --> 00:01.795 ‫آنچه گذشت... 00:04.655 --> 00:06.735 ‫می‌تونی از برادرت مراقبت کنی، هان؟ 00:13.105 --> 00:15.605 ‫از روزی که به دنیا اومدی، قوّت قلب من بودی 00:17.065 --> 00:18.735 ‫من برادرت رو خیلی دوست دارم 00:19.395 --> 00:22.235 ‫نمی‌دونم چرا فکر کردی الان ‫وقتِ مناسبی برای این کاره 00:25.855 --> 00:28.735 ‫من ازت می‌خوام یه بار پای من وایسی 00:30.815 --> 00:32.105 ‫بهم قول بده، دام 00:33.395 --> 00:34.735 ‫تو مددکار اجتماعی هستی؟ 00:38.985 --> 00:42.695 ‫من ازش مراقبت می‌کنم، مامان. ‫ازش مراقبت می‌کنم. 00:44.960 --> 00:55.960 دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com 00:56.355 --> 00:59.445 ‫توماس و من به سه ایالت ‫مختلف رفته بودیم... 00:59.525 --> 01:02.315 ‫ماساچوست، رودآیلند و نیوهمپشایر 01:02.395 --> 01:04.695 ‫چهارتا، با احتساب کنتیکت 01:04.775 --> 01:08.275 ‫تا کمتر از نیم ساعت دیگه وارد ‫ایالت جدیدی می‌شیم، نیویورک 01:08.355 --> 01:13.065 ‫چون به اردوی تفریحی کلاس سوّم ‫برای دیدن مجسمۀ آزادی میریم 01:18.235 --> 01:20.695 ‫مامان بهمون گفت وقتی سوار کشتی می‌شیم، 01:20.775 --> 01:23.945 ‫دقیقاً همون منظره‌ای رو می‌بینیم ‫که پدربزرگ‌مون وقتی 01:24.025 --> 01:27.655 ‫برای اولین بار در سال 1913 ‫به این کشور اومد دید 01:28.315 --> 01:29.815 ‫اوه، تو نداری؟ 01:29.905 --> 01:31.855 ‫میشه یکی هم به من بدید؟ 01:31.945 --> 01:34.735 ‫مامان همیشه در مورد پدرش حرف می‌زنه 01:34.815 --> 01:38.485 ‫میگه اون مرد بزرگی بود، ‫ولی من هیچوقت نمی‌شناختمش 01:39.315 --> 01:41.355 ‫اون قبل از تولد ما مُرده بود 01:46.655 --> 01:48.065 ‫ما تقریباً نصف راه رو اومده بودیم 01:48.145 --> 01:50.855 ‫که برادرم از جاش پاشد تا بره دستشویی 01:52.235 --> 01:54.275 ‫احتمالاً قراره کاری کنه ‫کل اتوبوس بو گند بگیره 01:54.355 --> 01:56.195 ‫و همه عوق بزنن 01:58.695 --> 02:00.235 ‫چیزی رو خودت نریز! 02:02.985 --> 02:05.315 ‫برادرم همه چی رو خراب می‌کنه 02:14.485 --> 02:16.445 ‫پنج دقیقه گذشت و اون هنوز تو دستشوییه 02:16.525 --> 02:17.945 ‫گیر کرده! 02:18.025 --> 02:19.945 ‫خیلی وقت پیش شنیدم که سیفون رو کشید 02:20.025 --> 02:22.565 ‫دومنیک، کمک، کمک! 02:23.195 --> 02:25.395 ‫احتمالاً ریده همه جا 02:25.485 --> 02:27.445 ‫دلم براش می‌سوزه 02:27.525 --> 02:30.145 ‫و عصبانی و تحقیر شدم 02:30.235 --> 02:33.775 ‫بچه‌ها نه تنها به توماس به منم نگاه می‌کنن 02:33.855 --> 02:37.315 ‫"برادرهای بردزی دوقلوهای کودنِ همسان" 02:37.395 --> 02:39.855 ‫اون تو بوی یه تپه گوه میده 02:39.945 --> 02:42.735 ‫- جریان چیه؟ ‫- از در اومد بیرون 02:42.815 --> 02:44.371 ‫چه خبره؟ خیلی خب، بچه‌ها، بچه‌ها 02:44.395 --> 02:46.445 ‫یالا، بشینید. اینجا چه خبره؟ 02:46.525 --> 02:48.775 ‫توماس تو دستشویی گیر کرده 02:49.275 --> 02:51.815 ‫توماس. هی، هی، هی، هی 02:51.905 --> 02:54.815 ‫آروم باش، به من گوش بده. ‫قفل رو فشار بده، 02:54.905 --> 02:57.355 ‫قفل رو بگیر و بچرخونش سمتِ چپ 02:58.025 --> 02:59.945 ‫- بچرخونش سمتِ چپ ‫- کار نمی‌کنه! 03:03.315 --> 03:04.905 ‫عجب خُل و چلی! 03:06.025 --> 03:08.315 ‫- راننده اتوبوس! ‫- داره اون تو با دودولش بازی می‌کنه 03:08.395 --> 03:11.905 ‫میشه بزنی کنار؟ 03:13.815 --> 03:16.315 ‫فقط باید چفت و دستگیره رو باهم تکون بدی 03:16.395 --> 03:19.315 ‫خیلی خب، همه بشینید سر جاهاتون 03:19.395 --> 03:21.081 ‫- میشه بس کنی؟ ‫- اون اسهال کرد روم 03:21.105 --> 03:23.025 ‫- اسمش چیه؟ ‫- توماس 03:23.105 --> 03:25.485 ‫- توماس؟ توماس ‫- میشه لطفاً بشینی؟ 03:25.565 --> 03:29.485 ‫سعی کن چفت و دستگیره رو ‫باهم بچرخونی به سمتِ چپ 03:30.945 --> 03:33.355 ‫- خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- گیر کرده 03:33.445 --> 03:34.791 ‫نمیشه بکشی بازش کنی؟ 03:34.815 --> 03:36.525 ‫نه. از داخل باز میشه 03:36.605 --> 03:38.985 ‫میشه فقط از یه چیزی استفاده کنی... ‫نه، متوجهم. 03:39.065 --> 03:40.695 ‫- متوجهم ‫- اون پسره خُل و چل! 03:40.775 --> 03:42.581 ‫- برادر دو ساله منم می‌تونست درو باز کنه ‫- فکر کنم گیر کرده 03:42.605 --> 03:44.065 ‫من یه اتوبوس پر از بچه دارم 03:44.145 --> 03:46.565 ‫باید تا 10:45 خودمون رو به کشتی ‫برسونیم وگرنه از دستش می‌دیم... 03:46.655 --> 03:48.315 ‫من... من با شرکت اتوبوس تماس می‌گیرم 03:48.395 --> 03:50.211 ‫اونا باید با ابزار بیان اینجا و تعمیرش کنن 03:50.235 --> 03:52.445 ‫شاید دو ساعت یا سه ساعت زمان ببره 03:52.525 --> 03:54.235 ‫بیاریدش بیرون! 03:54.945 --> 03:57.355 ‫آرومش کنید. همه بشینید 03:57.445 --> 03:59.025 ‫اتوبوس راه میوفته. ‫لطفاً بشینید. 03:59.105 --> 04:00.445 ‫- اتوبوس راه میوفته ‫- باشه 04:00.525 --> 04:04.145 ‫یالا. ما کشتی رو از دست می‌دیم 04:04.235 --> 04:05.605 ‫همه ناامید شدن 04:05.695 --> 04:07.251 ‫ما کنار جاده متوقف می‌شیم... 04:07.275 --> 04:08.945 ‫روز خراب شده 04:11.315 --> 04:14.695 ‫- داریم به سمت پمپ بنزین میریم تا کمک خبر کنیم... ‫- لطفاً بشینید 04:14.775 --> 04:17.235 ‫وقتی این پسرۀ همه‌چی‌دون یوجین کاویتسکی، 04:17.315 --> 04:19.775 ‫با یه ایده به سمتِ پشت اتوبوس حرکت می‌کنه 04:19.855 --> 04:21.331 ‫یوجین، باید بشینی 04:21.355 --> 04:25.065 ‫- یوجین، بشین ‫- بهش بگید فشارش بده به سمت راست 04:25.145 --> 04:26.695 ‫آره، ولی قفل به سمتِ چپ باز میشه 04:26.775 --> 04:32.655 ‫آره، ولی شاید اون فرق بین ‫چپ و راست رو نمی‌دونه 04:32.815 --> 04:35.395 ‫چپ و راست. باشه، خیلی خب 04:35.485 --> 04:39.275 ‫هی، توماس، بذار یه چیز دیگه ‫رو امتحان کنیم، باشه؟ 04:39.355 --> 04:41.815 ‫سعی کن قفل رو به سمت راست فشار بدی 04:41.905 --> 04:45.065 ‫به سمتِ راست. جهتِ مخالف قبل 04:50.145 --> 04:51.355 ‫بالأخره! 04:51.775 --> 04:53.485 ‫خوبی؟ 04:56.855 --> 04:58.605 ‫یالا، بیا بریم بیرون 04:58.695 --> 04:59.985 ‫هی! 05:00.065 --> 05:02.355 ‫یوجین، میشه جات رو با دومنیک ‫عوض کنی، لطفاً؟ 05:02.985 --> 05:05.355 ‫ممنون. دومنیک، بجنب 05:05.445 --> 05:07.445 ‫بیا بریم بشینیم پیش برادرت 05:16.855 --> 05:18.655 ‫تو خوبی؟ 05:18.735 --> 05:20.145 ‫توماس، خوبی؟ 05:22.195 --> 05:24.105 ‫خیلی خب. چیزی نمونده برسیم، بچه‌ها 05:24.195 --> 05:27.275 ‫بقیۀ اون روز طولانی، 05:27.355 --> 05:29.815 ‫توماس بدجوری پکَر و ناراحت بود 05:31.905 --> 05:34.121 ‫- فقط بشینید لطفاً ‫- ما کشتی رو از دست می‌دیم! 05:34.145 --> 05:36.195 ‫نه، کشتی رو از دست نمی‌دیم 05:36.275 --> 05:38.485 ‫ما کشتی رو از دست نمی‌دیم. ‫مشکلی نداریم. 05:38.565 --> 05:40.905 ‫لطفاً بشینید. لطفاً بشینید 05:41.445 --> 05:43.485 ‫دیگه هیچکس از دستشویی استفاده نمی‌کنه! 05:43.565 --> 05:46.735 ‫تو بندر، توماس به خانوم هنکر گفت 05:46.815 --> 05:50.565 ‫که زیادی استرس داره و نمی‌تونه برای ‫رفتن کنار مجسمه سوار کشتی بشه 05:50.655 --> 05:54.065 ‫واسه همین خانم مجبورم کرد من ‫پیش اون و راننده اتوبوس بمونم 05:55.695 --> 05:57.315 ‫اون شب، 05:57.395 --> 06:00.565 ‫خواب دیدم تو غارِ کوچیک و تاریکی 06:00.655 --> 06:03.195 ‫تو جنگلی که نمی‌شناسم گیر افتادم 06:04.145 --> 06:06.315 ‫کاملاً تاریکه 06:06.395 --> 06:10.655 ‫من برای کمک به دیوار می‌کوبم ‫و فریاد می‌زنم، و وقتی بالأخره، 06:10.735 --> 06:14.775 ‫یه راه خروج پیدا می‌کنم، متوجه میشم 06:14.855 --> 06:17.445 ‫من اصلاً تو یه غار گیر نیوفتاده بودم 06:18.605 --> 06:21.235 ‫بلکه داخل مجسمۀ آزادی بودم 06:22.029 --> 06:30.574 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 06:30.598 --> 06:40.598 دانلود زیرنویس از کانال تلگرام .: T.me/SubSin :. 07:47.275 --> 07:49.395 ‫بیدار شو، خوابالو 07:53.275 --> 07:54.815 ‫سلام 07:59.605 --> 08:01.695 ‫نمی‌تونی حدس بزنی دیروز کی زنگ زده بود 08:03.025 --> 08:04.275 ‫کی؟ 08:04.355 --> 08:05.855 ‫کی زنگ زده بود؟ 08:06.445 --> 08:07.855 ‫کانی چانگ 08:09.945 --> 08:11.775 ‫می‌خواد با توماس مصاحبه کنه 08:11.855 --> 08:13.945 ‫خدای من 08:14.025 --> 08:15.445 ‫چیه؟ چیزِ خیلی باحالیه 08:15.525 --> 08:17.775 ‫اونا دارن یه برنامه ویژه از واکنش آدما 08:17.855 --> 08:19.775 ‫به عملیاتِ سپر صحرا ضبط می‌کنن 08:19.855 --> 08:21.815 ‫اون قطعاً یه واکنشی نسبت بهش داشت 08:23.945 --> 08:26.065 ‫خیلی هیجان داشتم که بهت بگم 08:28.195 --> 08:29.735 ‫بیا اینجا، این رو ببین 08:31.985 --> 08:33.485 ‫- چیه؟ ‫- نگاهش کن 08:33.565 --> 08:34.855 ‫وای، خدای من 08:36.905 --> 08:38.355 ‫وای خدا من، اون چیه؟ 08:38.445 --> 08:41.145 ‫نگهبان عوضیِ با زانو زد تو تُخمام 08:41.235 --> 08:43.315 ‫تو تیمارستانِ جنایی توماس 08:43.395 --> 08:47.105 ‫باورم نمیشه چقدر ورَم کردن. ‫داره من رو می‌کشه. 08:47.735 --> 08:49.855 ‫- خب نظرت چیه؟ ‫- چی؟ 08:49.945 --> 08:52.315 ‫- نظرت چیه؟ ‫- در مورد چی؟ 08:52.395 --> 08:53.695 ‫در مورد تخمام؟ 08:53.775 --> 08:55.605 ‫نه، در مورد کانی چانگ 08:55.695 --> 08:57.525 ‫- در مورد چیش؟ ‫- خب، باید بهش خبر بدم 08:57.605 --> 08:59.565 ‫به هر حال و مجبور شدم شماره کاریم 08:59.655 --> 09:02.235 ‫رو بهش بدم تا اگه نتونست باهات ‫تماس بگیره به من زنگ بزنه 09:02.315 --> 09:04.985 ‫- شماره کاریت رو بهش دادی؟ ‫- آره 09:05.775 --> 09:07.815 ‫بهش بگو نه. نه 09:10.065 --> 09:12.565 ‫- جدی؟ ‫- جدی 09:13.315 --> 09:15.025 ‫باشه، یعنی... 09:15.605 --> 09:17.695 ‫تصمیمش با خودته. فقط فکر می‌کنم... 09:17.775 --> 09:20.445 ‫- چی فکر می‌کنی؟ ‫- من فقط... 09:20.525 --> 09:22.315 ‫فقط فکر می‌کنم باید باهاش حرف بزنی 09:22.395 --> 09:25.815 ‫چون اون خیلی آدم خوبی بود ‫و فکر کنم فقط باید... 09:25.905 --> 09:28.695 ‫قبل از این که تصمیم بگیری ‫تلفنی باهاش حرف بزنی 09:28.775 --> 09:30.355 ‫و تاد هم همین فکرو می‌کرد 09:30.445 --> 09:32.565 ‫تاد؟ این قضیه چه ربطی به اون داره؟ 09:32.655 --> 09:33.961 ‫هیچ ربطی بهش نداره 09:33.985 --> 09:35.171 ‫فقط وقتی زنگ زد اینجا بود 09:35.195 --> 09:36.395 ‫و به تلفن جواب داد 09:36.485 --> 09:38.121 ‫و وقتی تلفن رو قطع کردم با خودمون گفتیم، 09:38.145 --> 09:39.961 ‫"خدایا، الان با کانی چانگ ‫مجری تلویزیون حرف می‌زدیم" 09:39.985 --> 09:43.025 ‫وای، یه هورای خیلی گُنده 09:43.105 --> 09:46.355 ‫کانی چانگ مجریِ تلویزیون. اوه! 09:47.905 --> 09:49.865 ‫من نمی‌خوام اون کثافـ... نمی‌خوام اون عوضی 09:49.905 --> 09:51.315 ‫تلفنِ ما رو جواب بده، باشه؟ 09:51.395 --> 09:52.985 ‫من با اون خط کار می‌کنم 09:53.605 --> 09:56.235 ‫نمی‌خوام صداش نمایندۀ کار من باشه 09:56.315 --> 09:57.815 ‫خب فقط باهاش حرف بزن، دومنیک 09:57.905 --> 10:00.195 ‫اون، اون آدمِ خیلی خوبیه 10:00.275 --> 10:02.235 ‫آره، مطمئنم آدمِ خیلی خیلی خوبیه 10:02.315 --> 10:04.525 ‫چون به شدت یه چیزی ازت می‌خواد 10:04.605 --> 10:06.565 ‫گوش کن، جوی، کانی چانگ قرار نیست 10:06.655 --> 10:08.235 ‫بهترین دوست جدیدت باشه، خب؟ 10:08.315 --> 10:09.815 ‫می‌دونم اون بهترین دوستِ جدیدم نیست 10:09.905 --> 10:12.025 ‫من همچین چیزی نمی‌خوام. ‫من دارم با چندتا مشکل 10:12.105 --> 10:14.105 ‫سر و کله می‌زنم، همونطور که داری می‌بینی 10:15.605 --> 10:18.815 ‫نمی‌خوام سیرکِ رسانه‌ها ‫دور خونه‌مون رو بگیره 10:19.395 --> 10:21.235 ‫خیلی خب، اون داره فریبت میده 10:21.315 --> 10:23.145 ‫من، من احمق نیستم 10:24.105 --> 10:25.815 ‫چه فکر کنی احمقم یا نه 10:26.355 --> 10:28.525 ‫اوه، بیخیال بابا 10:31.195 --> 10:33.025 ‫می‌دونی واقعاً چه آرزویی از ته دل دارم؟ 10:33.105 --> 10:37.735 ‫آرزو می‌کنم ای کاش فقط می‌تونستی جوری که ‫از برادرت مراقبت می‌کنی مراقبِ من باشی 10:37.815 --> 10:39.905 ‫اوه، باورم نمیشه 10:40.945 --> 10:44.775 ‫این سورپرایز خیلی خوبی می‌شد 10:44.855 --> 10:47.855 ‫که دوست پسرم ازم مراقبت کنه 10:48.655 --> 10:51.195 ‫این اتفاق نمیوفته، مگه نه؟ ‫چون من دیوونه نیستم. 10:52.355 --> 10:54.395 ‫خب، این قابل بحثه 10:55.775 --> 10:57.025 ‫- کونِ لقت ‫- بیخیال 10:57.105 --> 10:58.945 ‫فقط این کارو نکن، باشه؟ 10:59.025 --> 11:01.855 ‫الان نه. جلوی خودت رو بگیر، باشه؟ 11:01.945 --> 11:03.735 ‫خودت رو کنترل کن 11:03.815 --> 11:06.025 ‫خب من... معذرت می‌خوام، باشه؟ 11:06.105 --> 11:08.695 ‫من فکر نمی‌کنم تو احمقی 11:09.525 --> 11:12.025 ‫و فکر نمی‌کنم دیوونه‌ای. این شرایط برام سخته 11:12.105 --> 11:13.815 ‫برای تو سخته. برای همه‌مون سخته 11:13.905 --> 11:15.385 ‫ولی مجبورم مراقبِ برادرم باشم 11:15.445 --> 11:16.985 ‫این قابل مذاکره نیست، حله؟ 11:17.065 --> 11:19.355 ‫فقط کاریه که مجبورم انجام بدم 11:19.445 --> 11:20.905 ‫باید انجامش بدم 11:21.235 --> 11:22.445 ‫حله 11:23.395 --> 11:25.985 ‫تو کارت رو بکن. برو سراغش، دومنیک 11:26.065 --> 11:27.315 ‫جوی 11:27.775 --> 11:30.735 ‫جوی، من که حرفِ غیرمنطقی نمی‌زنم 11:34.735 --> 11:37.985 ‫من هنری رود هستم، پلاک 67 خیابون جیلت 11:38.065 --> 11:39.195 ‫این چهارمین تماسِ من... 11:39.275 --> 11:40.371 ‫- لعنتی ‫- در عرض سه روزه 11:40.395 --> 11:41.985 ‫دوست دارم بدونم کِی 11:42.065 --> 11:43.695 ‫قراره برگردی و اینجا کار کنی 11:43.775 --> 11:45.735 ‫اگه اصلاً ممکن باشه، دوست دارم 11:45.815 --> 11:50.145 ‫بتونم وقتی برف شروع میشه از پنجره دفترم ‫بیرون رو نگاه کنم و داربستت رو نبینم 11:52.315 --> 11:54.275 ‫سلام، من بازرس تری ریورز هستم 11:54.355 --> 11:56.291 ‫تماس گرفتم تا درخواست یه مصاحبه با توماس بردزی 11:56.315 --> 11:57.985 ‫در اولین فرصت ممکن رو بکنم 11:58.065 --> 11:59.945 ‫لطفاً با شماره 2921314 تماس بگیرید 12:00.025 --> 12:02.145 ‫برو ته صفِ وامونده عوضی 12:02.235 --> 12:04.105 ‫پشت کانی چانگ 12:05.485 --> 12:07.001 ‫سلام، من لیسا شفر هستم 12:07.025 --> 12:09.105 ‫با دومنیک بردزی کار دارم 12:09.195 --> 12:11.985 ‫من مددکار اجتماعی تیمارستان جنایی هچ هستم 12:12.065 --> 12:14.065 ‫در مورد برادرتون توماس تماس گرفتم 12:14.145 --> 12:17.025 ‫می‌دونم که وقتی برادرتون رو بستری کردید 12:17.105 --> 12:18.355 ‫یکم آشوب به وجود اومد 12:18.445 --> 12:20.355 ‫ولی می‌خواستم بهتون خبر بدم که دیدمش 12:20.445 --> 12:22.065 ‫و اون حالش خیلی خوبه 12:22.145 --> 12:24.735 ‫در شرایط فعلی حالش خوبه 12:24.815 --> 12:27.145 ‫من تا ساعت 11 امشب اینجا هستم 12:27.235 --> 12:29.195 ‫و ساعت 8 صبح هم اینجام 12:29.275 --> 12:33.235 ‫با شماره 6179300 با من تماس بگیرید 12:33.315 --> 12:35.565 ‫اگه سؤالی دارید یا می‌خواید بدونید 12:35.655 --> 12:37.855 ‫برادرتون در هر وقتی حالش چطوره 12:37.945 --> 12:40.905 ‫راستش امشب حالش خیلی خوبه. ‫تازه دیدمش. 12:40.985 --> 12:44.565 ‫و اون رو به بخش مراقبتِ اختصاصی ‫منتقل کردن، که خوبه 13:05.735 --> 13:07.065 ‫سلام 13:07.145 --> 13:09.985 ‫- شما باید برادرش باشی ‫- آره، من دومنیک بردزی هستم 13:10.065 --> 13:13.315 ‫سلام، لیسا شفر. یه پیغام براتون گذاشته بودم 13:13.395 --> 13:15.605 ‫ممنون که خیلی سریع اومدید اینجا 13:15.695 --> 13:17.235 ‫بفرمایید بشینید 13:19.655 --> 13:21.945 ‫آره، خب تا امروز صبح ‫پیغام‌تون به دستم نرسیده بود، 13:22.025 --> 13:23.605 ‫ولی مشخصه که یه جور 13:23.695 --> 13:25.775 ‫سوتفاهمی در مورد 13:25.855 --> 13:27.445 ‫- برادرم پیش اومده ‫- ببخشید 13:27.525 --> 13:28.815 ‫الو، شفر 13:30.065 --> 13:33.195 ‫آره، عزیزم، حالت چطوره؟ 13:33.275 --> 13:35.605 ‫نه عزیزم، الان یه نفر تو دفتر پیشمه 13:35.695 --> 13:38.145 ‫مامانی کار داره. آره 13:39.315 --> 13:41.025 ‫ممنون. دوستت دارم، خدافظ 13:41.105 --> 13:43.275 ‫شرمنده 13:43.355 --> 13:45.395 ‫دخترم خیلی شیطونه 13:45.485 --> 13:48.855 ‫بله، خب اسم واقعیت دومنیکوئه، هان؟ 13:49.605 --> 13:50.905 ‫آره، از کجا این رو می‌دونی؟ 13:50.985 --> 13:53.195 ‫تو سوابق برادرت نوشته شده بود 13:53.485 --> 13:56.395 ‫چیه، یه نام خانوادگیه؟ 13:56.855 --> 13:58.775 ‫اسم پدربزرگم رو روی من گذاشتن 13:58.855 --> 14:00.655 ‫اوه 14:00.735 --> 14:04.025 ‫اسم پدربزرگ منم دومنیکوئه 14:04.105 --> 14:05.815 ‫خنده‌دار نیست؟ 14:05.905 --> 14:07.565 ‫آره، دومنیکو پارلاپیانو 14:07.655 --> 14:09.355 ‫اسم دهن پُر کنیه نه؟ 14:10.855 --> 14:13.525 ‫فقط سعی دارم پرونده برادرت ‫رو به اینجا منتقل کنم 14:13.605 --> 14:16.145 ‫ولی می‌دونی چیکار می‌کنم، ‫همش دکمه شیفت رو می‌زنم 14:16.235 --> 14:18.275 ‫میشه فقط در مورد برادرم حرف بزنیم؟ 14:18.355 --> 14:20.355 ‫من چطور از اینجا میارمش بیرون؟ 14:20.735 --> 14:22.445 ‫خیلی خب، می‌تونیم 14:22.735 --> 14:26.815 ‫برادرت توماس، طی یه حکمِ ‫‏15 روزه به اینجا منتقل شده 14:26.905 --> 14:29.945 ‫این یعنی اون 15 روز اینجا ‫تحتِ مراقبت می‌مونه 14:30.025 --> 14:31.985 ‫وقتی دورۀ مراقبت تموم شه، 14:32.065 --> 14:33.815 ‫پرونده‌ش برای رفتارسنجی ارسال میشه، 14:33.905 --> 14:36.105 ‫و بعدش به احتمال زیاد میره پی.اس.آر.بی 14:36.195 --> 14:38.605 ‫- خیلی خب، گوش کن، من... ببین ‫- بله 14:38.695 --> 14:40.565 ‫من نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، باشه؟ 14:40.655 --> 14:43.695 ‫چون تو اولین انسانی هستی ‫که اینجا بهش برخوردم 14:43.775 --> 14:47.195 ‫ولی اول از همه با کلمات مخفف با من حرف نزن 14:47.275 --> 14:50.525 ‫و دوماً با من از حکم 15 روزه حرف نزن، 14:50.605 --> 14:52.695 ‫چون من امروز از اینجا مرخصش می‌کنم 14:52.945 --> 14:55.525 ‫- آره ‫- باشه؟ 14:55.605 --> 14:57.105 ‫چطوره لحنت رو عوض کنی؟ 14:57.445 --> 15:00.065 ‫باشه، فقط یه نفس عمیق بکش و آروم باش 15:00.145 --> 15:02.815 ‫من وقتی آروم میشم که این طفره رفتنا تموم شه 15:02.905 --> 15:05.565 ‫کاری که باید بکنی اینه که ‫با دکترش تماس بگیری، 15:05.655 --> 15:07.315 ‫دکتر ویلیس الرز 15:07.395 --> 15:09.945 ‫اون بهت میگه، اون... این اشتباه یه نفره 15:10.025 --> 15:13.105 ‫اون جاش اینجا نیست و باید ‫تو مرکز توانبخشی ستل باشه 15:13.195 --> 15:17.275 ‫خب، دکتر الرز دیگه پزشکِ برادرتون نیست 15:17.355 --> 15:20.565 ‫- اون به اینجا منتقل شده ‫- کی منتقلش کرده؟ 15:20.655 --> 15:23.145 ‫دفتر فرمانداری ایالتی تو هارتفورد 15:23.235 --> 15:24.735 ‫ولی همش خبر بد نیست 15:24.815 --> 15:26.525 ‫دکتر پاتل روان‌پزشکِ جدیدشه، 15:26.605 --> 15:28.235 ‫که کارش حرف نداره 15:28.315 --> 15:31.235 ‫خیلی خب، نه، دکتر الرز پزشکِ برادر منه 15:31.315 --> 15:34.775 ‫اون چهار سالِ گذشته پزشک برادر ‫من بوده و درمانش می‌کرده 15:34.855 --> 15:36.655 ‫و اکثراً درمانش موفق بوده 15:36.735 --> 15:39.905 ‫موفق بوده؟ برادرت دستش رو قطع کرد 15:39.985 --> 15:43.235 ‫من... هر دفعه که یه حمله بهش دست داده، 15:43.315 --> 15:44.395 ‫تو مرکز ستل بستری میشه 15:44.485 --> 15:46.275 ‫پس چرا از اینجا سر در آورده، هان؟ 15:46.355 --> 15:48.235 ‫اون عملاً اونجا موندگار شده، 15:48.315 --> 15:50.065 ‫و اگه یه زنگ می‌زدی، 15:50.145 --> 15:53.195 ‫اگه وقت می‌ذاشتی تا به حرفی ‫که بهت می‌زنم گوش بدی... 15:53.275 --> 15:54.541 ‫- و یه زنگ می‌زدی ‫- می‌دونی چیه؟ 15:54.565 --> 15:56.315 ‫- از لحنت خوشم نمیاد ‫- هه. شرمنده! 15:56.395 --> 15:59.235 ‫واقعاً خوشم نمیاد، نه. ‫اگه می‌خوای می‌تونی بری. 15:59.315 --> 16:01.945 ‫.من یه حامیم ‫.برای حمایت از تو و برادرت اینجام 16:02.025 --> 16:04.485 ‫- پس تمومش کن ‫- به من گوش بده 16:04.565 --> 16:08.395 ‫برادرم جاش اینجا نیست. هیچ پشتیبانی نداره 16:08.485 --> 16:11.315 ‫- درک می‌کنم ‫- احتمالاً همین الان وحشت کرده 16:11.395 --> 16:13.855 ‫مثل این می‌مونه که یه خرگوش ‫رو بندازی وسط یه گله گرگ 16:13.945 --> 16:17.235 ‫اون اینجا دوام نمیاره. ‫و مسئولیتش گردنِ توئه. 16:17.605 --> 16:20.671 ‫- خب، مسئولیتش با من نیست، ولی مرسی که گفتی ‫- پس مسئولیتش با کیه؟ 16:20.695 --> 16:22.775 ‫من رُک و راست بهت می‌گم، دومنیک، باشه؟ 16:22.855 --> 16:25.445 ‫برادرت تو یه بیمارستان جنایی بستری شده 16:25.525 --> 16:27.605 ‫چون بیماری روانیِ شدیدی داره 16:27.695 --> 16:29.445 ‫و یه جرم مهم مرتکب شده 16:29.525 --> 16:30.945 ‫چی، چه جرمی؟ 16:31.025 --> 16:32.815 ‫- خودت می‌دونی چیکار کرده ‫- چیکار کرده؟ 16:32.905 --> 16:35.001 ‫- می‌دونی چیکار کرده ‫- چون مطالعه بعد از ظهر 16:35.025 --> 16:38.105 ‫یه پیرزن رو خراب کرده و یه ذره ‫خون ریخته رو فرش کتابخونه؟ 16:38.195 --> 16:41.065 ‫- یه ذره؟ ‫- البته کاری که کرده کاملاً ناجوره، بله 16:41.145 --> 16:43.445 ‫من هیچکدوم از کارهاش رو رد نمی‌کنم 16:43.525 --> 16:45.395 ‫ولی چه جرم مهمی مرتکب شده؟ 16:45.485 --> 16:46.961 ‫یه سلاح خطرناک رو تو هوا تکون می‌داد 16:46.985 --> 16:49.815 ‫آره، اون... اون کار رو با خودش کرد 16:49.905 --> 16:51.905 ‫آره، ولی می‌دونی چیه؟ ‫خودش هم به حساب میاد 16:51.985 --> 16:54.525 ‫از سلاح روی خودش استفاده کرد ‫و خودشم حسابه، دومنیک 16:55.735 --> 16:59.065 ‫گوش کن، من اون رو بهتر از هرکسی می‌شناسم 16:59.145 --> 17:01.315 ‫و احتمالاً من خطرناک‌تر از اونم 17:01.395 --> 17:02.695 ‫این مرد بی‌آزاره 17:02.775 --> 17:04.695 ‫می‌دونی به نظرم مشکلت چیه؟ 17:04.775 --> 17:06.655 ‫اگه بتونی یه دقیقه آروم بگیری، 17:06.735 --> 17:09.105 ‫الان یه چیزی رو بهت توضیح میدم، باشه؟ 17:09.395 --> 17:11.655 ‫تو فرض می‌کنی که این بدترین جای دنیاست 17:11.735 --> 17:14.445 ‫که برادرت توش باشه، و شاید اینطور نباشه 17:14.525 --> 17:19.065 ‫و بعلاوه دومنیک، تو هیچ کاری ‫نمی‌تونی در موردش انجام بدی 17:20.065 --> 17:22.395 ‫هیچی. از دستت خارجه 17:23.105 --> 17:27.445 ‫توماس قراره حداقل 15 روز ‫به دستور دادگاه اینجا بمونه 17:34.485 --> 17:37.275 ‫باشه، خب چی... بعدش چه اتفاقی میوفته؟ 17:37.355 --> 17:39.145 ‫بعد از 15 روز چی میشه؟ 17:39.235 --> 17:42.025 ‫تیم ارزیابی واحد دو یه توصیه نامه 17:42.105 --> 17:44.565 ‫برای قاضیِ رفتارسنجی می‌نویسه ‫که یا مرخصه، 17:44.655 --> 17:47.315 ‫به یه مرکز دیگه منتقل میشه، یا اینجا می‌مونه 17:47.395 --> 17:49.275 ‫تحتِ نظارت هیئت تجدیدنظر 17:49.355 --> 17:51.065 ‫هیئت تجدیدنظر چیکار می‌کنه؟ 17:51.605 --> 17:53.145 ‫اونا بستریش می‌کنن 17:53.235 --> 17:55.565 ‫- برای چه مدت؟ ‫- به مدت یک سال 17:55.815 --> 17:58.355 ‫- یک سال؟! ‫- می‌دونم. باشه، باشه، خشونت 17:58.445 --> 17:59.445 ‫و داد زدن کافیه 17:59.525 --> 18:01.195 ‫شاید بتونی یه ذره آروم بشی 18:01.275 --> 18:02.775 ‫می‌دونم... می‌دونم ناراحت‌کننده‌ست 18:02.855 --> 18:04.945 ‫یه سال؟ چطور قراره بهش نگاه کنم 18:05.025 --> 18:07.815 ‫وقتی، وقتی امروز می‌بینمش ‫و تو چشماش نگاه کنم 18:07.905 --> 18:11.275 ‫و بهش بگم: "هی توماس، ‫ماجرا از این قراره، خب؟" 18:11.355 --> 18:13.025 ‫- آره ‫- "تو 15 روز اینجا می‌مونی 18:13.105 --> 18:16.025 ‫و احتمالاً 365 روز بعدش" 18:16.105 --> 18:18.315 ‫چطور باید این رو بهش بگم؟ 18:18.905 --> 18:20.081 ‫شما امروز نمی‌تونی اون رو ببینی 18:20.105 --> 18:21.541 ‫اوه، تو دیگه واقعاً نوبری 18:21.565 --> 18:23.605 ‫اوه، کافیه دومنیک، جدی می‌گم 18:24.065 --> 18:25.425 ‫- جدی می‌گم ‫- چرا امروز نمی‌تونم 18:25.485 --> 18:27.291 ‫- اون رو ببینم؟ ‫- چون پروتکلش اینه 18:27.315 --> 18:29.485 ‫اون تحتِ یه وضعیت فوق امنیتی اینجاست 18:29.565 --> 18:31.945 ‫توماس و من باید یه فهرست ملاقاتی... 18:32.025 --> 18:34.065 ‫- تا پنج نفر تعیین کنیم ‫- این چقدر طول می‌کشه؟ 18:34.145 --> 18:35.791 ‫معمولاً دو هفته طول می‌کشه تا تأیید شه 18:35.815 --> 18:38.445 ‫دو هفته. اون که دو هفته ‫دیگه از اینجا مرخص میشه 18:38.525 --> 18:40.695 ‫لزوماً اینطور نیست 18:43.065 --> 18:46.275 ‫شرمنده، ولی می‌تونی هر وقت ‫خواستی باهام تماس بگیری 18:46.355 --> 18:47.775 ‫روز یا شب 18:47.855 --> 18:49.495 ‫یه قرار با دکتر پاتل واست میذارم 18:49.525 --> 18:51.815 ‫در واقع، می‌دونی چیه؟ ‫بذار الان بهش زنگ بزنم 18:51.905 --> 18:53.105 ‫و ببینم می‌تونه تو رو ببینه 18:53.195 --> 18:55.155 ‫مطمئنم اون می‌تونه جواب‌های ‫مفیدی به سؤالات بده 18:55.235 --> 18:57.565 ‫ولی بهت می‌گم، تو دفترش داد نزن 18:57.655 --> 18:58.655 ‫اون تحملش نمی‌کنه 19:00.655 --> 19:02.735 ‫آره، سلام، لیسا شفر هستم 19:03.485 --> 19:05.145 ‫خوبم، ممنون. تو چطوری؟ 19:05.235 --> 19:08.655 ‫فکر می‌کنی وقت داری برادر توماس بردزی، ‫دومنیک رو ببینی؟ 19:08.735 --> 19:11.195 ‫اون خیلی مشتاقه که ببینتت 19:12.945 --> 19:14.605 ‫- ساعت 5 عصر چطوره؟ ‫- خوبه 19:14.695 --> 19:16.235 ‫ساعت 5 عصر خوبه 19:16.855 --> 19:18.525 ‫باشه، خیلی ممنون 19:19.275 --> 19:20.945 ‫اینم از این. می‌دونی، سرش خیلی شلوغه، 19:21.025 --> 19:22.525 ‫پس عالیه که امروز وقت گرفتیم 19:22.605 --> 19:24.985 ‫حالا گوش کن، من امروز برادرت رو می‌بینم 19:25.065 --> 19:27.275 ‫بهش می‌گم که تو اینجا بودی ‫و سعی داشتی ببینیش 19:27.355 --> 19:29.371 ‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای از طرفت بهش بگم؟ 19:29.395 --> 19:31.905 ‫- نه مرسی ‫- چیزی نیست که بخوای بهش بگم؟ 19:32.445 --> 19:33.985 ‫نه، گمونم کافیه 19:34.065 --> 19:35.735 ‫چطوره بهش بگم دوستش داری 19:36.525 --> 19:39.905 ‫- اون می‌دونه ‫- آره، خب همه دوست دارن بشنونش 19:41.655 --> 19:43.275 ‫باشه، حله. بهش بگو دوستش دارم 19:43.355 --> 19:44.855 ‫باشه، بهش می‌گم 20:37.605 --> 20:39.655 ‫- صبح بخیر، خانم رود ‫- اوه 20:39.735 --> 20:41.735 ‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر 20:41.815 --> 20:44.525 ‫هی، می‌تونم با شوهرتون حرف بزنم؟ 20:44.605 --> 20:46.171 ‫اون چندتا پیغام برام گذاشته 20:46.195 --> 20:48.605 ‫نه، نمی‌تونم مزاحمش بشم. ‫داره می‌نویسه. 20:48.985 --> 20:52.275 ‫یا از مستی الکل بیهوش شده 20:53.905 --> 20:57.655 ‫باشه، خب، میشه از طرفم ‫ازش معذرت خواهی کنید؟ 20:57.735 --> 20:59.985 ‫بابتِ تأخیر. آخه، مشخصه که 21:00.065 --> 21:01.485 ‫نمیشه این بارون رو کاریش کرد 21:01.565 --> 21:03.235 ‫- نه ‫- و من شخصاً... 21:03.315 --> 21:04.905 ‫درگیر یه مشکلاتی بودم... 21:04.985 --> 21:07.775 ‫- آره، فکرش رو می‌کردیم ‫- که از اختیار خودم خارجه 21:07.855 --> 21:09.945 ‫برادرت حالش چطوره؟ 21:10.025 --> 21:11.331 ‫آره، حالش خوبه. بهتره 21:11.355 --> 21:13.315 ‫ولی گوش کن، بسته به آب و هوا، 21:13.395 --> 21:16.235 ‫نهایتش تا 6 هفته این کار رو تموم می‌کنم 21:16.315 --> 21:19.485 ‫این جبهه هوا تا 24 ساعت آینده رد میشه 21:19.565 --> 21:21.081 ‫و بعدش با نهایت توان کارم رو ادامه میدم 21:21.105 --> 21:23.025 ‫پس لازم نیست مدام بهم زنگ بزنه، باشه؟ 21:23.105 --> 21:27.235 ‫خیلی خب، اشکالی نداره. ‫جدی می‌گم، اشکالی نداره. 21:27.315 --> 21:28.485 ‫خیلی خب 21:29.145 --> 21:30.655 ‫خب به هر حال اون بالا داره چی می‌نویسه؟ 21:30.735 --> 21:32.065 ‫رُمانِ عالی آمریکایی؟ 21:33.945 --> 21:37.195 ‫اوه، یه روایتِ غیرداستانیه 21:37.275 --> 21:39.655 ‫یه جور افشاگریه. نمی‌دونم 21:39.735 --> 21:42.445 ‫افشاگری؟ دستِ کیو رو می‌کنه؟ ‫نقّاش‌های خونه؟ 21:46.775 --> 21:49.945 ‫خیلی خب، پس سعی می‌کنم ‫فردا یه سر بیام اینجا 21:50.025 --> 21:51.605 ‫اوه، حتماً بیا، آره 21:51.695 --> 21:54.275 ‫تا وقتی که کارم اینجا تموم شه تو و شوهرت 21:54.355 --> 21:55.775 ‫حالتون از دیدنم بهم می‌خوره 21:55.855 --> 21:58.855 ‫اینطور فکر می‌کنی، واقعاً؟ ‫من که فکر نمی‌کنم. 21:59.525 --> 22:01.355 ‫ممنون، خانم رود 22:26.145 --> 22:28.025 ‫هیچ جا خونۀ آدم نمیشه 22:29.235 --> 22:30.525 ‫تنها کسی که تو خونه‌ای مونده بود 22:30.605 --> 22:32.855 ‫که پدربزرگم برای خانوادش ساخته بود 22:32.945 --> 22:34.695 ‫ری بردزی بود 22:34.775 --> 22:37.565 ‫یه "واسپ" از یانگزتاونِ اوهایو ‫(طبقۀ بانفوذ آمریکاییان سفیدپوست) 22:39.815 --> 22:42.275 ‫هیچکس با خونِ تمپستا توش ساکن نبود 22:43.525 --> 22:45.445 ‫حتی کسی با خونِ ایتالیایی هم نبود 22:53.605 --> 22:54.905 ‫ری؟ 22:56.315 --> 22:59.025 ‫برگشتن به پلاک 68 خیابون هالی‌هاک 22:59.105 --> 23:02.355 ‫همیشه باعث می‌شد احساس ‫عصبانیت و کوچیک بودن کنم 23:02.445 --> 23:06.025 ‫دوباره ده ساله و ناتوان می‌شدم 23:12.605 --> 23:16.855 ‫وقتی داشتم بزرگ می‌شدم، مدام ‫آرزوی مرگِ پدرخونده‌م رو می‌کردم 23:16.945 --> 23:18.775 ‫عملاً برام یه سرگرمی شده بود 23:22.275 --> 23:25.655 ‫من چندین و چند بار تو ذهنم کشته بودمش 23:28.105 --> 23:32.815 ‫از رو صخره‌هایی انداخته بودمش پایین، ‫تو وانِ حموم با برق کشته بودمش 23:32.905 --> 23:35.605 ‫تو حادثه‌های شکار با تیر کشته بودمش 23:36.905 --> 23:39.735 ‫تابستونی که پدربزرگم مُرد همون تابستونی بود 23:39.815 --> 23:42.525 ‫که مادرم توماس و من رو حامله بود 23:43.775 --> 23:45.605 ‫از مردی حامله بود که احتمالاً 23:45.695 --> 23:47.985 ‫هرگز قرار نبود اسمش رو بدونم 23:50.445 --> 23:52.525 ‫اون از ما خبر داشت؟ 23:54.655 --> 23:56.655 ‫چرا اون رو ازمون پنهون می‌کرد؟ 23:58.105 --> 24:00.525 ‫یعنی حقیقت واقعاً انقدر بد بود؟ 24:02.655 --> 24:04.695 ‫خیلی شرمنده که جور در نیومد 24:06.985 --> 24:09.695 ‫خیلی خب دیگه. مراقب خودت باش، جنت 24:11.315 --> 24:12.815 ‫دروغگو 24:13.655 --> 24:15.145 ‫چی شد؟ 24:15.655 --> 24:17.025 ‫رفیق 24:18.985 --> 24:20.275 ‫نتونستی بفروشی 24:21.775 --> 24:24.735 ‫فقط یه روز مرخصی گرفتم ‫برم شهر و اون چیکار کرد؟ 24:25.605 --> 24:29.395 ‫نظرش عوض شد و رفت یه فورد تورس ‫از اون سر شهر خرید 24:32.695 --> 24:35.195 ‫پس فقط به پنج نفر اجازه ‫ملاقات باهاش رو میدن؟ 24:35.945 --> 24:38.195 ‫باید یه تأیید صلاحیت امنیتی ‫رو پشت سر بذاری، 24:38.275 --> 24:39.985 ‫بعدش باید بری جستجوی بدنی بشی، 24:40.065 --> 24:43.315 ‫و بعدش باید از یه دستگاه فلزیاب رد بشی 24:43.395 --> 24:45.855 ‫کاری که باهات کردن جستجوی بدنی نیست، مرد 24:45.945 --> 24:47.195 ‫این تقریباً... 24:48.395 --> 24:49.945 ‫خشونتِ پلیسه 24:51.735 --> 24:54.145 ‫- ازش عکس گرفتی؟ ‫- نه 24:54.235 --> 24:56.945 ‫پس باید بری ازش عکس بندازی، ‫قبل از این که خوب بشه 24:57.025 --> 24:59.105 ‫باید اون لعنتی رو مستندسازی کنی 24:59.195 --> 25:01.485 ‫باید امروز بری پیش یه دکتر 25:01.565 --> 25:04.235 ‫و ازش عکس بگیری، منظورم عکس‌های واقعیه 25:04.315 --> 25:06.815 ‫عکس‌های جذاب از تخم‌هات 25:06.905 --> 25:08.985 ‫تا مدارکِ مستند داشته باشی 25:09.065 --> 25:12.815 ‫می‌تونی ازش برای معامله کردن با این ‫حروم زاده ها استفاده کنی، مرد 25:12.905 --> 25:14.605 ‫عکس‌ها رو بهشون نشون بده و بگو، 25:14.695 --> 25:17.445 ‫"تو دادگاه می‌بینم‌تون مگر این‌که..." 25:18.065 --> 25:19.775 ‫"مگر این‌که چی؟" 25:20.695 --> 25:23.485 ‫"مگر این‌که برادرم رو برگردونید به مرکز ستل" 25:23.905 --> 25:25.945 ‫- فکرِ بدی نیست ‫- درسته؟ 25:26.695 --> 25:28.235 ‫و بعدش وقتی آوردیش بیرون، 25:28.315 --> 25:31.235 ‫دور بزن و به هر حال ازشون شکایت کن 25:32.275 --> 25:34.075 ‫تو این کارو می‌کردی، مگه نه، مرد؟ 25:34.145 --> 25:35.815 ‫- تو یه چشم بهم زدن ‫- تو خیلی... 25:35.905 --> 25:38.485 ‫تو یه چشم بهم زدن، مرد. ‫این یه فرصتِ عالیه. 25:38.565 --> 25:40.815 ‫دارم بهت می‌گم، از فرصت استفاده می‌کردم... 25:40.905 --> 25:42.855 ‫عاشقِ پولِ غرامتش می‌شدم. ‫پولیه که آسون در میاد. 25:42.945 --> 25:45.985 ‫- تلفنت ‫- این، این پول در آوردن از راه سخته 25:46.065 --> 25:48.065 ‫- تلفنت زنگ می‌زنه ‫- اون پول آسون در میاد 25:48.145 --> 25:49.905 ‫- باشه، تلفن رو بردار ‫- صدای تلفن رو می‌شنوم 25:50.145 --> 25:52.815 ‫کنستانتین موتورز، لیئو هستم 25:52.905 --> 25:54.525 ‫فروش رو خراب کردی؟ 25:54.605 --> 25:58.195 ‫نه قربان، اون، اون نظرش عوض شد برای همین... 25:58.275 --> 26:02.655 ‫- چی شد؟ ‫- اون فورد تورس رو تو تری ریورز انتخاب کرد 26:02.735 --> 26:05.905 ‫چی؟ اون عاشقِ اون ماشین بود کِی رفت؟ 26:05.985 --> 26:08.525 ‫فکر کنم لحظۀ آخر نظرش عوض شد 26:08.605 --> 26:10.565 ‫واسه همین... 26:10.655 --> 26:11.655 ‫چی شد؟ 26:11.735 --> 26:13.195 ‫من یه روز واسه تست ‫بازیگری رفتم مرخصی... 26:13.275 --> 26:16.355 ‫- و برای همین، اون فکر کرد... ‫- تو چیکار کردی؟ 26:16.445 --> 26:19.025 ‫باید اولویت‌هات رو مرتب کنی 26:19.105 --> 26:20.671 ‫یه روز رفتی مرخصی ‫و فروش رو خراب کردی 26:20.695 --> 26:22.025 ‫پیام بازرگانی نبود 26:22.105 --> 26:24.355 ‫این دفعه یه فیلم بلند بود 26:24.445 --> 26:27.025 ‫- که چی؟ ‫- یه فیلم ترسناک بود 26:29.395 --> 26:31.355 ‫برای نقش کارآگاه اصلی 26:31.445 --> 26:34.355 ‫یه سری نوجوانِ مسیحی هستن که دارن... 26:35.395 --> 26:37.855 ‫- حالا هرچی ‫- کشته میشن 26:39.065 --> 26:40.395 ‫قطع کن 26:40.485 --> 26:42.815 ‫نه... فقط قطع کن 26:44.195 --> 26:46.605 ‫- اون قطع کرد ‫- اون قطع کرد 26:48.195 --> 26:49.905 ‫باید برم 26:49.985 --> 26:52.315 ‫- یه فیلم ترسناک؟ ‫- چرا باید برگردم اونجا؟ 26:52.395 --> 26:53.501 ‫چرا خودش نمیاد اینجا؟ 26:53.525 --> 26:54.945 ‫اون نمی‌خواد من رو ببینه 26:55.025 --> 26:57.081 ‫بیخیال بابا، تو همیشه دامادِ موردعلاقش بودی 26:57.105 --> 26:58.565 ‫این مزخرفه 26:58.655 --> 27:00.445 ‫- اون ازم متنفره ‫- اینجا بمون 27:00.525 --> 27:02.105 ‫کجا دارم برم؟ 27:11.065 --> 27:12.235 ‫چطوری جین 27:23.025 --> 27:26.783 ‫« جین کنستانتین » 27:39.235 --> 27:41.905 ‫هی، بیدار شو مرد 27:45.945 --> 27:47.355 ‫بیدار شو 27:48.195 --> 27:50.985 ‫- ساعت چنده؟ ‫- ‏2:15‌ست 27:51.235 --> 27:53.195 ‫بعد از ظهر، اگه برات سؤال باشه 27:54.735 --> 27:57.605 ‫پسر، تو خیلی وضعت داغونه، رفیق 27:57.695 --> 28:00.355 ‫- مرسی مرد ‫- اصلاً می‌خوابی؟ 28:01.655 --> 28:03.985 ‫شبیه یکی از اون... 28:04.065 --> 28:06.355 ‫اون سگی که قیافۀ پژمرده داره چیه؟ 28:07.065 --> 28:08.905 ‫- و دندون‌هاش درب و داغونه؟ ‫- سگِ باست 28:08.985 --> 28:10.815 ‫سگِ باست. شبیه اون شدی 28:10.905 --> 28:12.485 ‫- گمشو ‫- فقط دارم بهت می‌گم، مرد 28:12.565 --> 28:14.395 ‫چون هیچکس دیگه قرار نیست بهت بگه 28:14.775 --> 28:16.485 ‫ماشینت خیلی درب و داغون شده 28:16.565 --> 28:18.041 ‫- آره، نگرانش نباش ‫- فقط دارم می‌گم 28:18.065 --> 28:19.605 ‫می‌تونم یه وانتِ ایسوزوی عالی واست جور کنم 28:19.695 --> 28:20.905 ‫یه قربانی دیگه پیدا کن 28:20.985 --> 28:22.735 ‫- جدی می‌گم، مرد ‫- نه 28:22.815 --> 28:24.525 ‫می‌تونم یه معامله خوب واست جور کنم 28:26.235 --> 28:27.065 ‫هی 28:27.145 --> 28:30.355 ‫آخرین باری که ماشین بهم فروختی، ‫جعبه دندۀ کوفتیش افتاد بیرون 28:30.445 --> 28:32.905 ‫اون، من که اینجوری یادم نمیاد 28:33.445 --> 28:35.195 ‫- گوش کن ‫- الان حوصله ندارم، مرد 28:35.275 --> 28:36.695 ‫رسماً داغونم 28:36.775 --> 28:39.095 ‫گفتی برادرت می‌تونه تو اون فهرست ‫چندتا ملاقاتی داشته باشه؟ 28:39.145 --> 28:40.315 ‫پنج 28:40.735 --> 28:43.445 ‫باشه، خب، بهش بگو می‌تونه ‫اسم من رو توش بنویسه 28:43.855 --> 28:45.945 ‫یعنی اگه می‌خواد 28:47.855 --> 28:50.985 ‫آره، خوشحال میشم برم اونجا و فقط 28:52.145 --> 28:53.605 ‫مطمئن شم که اوضاعش روبراهه 28:53.695 --> 28:56.275 ‫آخه من و اونم چند سالی میشه ‫باهم رفاقت داریم، مگه نه؟ 28:57.145 --> 28:58.855 ‫آره، بهش می‌گم، مرسی 28:58.945 --> 29:00.395 ‫خیلی خب، داداش 29:36.485 --> 29:38.235 ‫بله؟ 29:39.525 --> 29:41.565 ‫- دومنیک؟ ‫- اوهوم 29:41.655 --> 29:43.235 ‫سلام مرد، من دیل هستم 29:43.655 --> 29:46.525 ‫اگه از نظرت اشکالی نداره ‫چندتا عکس ازت می‌گیرم 29:47.605 --> 29:49.905 ‫مشکلت کبودی و تورّم بیضه‌هاست، درسته؟ 29:49.985 --> 29:51.735 ‫- آره، مرد ‫- باشه 29:51.815 --> 29:53.355 ‫میشه بشینی جلوم؟ 29:54.735 --> 29:57.315 ‫فقط چندتا عکس از آسیب‌دیدگیت می‌گیرم 29:57.775 --> 30:00.525 ‫- باید آسیب‌دیدگی رو ببینم ‫- لعنتی. آره 30:02.025 --> 30:03.695 ‫خیلی خب، صبح بخیر عزیزم 30:03.775 --> 30:05.065 ‫برو که رفتیم 30:06.695 --> 30:08.315 ‫دو، سه 30:11.025 --> 30:12.235 ‫پلیس‌ها این‌کارو باهات کردن؟ 30:12.315 --> 30:14.145 ‫آره، مرد. یه نگهبان زندان 30:14.235 --> 30:16.105 ‫امان از این پلیس‌های لعنتی، مگه نه؟ 30:16.195 --> 30:18.445 ‫کاری که می‌کنی خیلی زیرکانه‌ست، مرد 30:18.525 --> 30:21.065 ‫جدی می‌گم، منم یه بار از پلیس‌ها کتک خوردم 30:21.525 --> 30:23.275 ‫باید یه کاری می‌کردم 30:23.355 --> 30:25.395 ‫داشتم از کنسرت اروسمیث برمی‌گشتم 30:25.485 --> 30:28.445 ‫اروسمیث رو می‌شناسی؟ ‫بهترین گروه موسیقی دنیاست 30:28.525 --> 30:31.775 ‫برادرم و من مثلِ چی نئشه بودیم 30:31.855 --> 30:34.605 ‫پلیس‌ها ما رو کشیدن کنار، ‫بهمون گفتن از ماشین پیاده شیم 30:34.695 --> 30:36.775 ‫برادرم بهشون گفت بیان این طرف 30:36.855 --> 30:38.815 ‫اونا زدن آش و لاشمون کردن 30:38.905 --> 30:42.145 ‫یعنی آش و لاشمون کردنا، مرد! 30:42.235 --> 30:46.025 ‫اگه مدرکی داشتم، الان آدمِ ثروتمندتری بودم 30:46.105 --> 30:49.025 ‫می‌دونی، ای کاش مغزِ تو رو داشتم، مرد... 32:02.695 --> 32:04.315 ‫ساعت چنده؟ 32:10.855 --> 32:12.945 ‫عزیزم، از لحظه استفاده کن 32:13.025 --> 32:14.735 ‫باشه، باید... 32:14.815 --> 32:16.735 ‫- فقط... ‫- من به بچه رسیدگی می‌کنم 32:16.815 --> 32:18.815 ‫باشه، بیارش اینجا 32:20.985 --> 32:22.445 ‫عزیزم! 32:42.605 --> 32:43.905 ‫اوه! 32:48.195 --> 32:49.525 ‫دومنیک 32:51.815 --> 32:53.695 ‫- نه ‫- یه مشکلی پیش اومده 32:53.775 --> 32:55.461 ‫- نه ‫- نمی‌دونم چیکار کنم! 32:55.485 --> 32:58.235 ‫نه، نه، دومنیک. ‫چرا اون... 32:58.315 --> 33:01.775 ‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫نفس می‌کشه؟ 33:34.275 --> 33:37.105 ‫تو بدترین سالگردها، 33:37.195 --> 33:41.065 ‫روز تولد آنجلا، یا روز مرگش... 33:42.105 --> 33:44.985 ‫هنوز دسا رو می‌بینم که خم شده بود 33:45.065 --> 33:48.445 ‫و ناله می‌کرد وقتی آمبولانس ‫از ورودی خونه‌مون بیرون می‌رفت 33:50.105 --> 33:52.105 ‫و بعدش برادرم اونجا بود 33:52.195 --> 33:54.735 ‫و اونا می‌دونستن که من گاهی اونجا می‌موندم، 33:54.815 --> 33:56.985 ‫و اینجوری بود که آنجلا کشته شد 33:57.065 --> 33:59.775 ‫هنوز دندونام رو بهم فشار میدم ‫وقتی یادم میاد توماس 33:59.855 --> 34:02.195 ‫به همه می‌گفت که احتمالش خیلی زیاده 34:02.275 --> 34:06.855 ‫که مرگِ آنجلا توسط دشمن‌هاش به عنوان ‫هشداری براش ترتیب داده شده بود 34:06.945 --> 34:09.945 ‫- اف‌بی‌آی، سی‌آی‌ای... دومنیک ‫- هی، هی، تمومش کن 34:10.025 --> 34:11.791 ‫- اونا دنبالِ من بودن و متأسفم... ‫- تمومش کن 34:11.815 --> 34:13.065 ‫این هیچ ربطی به تو نداره 34:13.145 --> 34:14.695 ‫کارِ پابلو اسکوبار بود... 34:16.945 --> 34:18.275 ‫بیخیال، بیخیال، بیخیال! 34:18.355 --> 34:19.695 ‫- به خدا قسم! ‫- بیخیال، مرد! 34:19.775 --> 34:21.275 ‫هیچ ربطی به تو نداره! 34:21.355 --> 34:24.195 ‫هیچ ربطی به تو نداره! 34:24.275 --> 34:25.695 ‫خیلی خب، دخترِ منه! 34:25.775 --> 34:27.695 ‫یادم رفته کار آیت‌الله بود 34:27.775 --> 34:29.275 ‫یا کارتل‌های مواد مخدر کلمبیا 34:29.355 --> 34:31.395 ‫که اون ماه توماس رو تعقیب می‌کردن 34:33.105 --> 34:35.695 ‫ولی می‌تونستم سرش رو به دیوار بکوبم 34:35.775 --> 34:37.525 ‫وقتی اون حرف رو ازش شنیدم، 34:37.605 --> 34:39.695 ‫که مرگِ دخترمون رو هم به خودش ربط می‌داد 34:39.775 --> 34:42.815 ‫تو چه مرگته؟ 34:42.905 --> 34:46.855 ‫به مدت یه ماه یا بیشتر ‫دسا مثل یه زامبی شده بود 34:46.985 --> 34:49.145 ‫و من مدیریتِ مرکزی بودم 34:51.815 --> 34:55.235 ‫کسی که با پزشک قانونی ‫و پلیس‌ها سر و کله می‌زد 34:55.315 --> 34:59.065 ‫و تمام اون تاس‌کباب‌هایی که ‫مردم میاوردن در خونه‌مون 34:59.145 --> 35:01.855 ‫کلی ظرف غذا که رو دستمون می‌موند 35:01.945 --> 35:04.815 ‫یه هفته یا بیشتر بعد همه چی رو انداختم دور، 35:04.905 --> 35:06.565 ‫ظرف‌های همه رو شستم، 35:06.655 --> 35:10.145 ‫و با ماشین شهر رو دور زدم و برشون گردوندم 35:11.025 --> 35:13.905 ‫این می‌گذره. می‌گذره 35:13.985 --> 35:15.775 ‫پدرِ دسا بهم اطمینان داد 35:15.855 --> 35:18.395 ‫که ما دوتا با غم از دست دادن بچه کنار میایم 35:18.485 --> 35:20.105 ‫این اتفاقات میوفتن 35:20.195 --> 35:22.445 ‫بهم اطمینان داد همین که ‫صاحب یه بچه دیگه بشیم 35:22.525 --> 35:23.905 ‫نمی‌تونید همش اخم کنید 35:23.985 --> 35:26.105 ‫باید در اولین فرصت ممکن شروع کنیم 35:26.525 --> 35:28.775 ‫باید زندگی رو در آغوش بگیرید 35:28.855 --> 35:31.105 ‫آدمای زیادی این‌کارو می‌کردن 35:31.195 --> 35:34.355 ‫حاملگی رو به عنوان چارۀ ‫سوگورای ما تجویز می‌کردن 35:34.855 --> 35:36.815 ‫همه چی درست میشه 35:36.905 --> 35:39.605 ‫مردم فرض می‌کردن حس و صدا 35:39.695 --> 35:42.275 ‫و بوش یه چیز دمِ دسته 35:42.355 --> 35:44.605 ‫- قابل جایگزینیه ‫- من میرم یه قدمی بزنم 35:44.695 --> 35:46.775 ‫انگار تنها کاری که باید من و دسا می‌کردیم 35:46.855 --> 35:49.655 ‫پاک کردنِ دخترمون مثل نوار ویدیو بود 35:49.735 --> 35:51.815 ‫سیدی، یالا، بیا 35:52.565 --> 35:53.815 ‫می‌خوای بیای؟ 35:56.355 --> 35:58.065 ‫نه، راحتم 36:02.445 --> 36:04.395 ‫خیلی خب، بجنب. بیا بریم 36:04.485 --> 36:07.395 ‫ما کمی بیشتر از یه سال دوام آوردیم 36:07.485 --> 36:09.065 ‫دسا و من 36:12.145 --> 36:16.065 ‫هرگز دعوا نمی‌کردیم. ‫دعوا کردن انرژی زیادی می‌برد. 36:42.855 --> 36:45.395 ‫بعد از یه مدت، اون شروع به شرکت تو 36:45.485 --> 36:50.065 ‫جلساتِ گروه حمایتی والدینی کرد که ‫نوزادشون دچار مرگ ناگهانی شده بود 36:50.145 --> 36:52.025 ‫به منم فشار آورد که برم 36:52.105 --> 36:54.525 ‫اسمش کایل بود 36:54.605 --> 36:58.025 ‫من دو بار رفتم، بعدش نتونستم برگردم 36:58.105 --> 37:00.525 ‫فقط نمی‌تونستم انجامش بدم 37:00.605 --> 37:02.655 ‫چون اون گروه عصبانیم می‌کرد، 37:02.735 --> 37:04.275 ‫اگه می‌خواید حقیقت رو بدونید 37:04.355 --> 37:08.065 ‫تمام اون آدمای نازک نارنجی که با اندوه ‫خودشون ارتباط برقرار می‌کردن، 37:09.235 --> 37:10.655 ‫توش غوطه‌ور می‌شدن 37:12.605 --> 37:14.445 ‫کلوب بچه‌های مُرده 37:15.565 --> 37:17.445 ‫مهمونی هفتگی ترحّم 37:20.605 --> 37:24.275 ‫دومنیک، ازت می‌خوام حرفِ دلت رو بهم بزنی 37:25.025 --> 37:27.485 ‫من نمی‌تونم تنهایی از پسش بربیام 37:29.315 --> 37:31.105 ‫خواهش می‌کنم 37:32.315 --> 37:34.355 ‫آخه چه فایده‌ای داره؟ 37:37.905 --> 37:40.985 ‫حرف می‌زنیم و گریه می‌کنیم و بازم حرف می‌زنیم 37:45.315 --> 37:47.445 ‫اون بازم مُرده می‌مونه 37:47.985 --> 37:49.445 ‫دومنیک 37:52.235 --> 37:53.985 ‫خواهش می‌کنم 38:08.655 --> 38:10.565 ‫لازم نبود زندگی معنی داشته باشه 38:10.655 --> 38:12.605 ‫این یه شوخی بزرگ بود، متوجهی؟ 38:18.655 --> 38:21.775 ‫می‌تونستی برادری داشته باشی که ‫گیره‌های فلزی تو موهاش می‌کرد 38:21.855 --> 38:24.775 ‫تا سیگنال‌های دشمن از کوبا رو منحرف کنه 38:24.855 --> 38:28.025 ‫یه پدر واقعی که در 33 سال، 38:28.105 --> 38:29.945 ‫هیچوقت خودش رو نشون نداده بود، 38:30.025 --> 38:32.395 ‫و یه بچه که تو گهواره خودش مُرده بود 38:32.485 --> 38:34.985 ‫و هیچکدومش هیچ معنایی نداشت 38:40.525 --> 38:45.105 ‫دسا از قبل پیش بینی می‌کرد که تولد ‫آنجلا قراره چه ضربۀ روحی بهمون وارد کنه 38:45.195 --> 38:47.775 ‫و متناسب باهاش برنامه‌ریزی کرد 38:47.855 --> 38:49.655 ‫می‌خواست هردومون یه سفر بریم 38:49.735 --> 38:51.525 ‫یونان و سیسیل 38:53.065 --> 38:55.275 ‫می‌خواست از پول بیمۀ عمری که گرفته بودیم 38:55.355 --> 38:58.655 ‫برای رفتن به این سفر استفاده کنیم 38:58.735 --> 39:01.565 ‫گمونم می‌تونستم از کارم مرخصی بگیرم 39:02.775 --> 39:04.065 ‫ولی گفتم نه 39:05.655 --> 39:10.355 ‫بهش گفتم به نظرم سفر کردن با پولی ‫که از مرگ تأمین شده نفرت انگیزه 39:10.445 --> 39:13.395 ‫ولی حقیقتِ ناگفته ای که نمی‌تونستم بگم، 39:13.485 --> 39:16.315 ‫این بود که می‌ترسیدم 39:16.395 --> 39:20.065 ‫می‌ترسیدم خودم رو باهاش تو ‫اتاقکِ یه کشتی محصور کنم 39:21.445 --> 39:25.655 ‫رو یه کشتی نمی‌تونستی سوئیچ ‫ماشین رو برداری و بزنی به جاده 39:25.735 --> 39:28.855 ‫رو یه کشتی، می‌تونستیم یه بچه دیگه بیاریم 39:30.065 --> 39:32.985 ‫تو سالِ بعد از مرگِ بچه 39:33.065 --> 39:35.485 ‫شاید فقط ده دوازده بار عشق بازی کردیم 39:35.565 --> 39:37.655 ‫اون همیشه دیافراگم ضدبارداری داشت، 39:37.735 --> 39:40.605 ‫و با این حال، من هر دفعه زود بیرون می‌کشیدم 39:43.445 --> 39:46.985 ‫فکرِ اون سفر من رو می‌ترسوند 39:48.315 --> 39:50.945 ‫تشویقش کردم که "بدونِ من برو،" 39:52.065 --> 39:54.565 ‫و اینطوری دستم رو خوند و رفت 39:55.985 --> 39:59.945 ‫من برنامه‌های خودم رو داشتم، مأموریتِ خودم، 40:00.025 --> 40:01.905 ‫برای بهبود خودم 40:03.985 --> 40:05.525 ‫دومنیک بردزی؟ 40:05.775 --> 40:07.945 ‫اوه، شرمنده 40:09.855 --> 40:11.855 ‫- سلام ‫- خیلی ببخشید که ترسوندم‌تون 40:11.945 --> 40:13.605 ‫خواب بودید، مگه نه؟ 40:13.855 --> 40:16.525 ‫- آه، شما؟ ‫- من دکتر پاتل هستم 40:16.605 --> 40:18.525 ‫اوه، شرمنده. نه، نه، فقط... 40:18.605 --> 40:20.065 ‫ببخشید، داشتم چُرت می‌زدم 40:20.145 --> 40:22.355 ‫چرا نمیاید بالا، آقای خسته و ساکن! 40:22.445 --> 40:23.815 ‫خیلی خب 40:35.025 --> 40:37.315 ‫- اوه! ‫- ببخشید 40:37.905 --> 40:40.145 ‫یالا! بیا بریم! 40:44.315 --> 40:45.815 ‫بشینید لطفاً 41:01.565 --> 41:04.985 ‫می‌خواستم قبل از شروع یه قوری چای بذارم. ‫شمام میل دارید؟ 41:05.065 --> 41:06.355 ‫آره، البته 41:11.525 --> 41:13.695 ‫به اندازۀ کافی می‌خوابید، آقای بردزی؟ 41:14.105 --> 41:15.985 ‫فقط روزِ درازی داشتم 41:16.065 --> 41:18.695 ‫- خب می‌تونم بهتون بابونه پیشنهاد کنم... ‫- می‌تونید درک کنید 41:18.775 --> 41:20.525 ‫نعناع و چاشنی توتِ وحشی 41:20.605 --> 41:22.775 ‫- هرچی ‫- آه، هرچی 41:22.855 --> 41:25.445 ‫کلمۀ موردعلاقۀ مردهای مردد آمریکایی 41:25.525 --> 41:27.395 ‫فکر نمی‌کنید این یه جور پرخاشگریِ منفعله؟ 41:28.655 --> 41:30.565 ‫چاشنی رو می‌خورم، مرسی 41:35.485 --> 41:37.195 ‫خب جریانِ برادرم چیه؟ 41:38.395 --> 41:40.275 ‫اون رو دیدید؟ 41:40.355 --> 41:42.355 ‫بله، در واقع همین امروز دیدمش 41:45.235 --> 41:48.695 ‫- یه... یه حادثه‌ای اتفاق افتاد ‫- یه حادثه 41:49.735 --> 41:53.565 ‫به نظر میاد برادرتون روی دوربین‌های ‫نظارتی وسواسِ فکری داره؟ 41:53.655 --> 41:55.695 ‫و امروز بعد از ظهر، سرِ ناهار، ‫شروع به داد زدن 41:55.775 --> 41:58.905 ‫و پرتاب غذا به سمت دوربین ‫روی دیوار اتاق غذاخوری کرد 41:58.985 --> 42:01.235 ‫و بعدش، وقتی یه افسر ‫سعی کرد جلوش رو بگیره، 42:01.315 --> 42:02.815 ‫میز چپه شد 42:02.905 --> 42:04.655 ‫توماس میز رو چپه کرد؟ 42:04.735 --> 42:06.855 ‫و تا جایی که من در جریانم، غذای چند 42:06.945 --> 42:09.655 ‫بیمار دیگه روی زمین ریخت 42:09.735 --> 42:11.565 ‫و یه زد و خورد پیش اومد 42:11.655 --> 42:13.371 ‫ولی نگهبان‌ها خبر شدن و وضعیت 42:13.395 --> 42:15.395 ‫به سرعت تحتِ کنترل در اومد، 42:15.485 --> 42:17.105 ‫ولی مجبور شدیم برادرتون رو به بند بکشیم 42:17.195 --> 42:19.945 ‫شوخیت گرفته؟ اون، اون هنوز اینجوریه؟ 42:20.025 --> 42:22.855 ‫نه، نه، اون تا ساعت 4 برگشت تو اتاقش 42:23.395 --> 42:25.235 ‫این رو بهتون نگفتم که بترسونم‌تون 42:25.315 --> 42:28.775 ‫برای بیمارنِ دارای پارانویا غیرعادی نیست ‫که هر از گاهی تخلیه هیجانی داشته باشن 42:28.855 --> 42:31.025 ‫این رو بهتون می‌گم چون به 42:31.105 --> 42:33.445 ‫لیسا شفر گفته بودید که می‌خواید ‫در جریان اوضاعش باشید 42:33.525 --> 42:36.445 ‫- الان حالش چطوره؟ ‫- اون منزوی و دلخوره 42:37.395 --> 42:39.695 ‫با روانپزشکش دکتر چیس حرف زدم، 42:39.775 --> 42:42.735 ‫و خب، اون داره به عنوان یکی ‫از گزینه‌ها به این فکر می‌کنه 42:42.815 --> 42:45.025 ‫که دوز داروی هالوپریدول ‫برادرتون رو افزایش بده 42:45.105 --> 42:48.195 ‫خدای من، باز شروع شد. ‫می‌دونی، دست و پاش رو باز می‌کنید 42:48.275 --> 42:52.145 ‫و بعدش کلی داروی بازدارنده به خوردش میدید 42:52.235 --> 42:55.355 ‫آخرین باری که دکترهاش دوز داروهاش ‫رو بعد از یه حمله افزایش دادن، 42:55.445 --> 42:56.905 ‫رسماً مثل این بود که یه نفر 42:56.985 --> 42:59.695 ‫اون رو به یه بادروم لامپ وصل کرده بود 42:59.775 --> 43:02.605 ‫اون مثل یه تیکه بیکنِ اینور و اونور می‌رفت 43:02.905 --> 43:05.985 ‫خب، آقای بردزی می‌دونید، ‫داروهای اعصاب و روان 43:06.065 --> 43:09.395 ‫تأثیر خیلی زیادی در کاهش ‫خیالات و توهمّات دارن 43:09.485 --> 43:11.525 ‫ولی متأسفانه، 43:11.605 --> 43:13.735 ‫همچنین علائم منفی رو افزایش میدن 43:13.815 --> 43:15.195 ‫می‌دونم، همه چی رو راجع بهش می‌دونم. 43:15.275 --> 43:18.065 ‫من همه چی رو در مورد ‫فلوفنازین و تری‌فلوپرازین، ‫(نام دو داروی اعصاب و روان) 43:18.145 --> 43:19.565 ‫و تمام داروهای دیگه می‌دونم، باشه؟ 43:19.655 --> 43:21.485 ‫نمی‌تونی برادری داشته باشی 43:21.565 --> 43:24.775 ‫که 20 سال یه پاش تو تیمارستان بوده 43:24.855 --> 43:27.695 ‫و تأثیراتِ شیمیایی داروهاش رو ندونی 43:28.275 --> 43:29.985 ‫اون از هالوپریدول متنفره ‫(داروی درمان روان‌پریشی) 43:30.315 --> 43:32.235 ‫حالش رو خراب می‌کنه 43:32.565 --> 43:35.235 ‫و من به شماها اجازه نمیدم 43:35.315 --> 43:37.275 ‫که اون رو تبدیل به زامبی کنید 43:37.355 --> 43:40.395 ‫فقط چون کنترلش رو از دست داده ‫و یه میز رو چپه کرده 43:40.485 --> 43:41.985 ‫فقط چون اتفاقاً این کار 43:42.065 --> 43:43.905 ‫برای کادرِ اونجا راحته، باشه؟ 43:43.985 --> 43:45.395 ‫برای من غیرقابل قبوله 43:45.485 --> 43:48.565 ‫و برای من هم غیرقابل قبوله، آقای بردزی 43:49.355 --> 43:52.655 ‫لطفاً یکم اخلاق حرفه‌ای برای من قائل باشید 43:54.025 --> 43:57.395 ‫من حامی برادرتون هستم. دشمنش نیستم 43:58.025 --> 44:00.025 ‫من یه دانشمند دیوانه نیستم 44:01.815 --> 44:06.565 ‫من با دکتر چیس حرف زدم ‫و بهش گفتم که به نظر من، 44:06.655 --> 44:10.025 ‫افزایش دوز داروی هالوپریدول ‫برادرتون احتمالاً نسنجیده‌ست 44:10.105 --> 44:11.655 ‫و قطعاً زودهنگامه 44:11.735 --> 44:14.525 ‫و من خیلی خوشحال میشم ‫که نگرانی‌های شما رو... 44:14.605 --> 44:17.105 ‫- به دکتر هم انتقال بدم ‫- خب تهش چه ارزشی داره؟ 44:17.355 --> 44:21.655 ‫یکی از خدایانِ مقدس روانپزشکی چیکار می‌کنه؟ 44:21.905 --> 44:24.315 ‫فقط مؤدبانه گوش میده و بعدش ادامه میده 44:24.395 --> 44:26.355 ‫و به هر حال هر غلطی دلش می‌خواد می‌کنه؟ 44:26.445 --> 44:28.065 ‫آخه بیخیال 44:29.735 --> 44:30.985 ‫من اینجا بودم 44:31.275 --> 44:33.355 ‫شما خیلی خسته‌اید، مگه نه آقای بردزی؟ 44:33.445 --> 44:35.025 ‫آره، خستم 44:35.815 --> 44:38.195 ‫خستم. 40 سالِ خیلی درازی بوده، خانم 44:43.565 --> 44:45.235 ‫الان یکم چای میل دارید؟ 44:49.315 --> 44:50.525 ‫البته 44:54.235 --> 44:56.775 ‫برادرتون بهم میگه شما خواننده مشتاقی هستید 44:56.855 --> 44:59.195 ‫که خونه‌تون پر از کتابه 44:59.905 --> 45:03.395 ‫وقتی از شما برام تعریف می‌کرد ‫خیلی سرزنده بود، می‌دونید؟ 45:03.485 --> 45:04.855 ‫ظاهراً خیلی به ذهن‌تون افتخار می‌کنه 45:04.945 --> 45:06.905 ‫درسته 45:08.655 --> 45:10.195 ‫شما نظر دیگه‌ای دارید؟ 45:10.275 --> 45:12.945 ‫فکر می‌کنم که توماس... 45:13.775 --> 45:16.905 ‫نمی‌تونه روی چیزی یا کسی جز توماس تمرکز کنه 45:16.985 --> 45:19.815 ‫و به خاطر بیماریش، نمی‌تونه 45:19.905 --> 45:21.775 ‫به کسی جز خودش فکر کنه 45:22.735 --> 45:24.485 ‫تو بچگی هم همینطور بود؟ 45:25.105 --> 45:26.275 ‫نه 45:28.445 --> 45:30.105 ‫نگرانیش بیشتر بود 45:30.355 --> 45:31.695 ‫در مورد چی؟ 45:31.945 --> 45:33.815 ‫در مورد آدما 45:36.775 --> 45:37.815 ‫در مورد من 45:38.605 --> 45:41.275 ‫یعنی، حتی از اونم دلواپس‌تر بود 45:41.355 --> 45:44.275 ‫- و اون کیه؟ ‫- مادرم 45:44.905 --> 45:46.565 ‫مادرم اون رو خرگوش کوچولو صدا می‌کرد 45:46.655 --> 45:48.065 ‫و من رو میمونِ عنکبوتی 45:48.145 --> 45:51.145 ‫هی، به هر حال چه فرقی می‌کنه؟ 45:52.315 --> 45:55.525 ‫منظورم این حرف زدن از گذشته، ‫کاملاً بی‌ربطه 45:55.605 --> 45:59.065 ‫یعنی، این همون کاریه که 20 سال قبل می‌کردن 45:59.145 --> 46:02.445 ‫وقتی کل این ماجرا، وقتی این کابوس ‫برای اولین بار شروع شد 46:02.695 --> 46:06.105 ‫خیلی خب، این بیماری ژنتیکیه. ‫هیچ ربطی به تربیتش نداره. 46:06.195 --> 46:08.445 ‫بررسی اسرار گذشته هیچ فایده‌ای نداره 46:08.525 --> 46:11.105 ‫می‌دونی، بیا فقط... ‫بیا روی زمانِ حال تمرکز کنیم 46:11.195 --> 46:13.525 ‫بیا، بیا داروهای مناسب رو بهش بدیم 46:13.605 --> 46:15.905 ‫تا بتونه رفتارش رو کنترل کنه 46:15.985 --> 46:19.695 ‫و بیا سعی کنیم بهش یکم خودمدیریتی یاد بدیم 46:20.985 --> 46:23.195 ‫یادآوری گذشته شما رو ناراحت می‌کنه؟ 46:23.275 --> 46:25.025 ‫ناراحتم می‌کنه؟ نه ناراحت نیستم 46:25.105 --> 46:26.315 ‫چرا، چرا، هی گوش کن 46:26.395 --> 46:28.525 ‫چرا اصرار داری این بحث رو حول من پیش ببری؟ 46:28.605 --> 46:30.695 ‫خب، چون تو برادر دوقلوی اونی، مگه نه؟ 46:30.775 --> 46:32.735 ‫به اصطلاح بازتابِ وارونۀ اونی 46:32.815 --> 46:34.695 ‫نسخۀ سالم اون 46:34.775 --> 46:37.235 ‫به اصطلاح علمی تو معادل یه 46:37.315 --> 46:38.485 ‫گروه کنترلی هستی 46:38.985 --> 46:40.105 ‫خیلی خب، باشه 46:40.195 --> 46:44.855 ‫بخشی از اون که از بار بیماریش آزاده 46:45.195 --> 46:47.605 ‫به عبارتی، به عنوانِ دوقلوی همسانش، 46:47.695 --> 46:49.445 ‫خب، تو اونی و اون توئه 46:49.525 --> 46:50.945 ‫بیشتر از اکثرِ برادرها... 46:51.025 --> 46:53.195 ‫- شما همدیگه هستید ‫- نمی‌دونم والا 46:55.355 --> 46:57.985 ‫می‌خوام یه فایل صوتی از جلسه‌ای که 46:58.065 --> 47:01.065 ‫امروز بعد از حادثه با برادرتون داشتم ‫براتون پخش کنم 47:01.525 --> 47:03.485 ‫خیلی از پیشرفت‌مون خوشحال بودم و... 47:03.565 --> 47:06.235 ‫فکر کردم شاید شنیدنِ ‫واکنش‌های شما مفید باشه 47:06.315 --> 47:11.195 ‫این منصفانه‌ست؟ ‫منظورم از نظر حفظ اسرارِ بیماره؟ 47:11.985 --> 47:14.105 ‫دوباره شروع کردید، آقای بردزی 47:14.195 --> 47:17.025 ‫نگران قصد و نیتِ اخلاقی من هستید 47:24.945 --> 47:26.065 ‫گوش کنید 47:28.735 --> 47:31.775 ‫جلسه با توماس بردزی، 2:30 بعد از ظهر 47:31.855 --> 47:35.065 ‫شانزدهم اکتبر 1990 47:35.145 --> 47:37.565 ‫آقای بردزی، شما می‌دونید ‫که این گفتگو ضبط میشه؟ 47:37.655 --> 47:40.315 ‫بله، می‌دونم. کاملاً در جریانم 47:40.395 --> 47:41.835 ‫و به من اجازه می‌دید 47:41.905 --> 47:44.445 ‫که این نوار رو برای افرادی که در موردشون ‫حرف زدیم پخش کنم؟ 47:44.525 --> 47:46.485 ‫برادرتون، خانم شفر، دکتر چیس 47:46.565 --> 47:48.815 ‫نه، دکتر چیس نه، نظرم در موردش عوض شد 47:48.905 --> 47:51.041 ‫- برای چی؟ ‫- چون خیلی خطرناکه 47:51.065 --> 47:53.985 ‫از کجا بدونم اون برای عراقی‌ها کار نمی‌کنه؟ 47:54.065 --> 47:56.905 ‫تو حرفۀ کاری من، نمیشه هیچ ریسکی کرد 47:56.985 --> 47:58.985 ‫حرفۀ کاری شما، آقای بردزی؟ 47:59.065 --> 48:00.655 ‫حرفۀ کاریتون چیه؟ 48:00.735 --> 48:02.605 ‫نظری ندارم 48:02.695 --> 48:04.751 ‫فقط سعی دارم بفهمم، آقای بردزی 48:04.775 --> 48:07.655 ‫منظورتون روزنامه و قهوه فروشی‌تونه یا چیز دیگه؟ 48:07.735 --> 48:10.855 ‫فضولی گربه رو به کشتن داد، مگه نه؟ 48:10.945 --> 48:13.445 ‫آقای بردزی، می‌خوام بدونم ‫می‌تونم شما رو توماس صدا کنم 48:13.525 --> 48:16.065 ‫- نه، نمی‌تونید ‫- برای چی؟ 48:16.145 --> 48:17.855 ‫من سایمون پیتر هستم 48:17.945 --> 48:19.445 ‫شمعون پطرس حواری؟ ‫(یکی از دوازده حواری عیسی مسیح) 48:19.525 --> 48:21.105 ‫آفرین، خانم گاندی 48:21.195 --> 48:23.195 ‫چرا من رو خانم گاندی صدا می‌کنی؟ 48:23.275 --> 48:27.235 ‫چون لباس این نقش رو پوشیدی، سوزی کیو 48:27.315 --> 48:29.355 ‫سوزی کیو. چرا من سوزی کیو هستم؟ 48:29.445 --> 48:31.235 ‫من از کجا باید بدونم چرا سوزی کیو هستی؟ 48:31.315 --> 48:33.025 ‫نمی‌دونم این معنایی داره یا نه، 48:33.105 --> 48:35.655 ‫ولی این اسمی بود که پدرخوندم ‫مادرم رو باهاش صدا می‌کرد، 48:35.735 --> 48:38.855 ‫سوزی کیو، و اینجا درست مثل اون میگه 48:39.145 --> 48:41.145 ‫سوزی کیو لقبِ مادرتون بود؟ 48:41.235 --> 48:42.525 ‫اسمش سوزان بود؟ 48:42.605 --> 48:44.655 ‫نه، کانستینا کانی 48:45.105 --> 48:48.815 ‫ولی پدرخوندم به این اسم ‫صداش می‌کرد وقتی که... 48:52.195 --> 48:53.695 ‫بله؟ 48:55.695 --> 48:57.985 ‫وقتی از دستش عصبانی بود، ‫وقتی مسخرش می‌کرد 49:00.655 --> 49:03.655 ‫به این اسم صداش می‌کرد 49:03.735 --> 49:06.985 ‫من اطلاعاتِ کمی از خانوادت دارم 49:07.065 --> 49:08.605 ‫از اونا برام بگو 49:11.355 --> 49:13.485 ‫مادرت فوت شده، درسته؟ 49:15.485 --> 49:17.315 ‫و یه پدرخونده داری؟ 49:19.145 --> 49:20.565 ‫و یه برادر؟ 49:20.655 --> 49:22.985 ‫یه برادر دوقلو. ما همسانیم 49:23.855 --> 49:25.275 ‫اون خوندن دوست داره 49:25.355 --> 49:27.331 ‫اوه، باید خونه‌ش رو ببینی. ‫پر از کتابه. 49:27.355 --> 49:30.195 ‫اون خیلی خیلی باهوشه 49:30.275 --> 49:32.275 ‫و خودت چی، آقای بردزی 49:32.355 --> 49:35.655 ‫به من الهام شده. توسط خدا برگزیده شدم 49:35.735 --> 49:38.105 ‫و اونا تقریباً بلافاصله شروع، 49:38.195 --> 49:39.905 ‫شروع به تعقیبم کردن 49:41.025 --> 49:43.775 ‫ولی برادرم، اون معلم خوبی بود 49:43.855 --> 49:46.695 ‫معلم‌ها دوستش داشتن و ‫برای مغزش احترام قائل بودن 49:47.905 --> 49:49.355 ‫ولی اون استعفا داد 49:50.025 --> 49:51.445 ‫چرا؟ 49:51.525 --> 49:53.065 ‫نمی‌دونم 49:53.145 --> 49:55.525 ‫یه اتفاقی افتاد. نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم 49:57.315 --> 49:58.671 ‫الان شغلش چیه؟ 49:58.695 --> 50:02.315 ‫خونه‌های مردم رو رنگ می‌کنه 50:02.395 --> 50:06.105 ‫بهش می‌گم، مراقب رنگِ ‫رادیواکتیو باشه، دومنیک 50:07.815 --> 50:09.275 ‫به حرفم گوش نمیده 50:11.025 --> 50:13.275 ‫می‌شنوی، دومنیک؟ 50:13.355 --> 50:16.695 ‫توماس هنوز به روش خودش نگرانِ سلامتی توئه 50:19.485 --> 50:22.735 ‫می‌بینم که برادرم سعی می‌کنه ‫رنگ رو از انگشتاش پاک کنه 50:22.815 --> 50:25.565 ‫پدرخوندم هم همون مشکل رو داره 50:25.655 --> 50:27.195 ‫ولی اون دیگه به دیدنم نمیاد 50:27.275 --> 50:29.655 ‫برای همین لازم نیست نگرانش باشم 50:29.735 --> 50:31.195 ‫می‌تونی از اون برام بگی؟ 50:31.275 --> 50:33.815 ‫پدرخوندم، اون... ما رو کتک می‌زد 50:33.905 --> 50:36.235 ‫- شما رو می‌زد؟ ‫- وقتی بچه بودیم، آره 50:36.315 --> 50:37.945 ‫مکرر یا نامکرر؟ 50:38.025 --> 50:39.735 ‫- مکرر ‫- نامکرر 50:39.815 --> 50:42.315 ‫اون کمربندش رو در میاورد ‫و من رو باهاش کتک می‌زد 50:42.395 --> 50:44.395 ‫- کجا؟ ‫- دست‌هام 50:44.905 --> 50:47.525 ‫پشتم 50:47.605 --> 50:50.735 ‫یه بار، با کمربندش زد تو صورتم... 50:50.815 --> 50:52.581 ‫- و سگکِ کمربندش دندونم رو شکست ‫- نوار رو قطع کن 50:52.605 --> 50:54.445 ‫بسه. اینجاش مزخرفه 50:54.525 --> 50:55.945 ‫چون این اتفاق نیوفتاده 50:56.025 --> 50:58.565 ‫اون دندونش رو تو یه حادثۀ سورتمه سواری شکست 50:58.655 --> 51:01.735 ‫ما رفته بودیم تپۀ کاو بارن، ‫داشتیم از تپه پایین میومدیم، 51:01.815 --> 51:04.985 ‫اون کله پا شد و دهنش رو ‫کوبید به یه تیغۀ فلزی 51:09.105 --> 51:10.905 ‫- می‌خوای بس کنم؟ ‫- نه، ادامه بده 51:12.655 --> 51:14.581 ‫نه، نه. اون هیچوقت دومنیک رو مثل من نمی‌زد 51:14.605 --> 51:17.605 ‫- نه؟ ‫- نه 51:17.695 --> 51:20.195 ‫همیشه حرصش رو سرِ توماس کثافت خالی می‌کرد 51:20.275 --> 51:21.775 ‫توماس کثافت؟ 51:21.855 --> 51:24.485 ‫چرا اینجوری به خودت اشاره می‌کنی؟ 51:26.105 --> 51:28.485 ‫این درسته، دومنیک؟ 51:28.565 --> 51:31.485 ‫- چی؟ ‫- تو معمولاً بخشیده می‌شدی؟ 51:31.695 --> 51:33.315 ‫آره، گاهی اوقات بخشیده می‌شدم، آره 51:33.395 --> 51:36.485 ‫چون مثل اون نمی‌رفتم رو اعصابِ ری، باشه؟ 51:36.565 --> 51:39.235 ‫یعنی، من به قدری باهوش بودم ‫که بدونم کِی باید خفه شم، 51:39.315 --> 51:40.855 ‫که برم تو لاک دفاعی، اون بلد نبود 51:40.945 --> 51:42.815 ‫فقط نوار رو پخش کن. یالا 51:42.905 --> 51:45.235 ‫آقای بردزی، 51:45.315 --> 51:49.275 ‫فکر می‌کنی چرا پدرخونده‌تون با تو ‫خشن‌تر از برادرت برخورد می‌کرد؟ 51:49.355 --> 51:50.945 ‫فکر نمی‌کنم چرا. می‌دونم چرا 51:51.025 --> 51:53.315 ‫چون اون بهم حسودیش می‌شد 51:53.395 --> 51:55.105 ‫چی باعث حسادتش می‌شد؟ 51:55.195 --> 51:58.145 ‫چون فهمیده بود که خدا ‫برنامه‌های ویژه‌ای برام داره 51:59.485 --> 52:01.235 ‫اون کمدم رو باز می‌کرد و ادرار می‌کرد 52:01.315 --> 52:03.695 ‫روی لباس‌هام ادرار می‌کرد 52:03.775 --> 52:05.905 ‫رو کفش‌هامم همینطور. همیشه این‌کارو می‌کرد 52:05.985 --> 52:07.525 ‫تو کفشام می‌شاشید 52:07.605 --> 52:10.145 ‫فکر می‌کنی چرا روی لباس‌هات ادرار می‌کرد؟ 52:10.235 --> 52:12.735 ‫این هیچی نبود 52:12.815 --> 52:14.945 ‫این حداقل کارش بود 52:15.025 --> 52:16.395 ‫کارهای بدتری هم می‌کرد؟ 52:16.485 --> 52:18.775 ‫خیلی بدتر 52:18.855 --> 52:20.525 ‫چه کاری می‌کرد که بدتر بود؟ 52:20.605 --> 52:22.815 ‫اون به مادرم تجاوز می‌کرد ‫و مجبورمون می‌کرد نگاه کنیم 52:24.235 --> 52:27.195 ‫- و اون، و اون... ‫- بیخیال 52:27.275 --> 52:30.195 ‫من رو می‌بست و یه چیزهایی تو پشتم فرو می‌کرد 52:31.355 --> 52:33.275 ‫چجور چیزهایی؟ 52:33.355 --> 52:36.355 ‫- اگه ری می‌دونست اون این حرفا رو می‌زده ‫- چیزهای تیز 52:36.445 --> 52:40.485 ‫مداد و پیچ‌گوشتی 52:40.565 --> 52:42.905 ‫می‌دونی، یه بار دستۀ یه چاقوی بزرگ رو برداشت 52:42.985 --> 52:45.855 ‫نمی‌تونم، نمی‌تونم. قطعش کن، قطعش کن 52:45.945 --> 52:47.655 ‫کرد توش... 52:49.445 --> 52:51.105 ‫لعنتی 52:51.565 --> 52:54.195 ‫حرفی که برادرت زد خیلی ناراحتت کرد، مگه نه؟ 52:54.275 --> 52:56.855 ‫چی، نه. معلومه که نه، دکتر 52:56.945 --> 52:58.815 ‫آخه چرا باید ناراحتم کنه؟ ‫به مادرم تجاوز می‌شد 52:58.905 --> 53:00.275 ‫و ما می‌نشستیم کنارشون و نگاه می‌کردیم 53:00.355 --> 53:03.315 ‫پدرخوندم پیچ‌گوشتی می‌کرد تو کونش 53:03.395 --> 53:05.065 ‫آخه بیخیال بابا، این آسونه 53:05.145 --> 53:07.355 ‫این، این... گوش کردن بهش فوق‌العاده بود 53:07.775 --> 53:11.655 ‫خدای من، فکر می‌کردم داری ‫باهاش پیشرفت می‌کنی. لعنتی! 53:11.735 --> 53:13.251 ‫بهم بگو الان چه احساسی داری، دومنیک 53:13.275 --> 53:14.921 ‫چه اهمیتی داره من چه احساسی دارم؟ 53:14.945 --> 53:17.525 ‫من کسی نیستم که این افکار ‫مریض و منحرف تو سرشه... 53:17.605 --> 53:19.695 ‫به نظر خیلی عصبانی میای، دومنیک. ‫بهم بگو چرا. 53:19.775 --> 53:23.145 ‫می‌خوای بدونی چرا عصبانیم؟ ‫بهت می‌گم چرا عصبانیم. 53:23.235 --> 53:25.985 ‫من الان باید تو خیابون جیلت باشم 53:26.065 --> 53:28.655 ‫یه کار رنگ آمیزی رو تموم کنم که قرار بود 53:28.735 --> 53:30.565 ‫سه هفته پیش تموم کنم، 53:30.655 --> 53:33.445 ‫و الان تو یه بازارچه نشستم، 53:33.525 --> 53:36.025 ‫به برادرم گوش میدم که از چیزهایی حرف می‌زنه 53:36.105 --> 53:38.235 ‫که هرگز و هیچوقت اتفاق نیوفتادن 53:39.025 --> 53:41.525 ‫خب، آره، اوضاع تو خونه‌مون بد بود 53:42.235 --> 53:45.195 ‫ری همیشه عصبانی بود، انگار آتیشش زده بودن 53:45.275 --> 53:48.195 ‫ولی هیچوقت با یه پیچ‌گوشتی بهش تجاوز نکرد 53:48.275 --> 53:49.945 ‫دومنیک، لطفاً صدات رو بیار پایین 53:54.315 --> 53:56.855 ‫- چرا نمی‌شینی؟ ‫- من نمی‌خوام بشینم 53:56.945 --> 53:58.395 ‫چندتا نفسِ عمیق بکش 53:58.485 --> 54:01.235 ‫می‌خوای بدونی، می‌خوای بدونی برای من چجوریه؟ 54:01.735 --> 54:03.105 ‫می‌خوای؟ 54:03.945 --> 54:05.355 ‫مثل اینه که... 54:05.445 --> 54:07.905 ‫مثل اینه که برادرم لنگری 54:07.985 --> 54:10.655 ‫حول کل زندگیم بوده 54:12.945 --> 54:14.315 ‫حتی قبل از این‌که مریض شه 54:14.395 --> 54:16.735 ‫حتی قبل از این‌که بره و دستِ ‫کوفتیش رو قطع کنه 54:16.815 --> 54:19.525 ‫لنگری که من رو پایین می‌کشید. ‫می‌دونی چی گیرم میاد؟ 54:19.605 --> 54:22.195 ‫فقط طنابِ کافی گیرم میاد که به سطح آب برسم 54:22.275 --> 54:23.485 ‫که بتونم نفس بکشم 54:25.315 --> 54:27.195 ‫یه زمانی فکر می‌کردم که یه روزی واقعاً 54:27.275 --> 54:28.855 ‫ازش دور بشم، می‌دونی؟ 54:28.945 --> 54:30.655 ‫که اون طناب رو ببرم 54:30.735 --> 54:32.735 ‫ولی الان اینجام، 40 سالمه، 54:32.815 --> 54:35.905 ‫و هنوز تو تیمارستانِ کوفتیم 54:35.985 --> 54:38.195 ‫و همراهیش می‌کنم و الان متوجه میشم 54:38.275 --> 54:39.695 ‫واقعاً. متوجه میشم 54:39.775 --> 54:41.275 ‫کاملاً متوجه میشم 54:41.355 --> 54:43.655 ‫- چی رو متوجه میشی، دومنیک؟ ‫- که من... 54:44.655 --> 54:46.815 ‫که... که اون مایۀ بدبختیِ منه 54:58.065 --> 54:59.855 ‫من فقط... 55:04.855 --> 55:07.355 ‫ببخشید... معذرت می‌خوام 55:09.485 --> 55:11.195 ‫نمی‌دونم چیکار کنم 55:11.275 --> 55:13.985 ‫واکنش‌هات، دومنیک، اونا... 55:15.775 --> 55:17.815 ‫اونا چیزهای زیادی رو برام روشن کردن 55:19.025 --> 55:21.485 ‫ولی فکر کنم دیگه نباید عادتِ 55:21.565 --> 55:24.355 ‫گوش دادنت به جلسات ضبط شده ‫برادرت رو ادامه بدیم 55:24.445 --> 55:26.145 ‫خودت بودی که گفتی کمک می‌کنه 55:26.235 --> 55:27.945 ‫خب، شاید فکرِ بدی بود 55:28.025 --> 55:30.985 ‫می‌تونه کمک کنه، ولی... 55:31.065 --> 55:34.315 ‫درمانِ یه برادر نباید برادرِ ‫دیگه رو به خطر بندازه 55:37.355 --> 55:39.235 ‫من امروز یه چیزی یاد گرفتم 55:41.235 --> 55:44.355 ‫یاد گرفتم که دو مرد جوان تو جنگل گُم شدن 55:44.565 --> 55:47.195 ‫نه یکی، دو تا 55:48.065 --> 55:50.945 ‫و شاید هرگز نتونم یکی از اون ‫مردهای جوان رو پیدا کنم 55:51.025 --> 55:53.195 ‫اون خیلی وقته که از دست رفته، متأسفانه شانس 55:53.275 --> 55:54.985 ‫شاید علیه من باشه، ولی... 55:55.065 --> 55:58.065 ‫در مورد اون یکی، شاید شانسِ بیشتری داشته باشم 56:00.065 --> 56:02.395 ‫شاید اون یکی مرد جوان داره صدام می‌کنه 56:40.315 --> 56:41.985 ‫اوه، لعنتی 56:42.065 --> 56:44.565 ‫- حدس بزن کی خونه‌ست! ‫- سلام، دومنیک 56:44.655 --> 56:46.945 ‫می‌خوای بیای اینجا و یه کدو تنبل بخوری... 56:47.025 --> 56:49.315 ‫بیا یه تیکه ماهی مکنده بخور 56:49.395 --> 56:50.985 ‫اوه نه، بهتر از ماهی مکنده 56:51.065 --> 56:53.395 ‫من تخم کدو تنبل برشته دارم 56:53.485 --> 56:55.251 ‫- یه ذره تخم کدو تنبل می‌خوری؟ ‫- نوچ 56:55.275 --> 56:56.945 ‫من هیچ... تخم کدو تنبلی نمی‌خوام 56:57.025 --> 56:58.105 ‫امتحانشون کن! 56:58.195 --> 57:00.235 ‫دومنیک، ما تخم کدو تنبل برشته کردیم 57:00.315 --> 57:02.235 ‫دومنیک، بیا و بخور... 57:02.315 --> 57:03.905 ‫چی گفت؟ 57:04.655 --> 57:07.235 ‫اون همیشه انقدر عصبانیه؟ 57:11.275 --> 57:13.291 ‫می‌دونم که الان فکرت خیلی درگیره، 57:13.315 --> 57:14.985 ‫ولی این اصلاً بهونه نمیشه 57:15.065 --> 57:16.565 ‫که اونجوری به دوستم بی‌ادبی کنی 57:16.655 --> 57:19.065 ‫- خدای من ‫- اینجا خونۀ منم هست و اگه می‌خوام بعد کار 57:19.145 --> 57:22.355 ‫بیام خونه و استراحت کنم و تاد رو دعوت کنم، 57:22.445 --> 57:23.905 ‫به خودم مربوطه 57:23.985 --> 57:25.815 ‫در رو به روی من نبند! 57:26.775 --> 57:30.355 ‫در رو... به روی من نبند! 57:31.485 --> 57:33.355 ‫تو فقط همه چی رو خراب می‌کنی، مگه نه؟ 57:33.445 --> 57:34.711 ‫میای و می‌رینی به همه چی 57:34.735 --> 57:36.905 ‫گوش کن، من روزِ درازی داشتم، 57:36.985 --> 57:39.775 ‫و وقتی میام خونه، می‌خوام یه چیزی ‫برای خوردن داشته باشم 57:39.855 --> 57:40.985 ‫یه چیزِ واقعی 57:41.065 --> 57:43.395 ‫نه تخم برشتۀ کدو تنبل 57:43.485 --> 57:45.315 ‫و بعدش می‌خوام تو تختم دراز بکشم، 57:45.395 --> 57:46.655 ‫چون باید یکم بخوابم 57:46.735 --> 57:48.445 ‫این تقاضای زیادیه؟ 57:48.525 --> 57:49.695 ‫- آره، آره! ‫- اینطوره؟ 57:49.775 --> 57:51.331 ‫چون تو هرگز به نیازهای من فکر نمی‌کنی! 57:51.355 --> 57:52.945 ‫- اوه، باورم نمیشه ‫- نه حتی یه بار! 57:53.025 --> 57:54.671 ‫چرا اون دوست پسر یا دوست دختر کوچولوت 57:54.695 --> 57:57.195 ‫یا هر خری که هست رو برنمی‌داری ‫گورت رو از اینجا گم کنی بیرون؟ 57:57.275 --> 57:59.105 ‫اوه، کونِ لقت! 57:59.445 --> 58:01.605 ‫تاد، یالا، بیا بریم 58:07.275 --> 58:09.695 ‫کونِ لقت! 58:14.715 --> 58:19.715 « زیرنویس از سینا صداقت » .: SinCities :. 58:23.739 --> 58:35.739 دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com 59:42.525 --> 59:44.856 ‫باید تو جلسۀ رسیدگی، آروم، ‫خونسرد و حواس جمع باشی 59:45.181 --> 59:46.381 ‫یه سناریو می‌نویسیم 59:46.985 --> 59:48.105 ‫چی بگم؟ 59:48.778 --> 59:50.878 ‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید... 59:50.905 --> 59:53.145 ‫با احساساتت در مورد برادرت شروع کن 59:53.565 --> 59:55.485 ‫چرا باید مقاله‌ت رو برات تایپ کنم؟ 59:55.905 --> 59:57.315 ‫به خاطر دستام 59:58.855 --> 01:00:00.275 ‫شناختی که ازش داری 01:00:00.985 --> 01:00:02.355 ‫من از اینجا می‌برمت بیرون 01:00:02.985 --> 01:00:04.275 ‫حرفِ دلت رو بنویس 01:00:04.655 --> 01:00:07.355 ‫آخرین چیزی که می‌خواستم ‫این بود که امشب دعوا کنیم 01:00:08.775 --> 01:00:09.945 ‫بنویسش 01:00:10.195 --> 01:00:11.525 ‫- من دسا هستم ‫- دومنیک